Yves en Anne
Yves en Anne Joined: July 1st 2007
Logged in: September 27th 2011
Logged in: September 27th 2011
Travel Blog Posts
Zwemmen met reuzen
Dag allemaal, De race naar het einde van onze reistijd is volop aan de gang, maar we willen jullie een verslagje van onze laatste etappe doorheen Thailand zeker niet onthouden. Om na te gaan of we die fantastische whaleshark-duik op Koh Tao nu gedroomd hadden of niet besloten we meteen na onze terugkomst in Bangkok op de bus te stappen en weer af te zakken naar Koh Tao. Het weer was deze keer stukken beter: volop zon en geen rimpeltje op de zee. Ook werd weer eens duidelijk hoeveel geluk wij soms hebben want niet één maar twee keer zagen we onze vriend de whaleshark opnieuw. Voor de bezorgde lezers die vroegen of wij niet bijna in onze zwembroek deden van de schrik bij het zien van zo'n kolossaal beest - de grootste vis ter wereld ... read more
Plain of Jars
Sabaidee, Na buitengewoon Birma keerden we terug naar Thailand voor een duikavontuur. Op Koh Tao werden we tot het uiterste gedwongen tijdens de Emergency First Response (EHBO)-opleiding en de Rescue Diver Course. Langs alle kanten werden we bestookt met rampscenario's: van hartinfarcten tot vermiste duikers en van arteriele bloedingen tot bewusteloze duikers. Puffend sleepten we gewillige slachtoffers al zwemmend naar de boot, terwijl we mond-op-mond-beademing toepasten (en hard ons best deden ons "slachtoffer" niet te veel water te doen binnenkrijgen). Maar van alle oefeningen, noodscenario's en reddingstechnieken was het op de boot krijgen van een bewusteloos slachtoffer wel het moeilijkst. Keer op keer tuimelden we vanaf het derde trapje terug in het water, compleet uitgeput, en keer op keer moesten we opnieuw proberen tot het lukte. Fysiek en emotioneel uitgeput maar zeer voldaan... read more
Stairway to heaven
Het tweede deel van onze rondreis door Myanmar bracht ons naar Bagan. De wereldberoemde oude stad met haar duizenden tempels en stupa's die onverstoord richting hemel wijzen had in ons hoofd ondertussen al mythische proporties aangenomen, dus stonden we ondanks de vermoeiende bootreis van de vorige dag toch al vroeg op om de religieuze heiligdommen te verkennen. Twee dagen lang fietsten we van stupa naar tempel en van verbrokkelde ruines naar pas gerenoveerde bouwwerken, maar zelfs dat was niet lang genoeg om alles te zien. De ambitie van de koningen van Bagan was groot; zo groot dat maar liefst 4400 tempels werden gebouwd in een periode van 230 jaar tijd (tussen 1044AD en 1287AD). Elke koning wilde zijn plekje in een hiernamaals verzekeren en liet ijverig a volonte tempels bouwen. Het resultaat is een immense vlakte ... read more
Thanakha glimlach
Dag allemaal, 't is weer een tijdje geleden maar we hebben niet stil gezeten. Van Bangladesh zijn we naar India teruggekeerd om van daaruit een vlucht te nemen naar Bangkok. In Thailand hebben we een week lang zalig niks gedaan in afwachting van een Birmees visum. De dagen vlogen nochtans voorbij op Koh Chang, met fantastisch lekkere strandbarbecues, wat zwemmen, brommerritjes en een goed boek. De eerste avond was het wel even schrikken toen een golf letterlijk door het raam van onze strandhut naar binnenspoelde en ons hele bed doorweekte. Een paalhutje aan het water lijkt idyllisch, tot het springtij de golven naar de kamer brengt... Het weer was jammer genoeg te slecht om te duiken, maar tijdens een snorkeltrip leerden we de Nederlanders Paul, Kristel en hun zoontje Jordy kennen en de volgende dagen pendelden ... read more
Droog van boven en droog van onder
Grensovergangen zorgen altijd voor het nodige entertainment. Deze keer werd er ijverig gebeden voor een "divine intervention" door een Mexicaan met de hoogst katholieke naam Jesús ("Chee-soes" voor de Latino's maar "Djiezus" voor de verbaasde douanebeambten) die gehuld in kledij van het Jainisme van een hindoeland naar een moslimstaat probeerde te reizen met een verlopen visum. Of het mirakel waar hij op hoopte zich uiteindelijk heeft voltrokken weten we jammer genoeg niet... Tijdens de busrit naar de hoofdstad Dhaka ontrolden rurale landschappen zich in tientallen tinten groen en blauw voor onze gretige ogen. Bangladesh heeft meer waterwegen dan alle Europese landen tesamen; het lijkt wel een verzonken land, of een overvloed aan drijvende eilanden, afhankelijk van hoe je het bekijkt. De Bangladeshi zijn schatten van mensen, echt de vriendelijkheid zelve, maar hun Engels laat ja... read more
De Taj Mahal in bad
We ruilden het met forten en paleizen bezaaide Rajasthan voor het touristische Agra en haar mysterieuze Taj Mahal. Het wereldberoemde mausoleum werd in 1631 gebouwd in opdracht van de Mughal-heerser Shah Jahan als liefdesmonument voor zijn overleden echtgenote. Dat het zijn veertiende (!) vrouw was, dat de bouwwerken bijna 20 jaar in beslag namen, dat er 20000 man en meer dan 1000 olifanten aan meewerkten en dat materialen uit heel Azie gebruikt werden, zijn pittige details. Het gerucht gaat dat Shah Jahan oorspronkelijk een exacte kopij van de Taj Mahal in zwart marmer wou bouwen aan de overkant van de rivier als mausoleum voor zichzelf, maar de zwarte Taj is er nooit gekomen en de brave man werd naast zijn veertiende vrouw in de witte variant begraven. De marmeren kolos is een toonbeeld van verfijndheid en ... read more
Steek je nek eens uit
Op 11 juni om 6.25u tufte onze trein het station van Ahmedabad binnen. Deze keer stond er geen privévervoer of nonkel Jos ons op te wachten, maar begaven we ons dapper in het rickshawgewoel en baande ons molvormige mormel ons naar het hotel. Ahmedabad is vooral bekend dankzij de ashram die Ghandi daar oprichtte in 1937: dat moesten wij natuurlijk eens gezien hebben. De ashram (soort spirituele gemeenschap) wordt momenteel gebruikt als tentoonstellingsruimte over het leven en werk van Ghandi en nieuwsgierige neuzen kunnen eens binnenpiepen in zijn voormalig huisje. Een ellendig lange busrit bracht ons naar Diu, een kustdorpje dat zijn charme als ex-Portugese kolonie heeft weten te bewaren. Een oud fort, verlaten straten, Portugese conversaties, een woest beukende zee en bovenal fantastisch eten maakten dat we ons hier meteen op ons gemak voelden. De ... read more
De Ganges, de Heilige Ri...ool
Hoe een mens zich toch op stang kan laten jagen! Na ettelijke waarschuwingen waren we op het ergste voorbereid toen we de Indische grens overstaken, maar we waren vastbesloten: het land zou twee kansen krijgen en als het ons dan niet meeviel zouden we resoluut vertrekken. Zonder excuses, zonder pardon. Wat waren wij (en al degenen die ons nodeloos waarschuwden) verkeerd! India zou vies en vuil, onhygienisch en door een laag smog bedekt zijn, het eten zou instant diarree betekenen, de mensen zouden boertig en ongemanierd zijn. In plaats daarvan vonden wij kleurrijke steden, overvriendelijke en geinteresseerde mensen, fantastisch lekker eten (inclusief het streetfood) en een staalblauwe hemel (tot de moesson eraan kwam). Van een leuke verrassing gesproken! Ons grensavontuur bleek een lachertje, we konden de grens letterlijk overwandelen en als we zelf niet om een ... read more
Met z'n staart in het water
Het begon allemaal met een knal: zo'n bulderende, rollende, krachtige knal gevolgd door een verblindende bliksemschicht die de hemel opensplijt. Met een zondvloed die ons tot op het bot doorweekte en een indrukwekkend onweer vergezelden de weergoden ons op onze volgende Himalaya-expeditie. De Annapurna Sanctuary Trek bracht ons via dorpjes, dwars door watervallen en zelfs over bevroren lawinerestanten (doodeng trouwens) naar het befaamde ABC (Annapurna Base Camp) op 4130m. Net voor onze aankomst werden we getrakteerd op een fameuze sneeuwbui die behalve ijs-ijskoud gelukkig ook indrukwekkend mooi was. We kregen het base camp op haar mooist te zien: bedekt met een verse laag sneeuw in de schitterende zon. Na enkele uurtjes namen de wolken de vestiging in en was het tijd om af te dalen. Na anderhalve dag belachelijk lang doorwandelen stonden we weer beneden in ... read more
Vuurwater
Het doel: Een trekking door de Himalaya langs Langtang, Gosainkund en Helambu, op eigen kracht (zonder porter of gids) Het tijdsbestek: Twintig dagen, inclusief rustdagen De routine: Opstaan om 5.45u, ontbijten om 6.00u, dan wat stretchen, inpakken en wegwezen om 6.30u. Vervolgens uren en uren wandelen, berg op en berg af tot we onze eindbestemming van de dag bereiken tussen 14.00u en 15.30u. Opnieuw stretchen, douchen, opwarmen aan het vuur, avondeten ruim een uur op voorhand bestellen. Tegen 17.30u eten en rond 19.00u ons bed opzoeken en die knusse slaapzak induiken. Zodra de zon plaats maakt voor de maan en sterren liggen wij in onze beddebak. De realiteit: Een prachtig verscheiden trektocht langs de ontstuimige rivier in Langtang, over de 4610m hoge Laurebina La-bergpas in het onherbergzame en besneeuwde Gosainkund om ten slotte de heuvels ("maar" ... read more
