Sign In
Lieve en Sam
In seprember 2009 trekken we met ons tweetjes de wijde wereld in, hier kan je ons een beetje volgen...Sam en Lieve
Travel Blog Posts
September 15th 2010
Na het 4x4 rijden over de Savannah Way belandden we aan de oostkust, in de buurt van Townsville. Jammer genoeg konden we van heel die oostkust slechts een fractie meepikken wegens tijdsgebrek. We waren dan ook genoodzaakt om ons te beperken tot veel uren rijden met de auto, slapen op prachtige idyllische plekjes naast het strand en amper 2 stukjes van de oostkust beter leren kennen. We stopten in Rockhampton om daar wandelingen langs het strand te maken, een bezoekje te brengen aan het Byfield National Park en yachten te spotten aan de verschillende havenstadjes. Onze andere stop tussen al het rijden door werd North Stradbroke Island, een pareltje!! Wandelen op het strand en dolfijnen spotten, uitrusten op de rotsen en op slechts 200 meter walvissen hun kunstjes zien doen, een beetje verder de zeeschildpadden zien ... read more
August 25th 2010
Wie had het ooit kunnen denken! Na een lange tocht komen we dan eindelijk aan in het 'rode centrum' en wat blijkt... alles is groen geworden! We hadden ons voorzien op droogte, dorte, woestijn, rode aarde, warme dagen en koude nachten. Niets van dit alles, integendeel zelfs. Wat we te zien kregen waren bomen en struiken, groene grassprieten en zelfs wilde bloemen in groene oases. Dit ging dan gepaard met de nodige regenbuien, bliksemslagen en natte avonden. We kunnen dus wel degelijk zeggen dat ons tripje hier letterlijk in het water is gevallen, en dat in de woestijn! Te gek voor woorden. We hebben onze tijd in het centrum van Australie dan ook wat moeten aanpassen. We hadden een heel tripke gepland, maar owv ontoegankelijke en weggespoelde wegen moesten we zelfs met 4x4 onze plannen herzien. ... read more
July 25th 2010
Na genoeg van de sneeuwpret genoten te hebben, trokken we verder tot Te Anau, onze uitvalsbasis om de bekende Milford Sounds te bezoeken. Om 100% van de magnifieke uitzichten onderweg te kunnen genieten, opteerden we ervoor als echte dagtrippers voor de georganiseerde tour te gaan. 's Morgens kwam de bus ons aan onze staplaats ophalen en met een chauffeur vol grappen en grollen begonnen we aan de daguitstap. Onderweg stopten we geregeld voor korte wandelingetjes naar bv de mirror lakes (die exact deden wat de naam voorspelt... ze spiegelden de bergen perfect in het water!) en de chasm om 3 uur later aan de Milford Sounds aan te komen. Hier hopten we op de boot om de sounds van wat dichter bij te bekijken (voor de geinteresseerden: een sound is ongeveer hetzelfde als een fjord, met ... read more
June 30th 2010
Terwijl jullie daar allemaal aan het genieten zijn van de warme zomerzon, zitten wij hier in hartje winter! En eigenlijk... we genieten met volle teugen. Na maanden in de warmte/hitte, waarvan we dachten dat we er wel aan gewend zouden geraken (niet dus!), doet de koude ons meer dan deugd. Wakker worden van de verzengende hitte en overdag wandelen en bewegen met liters zweetverlies is nu verleden tijd. Nu pakken we ons in tegen regen, wind en sneeuw, drinken we warme choco en gaan we slapen met een heerlijk warme kruik aan onze voeten. Het enige moment dat we ons deze wintertoestanden beklagen is als midden in de nacht onze blaas ons wakker maakt en we door de vrieskou naar het sanitair moeten spurten. Velen vragen zich af 'hoe koud is het daar nu eigenlijk?'. Awel, ... read more
June 5th 2010
Tot nu toe hebben we steeds het geluk en de gezondheid aan onze zijde gehad. Buiten een paar verdwenen sokken in de was zijn we nog niks kwijtgespeeld (of toch zeker niks waardevols) en blijkbaar hebben we ook niks aantrekkelijks bij zodat we voorlopig van diefstallen gespaard blijven. Ook op vlak van ziek zijn hebben we niet te klagen gehad. Tot vorige maand bleef dit beperkt tot de gebruikelijke portie diarree die af en toe kwam opzetten. 3 keer per dag aan straatkramen eten zal hier waarschijnlijk wel iets mee te maken hebben, en anders zeker het drinken van drankjes met heerlijk koele ijsblokjes. Ook de warmte heeft ons (vooral Lieve) af en toe verrast met dehydratatie als gevolg. De gevolgen van deze kleine kwaaltjes waren echter nooit erg en bleven beperkt tot een dagje koorts, ... read more
May 13th 2010
Vanuit Georgetown, Maleisie, zijn we direct doorgereisd naar Indonesie. Vanuit hier was het immers eenvoudig om de ferry te nemen tot Sumatra, zodat we verkozen om eerst 2 weekjes Indonesie te doen om vervolgens naar maleisie terug te keren. Zo gezegd, zo gedaan, en dus sprongen we op de ferry naar Medan. Ook hier werden we overdonderd door weer een nieuw land en nieuwe invloeden. Medan bleek een hectische stad, met enorm veel verkeer en uitkijken geblazen om niet ineens in een rioolput te stappen! Geen stad dus om lang in te blijven rondhangen, zeker niet met de beperkte tijd die we hier hadden. En dus namen we de volgende dag meteen de bus naar Berastagi. Hier trokken we onze stevige wandelschoenen nog eens aan en begonnen we aan een steile klim op de Gunung Sibayak, ... read more
April 30th 2010
We zijn alweer toe aan onze laatste dag Thailand.... Buiten wat uitrusten, opzoekwerk, tai chi en kooklessen, hebben we hier vooral zeer veel waterpret beleefd! Dit begon al met onze laatste dagen in Chiang Mai, waar van 13-15 april volop het boeddhistische Nieuwjaar (Songkran) werd gevierd. Deze meerdaagse had behoorlijk wat weg van een groot festival: allerhande eetstalletjes, muziek in overvloed en drank a volonte! De manier om iemand een gelukkig nieuwjaar te wensen is echter door een handvol (of soms emmersvol) water over iemand zijn schouder te gieten. Iedereen loopt dan ook rond in de straten, gewapend met waterpistolen, emmers en tuinslangen om elkaar te besprenkelen! Geen denken aan om droog ergens te geraken! Overal vliegen de emmers water in het rond en het enige wat je kan doen is zelf ook een groot geweer ... read more
March 30th 2010
Vanuit Vientiane maakten we een uitstapje naar Ban Na. Dit kleine dorp wordt, sinds ze daar begonnen met het verbouwen van rietsuiker en bananenbomen, geregeld bezocht door wilde olifanten op zoek naar een lekkere snack. Met 2 plaatselijke gidsen maakten we een stevige wandeling richting de observatietoren, waar we de nacht zouden spenderen in de hoop een olifant te spotten. Aangezien er onderaan de toren een riviertje stroomt en er veel zouten en mineralen voorkomen, komen de olifanten geregeld naar daar. Na een frisse duik in het water, wachtte ons een heerlijk avondmaal. En daarna was het stilzwijgen en hopen dat er olifanten zouden passeren... Na lang zwijgen en uitkijken en luisteren konden we onze oogjes niet meer openhouden en kropen we onder de wol. Onze gids verzekerde ons dat we zeker en vast wakker zouden ... read more
March 11th 2010
Laos..... 3 weken vertoeven we hier ondertussen al en toch krijgen we er nog steeds geen beeld van. Hoe dat komt... geen idee. Het was de eerste keer dat we niet duidelijk merkten dat we een ander land waren binnengetreden, eens de grens over. Bij andere grensovergangen zagen en merkten we direct grote verschillen op in natuur, cultuur, mensen... Maar hier leek Cambodja gewoon over te gaan in Laos zonder grote noemenswaardige verschillen. De mensen zien er voor ons nog hetzelfde uit. De 'echte Laotiaan' hebben we nog niet kunnen herkennen, ook al omdat er hier vele nationaliteiten door elkaar rondlopen. Overal zijn immers Vietnamezen, Chinezen en Thai aanwezig. Laos ligt duidelijk ingesloten tussen al deze landen! Qua cultuur merken we geen grote verschillen op en de huizen (paalwoningen eigenlijk) zijn nog dezelfde als in Cambodja. ... read more
February 16th 2010
Zoals verwacht hebben we ontzettend genoten van ons bezoek aan Ankor Wat. 3 dagen hebben we rondgehangen tussen de tempels en zijn we verdwaald in de vele prachtige ruines die nog overblijven. Voor de echte liefhebbers is zelfs een week te kort om al deze pareltjes van onder tot boven te ontdekken! Na 3 dagen besloten wij om toch verder te trekken en onderweg nog enkele minder bekende en bezochte tempels binnen te vallen. Voor ons vertrek uit Siem Reap konden we het, na een bezoek aan het landmijnenmuseum, niet laten om ook eens binnen te springen bij het revalidatiecentrum van handicap international. Hier verblijven slachtoffers van landmijnen die hierdoor een arm en/of been verloren hebben. Gedurende 1 tot 4 weken krijgen ze onderdak, eten en wordt er een aangepaste prothese aangemeten. Eenmaal de prothese klaar ... read more
Tot: 0.136s; Tpl: 0.007s; cc: 11; qc: 76; dbt: 0.0427s; 1; s:apollo w:www (50.28.60.10); sld: 3; ; mem: 6.6mb
© 2013 TravelBlog.org & Bloggers