Kathmandu

Sinds we hier in het Summit hotel zijn, doen we het rustig aan. Tijd om het hotel eens te verkennen. Het Summit wordt in Nepal gezien als één van de tophotels, naast bekende ketennamen als het Hyatt en Crowne Plaza. Het is in 1979 opgezet door de toenmalig Nederlands consul alhier en in 1980 omgedoopt tot de huidige naam. Voor zover wij weten zijn alle aandeelhouders Nederlands. Het hotel heeft een bijzondere positie hier. Als één van enige plekken in Nepal kan je hier veilig eten en drinken en weet je je gewaarborgd van een oase van rust. De staf bestaat uitsluitend uit Nepalezen, die voor het grootste gedeelte een levenslange aanstelling krijgen. Dat resulteert bijvoorbeeld in verhalen over een kok die nu 47 is en hier als 17-jarig jongetje binnenkwam of een hoofdbewaker die er ... read more

Niets hielp en ik werd alleen maar zieker. Via de noodtelefoon in het dorp gebeld voor advies. Dat was eensluidend: zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Om hier weg te komen wordt een helikopter van het leger besteld. Dat is nog een heel gedoe. Voordat de reddingsactie wordt ingezet moet er eerst betaald worden. En dat is vrij vervelend zonder goede telefoonverbinding. En niet ieder hotel heeft hier een pinautomaat staan, zullen we maar zeggen. Niels-Ingvar belde onze reisverzekering en kreeg op zijn kop omdat hij toch echt duidelijker moest spreken omdat ze hem niet konden verstaan aan de andere kant van de lijn. Hij ontplofte zowat toen hij n de wacht werd gezet omdat ze eerst een dossier op mijn naam moesten aanmaken. Geprobeerd om contact te zoeken met het consulaat. Uiteindelijk Saligram ervan overtuigd ... read more

Mijn gezondheidstoestand is niet verbeterd. In de loop van de ochtend hebben we geprobeerd om naar Bagarchhap (het volgende dorp) te lopen, maar na een half uur gooide ik al mijn eten er weer uit. Saligram adviseerde me dringend om terug te gaan naar Dharapani. Daar weer aangekomen in beraad gegaan wat we moeten doen. We kunnen ons doel bijstellen en een minder lange route lopen of we kunnen hier blijven tot ik beter ben en dan teruglopen naar Besishahar. Ik word inmiddels steeds zieker. En ik begin me ook serieus zorgen te maken, vooral ook omdat ik behalve eten ook geen drinken meer kan binnenhouden. Een paar dagen zonder eten kan nog, maar zonder drinken wordt het een heel andere zaak. Saligram heeft geprobeerd in het dorp een dokter te vinden, maar die is in ... read more

Bastiaan begon de dag met het laten staan van de helft van zijn ontbijt. Nu is bekend dat hij geen groot liefhebber van kokos is, ook niet in de muesli, maar voor zo’n wandeling is natuurlijk wel energie nodig. Tijdens het lopen bleek al duidelijk dat het voor Bastiaan ook snel teveel werd, vooral toen na een paar kilometer ook nog eens de rest van zijn ontbijt naar buiten kwam. De route van vandaag was geen succes: we moesten enkele keren behoorlijk klimmen om een alternatieve route te nemen omdat het oorspronkelijke pad afgesloten was. De Nepalezen zijn bezig hier een weg aan te leggen die deze oude trekkingroute (gedeeltelijk) zal vervangen. Dit megaproject wordt hier met een dubbele bril bekeken. Saligram vindt het maar niks, want hij ziet zijn broodwinning in gevaar komen. Als de ... read more

Rond half acht ’s morgens ging de regen, aan het geluid op ons dak, nog hevig tekeer. Onze conclusie was dat we dus niet weg zouden kunnen en vandaag in Bahundanda zouden blijven. Toen werd er op de deur geklopt door Saligram: “Good afternoon!” Hij had zijn ontbijt al anderhalf uur achter de kiezen en vroeg zich af waar wij bleven. Alle andere gasten waren reeds vertrokken en de regen was inmiddels ook echt opgehouden (in ons kamertje van houten planken en een metalen golfplaten dak klonk de regen een stuk heviger dan daadwerkelijk het geval was). We gingen snel ontbijten, zoals inmiddels gebruikelijk met pannenkoek met banaan, en er weer met frisse moed tegenaan. Prachtige wandeling met het uitzicht op twee besneeuwde bergtoppen, die in de voorafgaande nacht met sneeuw waren bedekt (Saligram sprak over ... read more

Vandaag, op 1 mei, gaat onze trekking beginnen. De bedoeling is om in 16 dagen van Besishahar naar Nayapul te lopen, om het Annapurnagebergte heen. Dat is een tocht van 200 kilometer. Vanaf daar gaan we naar Pokhara. Hoogste punt tijdens de tocht is de Thorong-La pas, op 5416 meter boven de zeespiegel. Eigenlijk lopen we dus gewoon de vierdaagse van Nijmegen, maar dan in ruim twee weken en met klein detail dat we ruim vierenhalve kilometer de lucht ingaan en ook weer dalen. Rond een uur of negen hadden we voldoende uitgeslapen van het feestgedruis de volgende dag en al onze spulletjes gepakt. Drie rugzakken vol: onze grote rugzak, de fototas en een kleine rugzak van de Postbank. We hebben alleen het hoogstnoodzakelijke meegenomen, maar als je zowel rekening moet houden met tropische temperaturen als ... read more