Vanuit Buenos Aires nemen we de ferry naar Uruguay. Nog nooit was het in Zuid-Amerika zo gemakkelijk om de grens over te steken: de immigratieambtenaren zitten hier gewoon gezellig naast elkaar achter een bureautje, klaar om de nodige stempels in ons paspoort te zetten! Het was ooit anders... In Uruguay bezoeken we twee steden: Colonia del Sacramento en Montevideo. Colonia is klein met mooie koloniale architectuur, een postkaartstadje zoals Brugge bij ons. Het is gesticht door de Portugezen, is dan veroverd door de Spanjaarden, is dan terug in handen van de Portugezen gekomen en dan terug en dan terug en dan [View Full Entry]

---

---

Ons vliegtuig uit Ushuaia landt in Buenos Aires rond middernacht. We rijden door kleine straatjes en via gezellige pleintjes naar ons hostel in de buurt San Telmo. De volgende dag gaan we op verkenning en al gauw is het ons duidelijk dat we hier wel graag een paar jaartjes zouden willen wonen. Deze stad leeft! Ze heeft een zeer Europese sfeer en bruist van de gezellige terrasjes, goedkope restaurantjes, talloze brocante-, rommel- en antiekmarktjes! We bezoeken de havenwijk La Boca, waar we een bezoekje brengen aan La Bombonera (= de pralinedoos). Hier, in dit stadion, is Maradonna groot geworden met de [View Full Entry]

---

---

Met een tussenstop in Rio Gallegos komen we in Ushuaia toe. De bijnaam van de stad is Het einde van de wereld. Het grijze wolkendek dat we er aantreffen past perfect bij een het-einde-van-de-wereld-sfeer. Ushuaia is natuurlijk niet echt het einde van de wereld. Het is wel de meest zuidelijk gelegen stad op aarde. Het is ook de plaats waar de mens (volgens een redelijk algemeen aanvaarde theorie) het verst is gekomen in z’n kolonisatie van de wereld (de theorie = ontstaan in Afrika, door Azië getrokken, via de Beringzee in Noord-Amerika beland en dan afgezakt). Ushuaia is geen bijzonder mooie [View Full Entry]

---

---

Een epische tocht van 36 uren door de leegte die Patagonië heet brengt ons in El Calafate. We rijden door een heel erg ontoegankelijke en monotone streek. Uren verstrijken zonder dat het landschap verandert. Indommelen, terug wakker worden en geen idee hebben hoe lang je weg geweest bent. Buiten is er niets veranderd. Nog steeds dezelfde vegetatie: wat stug gras en doornige struikjes. Geen bomen in deze contrei. De planten hier zijn echte overlevers. We zijn in El Calafate om de gletsjer Perito Moreno te zien. Deze rivier van ijs en sneeuw die langzaam naar beneden stroomt is gigantisch. Wat cijfers: [View Full Entry]

---

---

Bariloche is een pitoresk stadje in The Lake District, dat bijna volledig afgestemd is op toerisme. We arriveren in het hoogseizoen (zomervakantie in Argentinie) en het krioelt hier van de Argentijnse en andere vakantiegangers! Het kost ons moeite een hostel te vinden en ook een auto huren lijkt hier niet zo eenvoudig te gaan (reservatie niet doorgestuurd, details besparen we jullie...). Toch slagen we erin een Fiat Uno Fire te huren voor tien dagen (dat zo'n oude modelletjes in het jaar 2007 nog gebouwd werden verbaast ons - van servobesturing, centrale vergrendeling en airbag geen spoor). Vanuit Bariloche rijden we noordwaarts [View Full Entry]

---

---

We hebben het goed gezien. Tijdskrediet nemen in 2008, een schrikkeljaar. Eén dag surplus om van te genieten. Een paar foto's van dit extra dagje. [View Full Entry]

---

---

Cordoba Niet de moeite volgens onze (en vele andere...) reisgidsen! We zijn het er volop mee eens, ware het niet dat deze stad een zeer interessante geschiedenis heeft! Het centrum van de Jezuïetenorde in Zuid-Amerika was ooit hier en in de omgeving kun je verscheidene estancias (grote boerderijen of farms) bezoeken. Wij bezoeken de grootste van Alta Garcia en tevens degene die de meeste toeristen ontvangt. Jezuïeten waren duidelijk voor op hun tijd! Ze hadden hier zelfs wc’s op de 1e verdieping met een gesofisticeerd afwateringssysteem. Bovendien werd elke Jezuïet verplicht een ambacht te leren en een ervaren vakman te worden, [View Full Entry]

---

---

Wow, het lijkt alsof we de afgelopen maand in fast-forward mode hebben geleefd. De tijd vliegt voorbij ondanks het gezapige tempo waarin de dingen hier doorgaans gebeuren. Alleszins hoog tijd voor een verslagje!!! We komen ’s avonds laat aan in Salta, banen ons een weg door de horden touts die ons naar hen hostel willen lokken en gaan naar HI Backpacker Soul voor de nacht. Het blijkt een ongelukkige keuze te zijn. Wankele stapelbedden, onvriendelijke ontvangst, algemeen slechte sfeer. De volgende morgen gaan we op zoek naar ander en beter en komen in Las Rejas terecht, een heel sympathiek en degelijk [View Full Entry]

---

---

In het holst van de nacht stopt de bus in een donker steegje en de buschauffeur verzoekt ons uit te stappen. We kunnen eerst niet geloven dat dit boerengat onze volgende bestemming is. Weinige opbeurende gedachten flitsen door ons hoofd. Zijn we in handen gevallen van wrede mensenhandelaars die ons zonder scrupules zullen verkopen om als slaven in de locale zoutindustrie te werken?? Dekt onze reisverzekering losgeld? Zal ik mijn mama nog ooit terugzien? We zijn echter wel degelijk aangekomen in San Pedro de Atacama. We wandelen op onverharde wegen en tussen adobe laagbouw naar Casa de Norma, onze sobere, propere [View Full Entry]

---

---

We staan vroeg op in La Paz om de bus naar Iquique (Chili - met overstap in Arica) te nemen. Dit is buiten kijf de mooiste busrit in ons Zuid-Amerikaans avontuur. (allé dan, tot nu toe...) Niet alleen krijgen we ontbijt (een simpel broodje) en almuerzo (hamburgertje, slaatje en rijst met daarbij een wijntje!) maar ook onze ogen worden hier volop verwend! De bus moet een afdaling van +/- 4000 meter overbruggen! We rijden eerst een stukje zuidwaarts over de Altiplano om dan onze afdaling in te zetten in westelijke richting naar de Chileense kust. Dit is een zeer drukke route: [View Full Entry]

---

---