Opuwo Daily

Een sterke vleug van het lokale parfum Fleur d'Himba over Opuwo kondigde afgelopen zaterdag aan dat er iets folkloristisch stond te gebeuren. Met een antroposofisch verantwoorde blik op het gezicht naar het stadion getrokken om mee te genieten van dans en andere tradities van de bewoners van Kaokoland. Het voetbalveld in het stadion lag er niet optimaal bij. Volgens Marjolijn precies zoals het gras in de Arena. Lekker kort gehouden. Of opgerold vanwege het festival. De tribunes zaten al redelijk vol in afwachting van het feestgebeuren. Maar eerst een korte introductie van de Census, de telling van de bevolking die komende week op het program staat. Alles verliep volgens Opuwaans organisatiemodel: het is zoeken naar de persoon die ook niet weet hoeveel vertraging er is. En er was enige vertraging. Het volkslied werd twee uur later ... read more

Er bestaan wetmatigheden waar niet aan valt te ontkomen. Voorbeeld: je hebt na 3 bezoeken aan het Etosha Wild Park nog geen leeuw gezien, laat staan een foto kunnen maken. Dan zal je zien dat je de 4e keer: a: niet verder kan met de auto vanwege de ontelbare hongerige leeuwen voor, achter en op de auto. Helaas is de accu van je camera leeg, krijg je 2 lekke banden en gaat het dak van je cabrio om onverklaarbare reden open/valt er terplekke een piano op het dak van je auto (Murphy's Law)*. b: de camera thuis laat (want wat kan het bommen..) en vervolgens tref je een bende leeuwinnen die jonglerend met hun welpen een zebra te grazen nemen, 5 giraffes op rolschaatsen, gevolgd door een uitvoering van het Zwanenmeer door een kudde witte neushoorns ... read more

Vanochtend verslapen. Essentials first, dus na een snelle slok koffie de deur uit. Hek op slot, pad af. Struikelen over Mr. Cat. Halverwege het pad word ik begroet door donkergrijze wolken. Het ruikt alsof er een mega-braai gaande is. Wacht even…Rechts van me staat het halve ziekenhuisterrein in de fik! Knetterende vlammen reiken meters hoog. Geen idee wat er aan de hand is maar niemand is in paniek. De gloednieuwe brandweerwagen van Opuwo is in elk geval nog niet uitgerukt. De brandweerlui zijn - zoals bij elk transport - misschien nog bezig met het zoeken naar een chauffeur, invullen van de trip-authority, zoeken naar de tankkaarten, regelen van de onkostenvergoedingen voor zichzelf, inkopen van spullen voor onderweg bij OK Groceries of eerst nog wat familieleden en bekenden thuis af te zetten. ’t Is in elk geval ... read more

Als VSO vrijwilliger ben ik hier om Goed Werk® te leveren. Zo nu en dan lukt dat ook met opzet. Zoals het onlangs het geval was bij het verzorgen van een training voor 15 vrijwilligers. Zij gaan in hun eigen gemeenschap zorg dragen voor het uitvoeren van rehab services: het voorlichten van familieleden, overdragen van specifieke vaardigheden gericht op zorg en therapie, doorverwijzen bij complexe problemen en organiseren van evenementen. Da’s pas écht GOED WERK. De training vond plaats in Outjo, zo’n 400 km ten zuiden van Opuwo, maar nog altijd in de regio Kunene. Vol positieve vibes van het besef iets zinvols te gaan doen voor de afwisseling stapte ik in de auto naast de chauffeur die vervolgens mij de sleutels gaf, op mijn stoel plaatsnam en in slaap viel. Achterin het bakkie zat een ... read more

De telefoon gaat. Een stem meldt me dat er vanmiddag om 14.30 uur een meeting is op het Regional Office. Wat?? Op vrijdagmiddag?! Maar…dat is in strijd met alle fundamentele rechten van medewerkers van het Ministry of Health and Social Services. In het informele handvest staat duidelijk vastgelegd dat de vrijdagmiddag is bestemd om de staat van hygiëne van de shebeens grondig te onderzoeken of participerend onderzoek te doen naar de gevolgen voor de gezondheid van een middagdutje achter het buro. Het zal wel serieus zijn. Ik besluit niet te protesteren en netjes op tijd aanwezig te zijn. 14.20: Ik sta te wachten voor een gesloten deur van de Conference Hall 14.22: Ik klop in het kantoor aan bij H. die van schrik bijna zijn laptop van zijn buro laat vallen 14.29: Opwarmen in de zon, ... read more

Eergisteren zat ik met mijn ouders, oom en tante ’s avonds op het terras van de onvolprezen Opuwo Country Lodge. De lodge ligt op een heuvel boven Opuwo. Het is de luxe haven van comfort waar hardwerkende en met het stof der aarde bedekte vrijwilligers even bijkomen na weer een geslaagde actie tegen klimaatverandering, het vinden een oplossing voor de AIDS problematiek of in mijn geval het bestrijden van armoede middels het zelfstandig veters strikken aanleren. Toch kom ik er ook met regelmaat. Sterker nog, ondanks speciaal gehanteerde VSO tarieven heeft het me een klein vermogen gekost om het personeel aan mijn ouders te laten doorschemeren dat: - ik de verlamden genees (mijn mountainbike) - en niet hele (werk-)dagen bij het zwembad lig te slapen (2 geiten bonus) - de omzet van de bar niet spectaculair ... read more