De afgelopen periode hebben we wat technische problemen gehad, daardoor lopen we inmiddels drie landen achter, we zijn namelijk in Bolivia en het blog wat je nu gaat lezen gaat over Argentinië, zo'n anderhalve maand geleden.. Dus wat weten Anka en ik zich te herinneren aan dit ontzettende grote land?... Maxima onze geliefde prinses, Argentijnse steak, Tango, wereldkampioenschappen wielrennen waarin Hans heeft deelgenomen, Nationaal park Los Glaciares en Nationaal park Valdes, Buenos Aires en ik dans de Tango niet en Igazu Falls. Wanneer we in Nederland op het journaal een stuk ijsschots ter grootte van de atletiekbaan in Valkenswaard naar beneden zien donderen spreken ze waarschijnlijk van de Perito Moreno gletsjer in het Nationaal Park Los Glaciares in Argentinië. In dit park is het mogelijk om van heel dicht bij zicht te hebben op de grootste ... read more

Geen vriendelijke glimlachen toen we aankwamen, niet eens de vraag of we wel getrouwd waren en wie mijn favoriete voetbalclub is, we zijn in Los Angeles en mensen praten liever met hun blackberry. De man die lachend naar ons toe kwam op het vliegveld in LA en vertelde dat hij Rotterdam zo gezellig vond kwam uit Indonesië, hoe cliché. De douanier was voor de verandering aardig maar vlak voordat we echt voet zette op Amerikaans grondgebied moest een andere arrogante douanier (die op een verhoging zat waardoor hij over ons heen keek) vragen hoeveel dollars ik in mijn zak had en waarom wij in een Hostel verbleven, zijn maat achter een ander bureautje riep tegen een nietsvermoedend toerist: "denkte gij da gij speciaal bent?! Ga is gauw terug in die rij"! Het kan niet anders dat ... read more

Gelukkig Nieuwjaar! beter twee weken later dan nooit, maar dat terzijde want het is alweer een hele poos geleden dat we een blog hebben gepubliceerd en we zijn daarom dolblij dat hij nu af is! Met meer dan 7000 eilanden hadden we de eerste week al meer tijd door gebracht op een boot dan in de acht maanden daarvoor! En wanneer ik Celene Dion hoor met "my heart will go on" denk ik niet meer aan die flubberige Leonardo Di Caprio die zijn druifje vasthoud op het dek van een zinkend schip maar aan enorme karaoke machines waar mensen tot diep in de nacht aan het zingen zijn. Ook hanengevechten komen hier veel voor wat niet prettig is om naar te kijken, zeker niet voor dierenvriend en vegetariër Anka. Maar laten we beginnen bij het begin ... read more

Hoe komt het toch dat we bijna meer in de hoofdstad van Maleisië zijn geweest dat in onze eigen hoofdstad? Nadat we besloten hadden nooit meer terug naar Maleisië te gaan zitten we inmiddels als zeven uur te wachten op onze vlucht naar Kuala Lumpur, dit keer hebben we geen keuze, we moeten hier weg want ons visum voor Thailand verloopt vandaag... Toeristen uit Nederland en waarschijnlijk heel Europa krijgen een dertig dagen visum cadeau wanneer ze met het vliegtuig landen in Bangkok, voor diegene die net als ons Thailand binnen komen via het land is enkel een vijftien dagen visum van kracht, hier kwam Anka eergisteren achter toen ze een boek over Thailand las. We stonden op het punt te vertrekken naar een eiland om vervolgens pas op de zestiende naar Colombo, Sri Lanka te ... read more

In laos vind je bijna nog alles wat je niet terug vind in de wereld waar wij in leven, en op sommige plekken bevind je je in een wereld die lijkt te hebben stil gestaan. Om je een indruk te geven waar wij nu zijn kan ik het beste beschrijven wat ik op dit moment zie, hier gaan we: de Mekong komt samen op de plek waar wij nu zitten en direct voor mij zie ik een jongen op tien meter hoogte kokosnoten plukken. De rivier tussen mij en de jongen in de palmboom stroomt snel en is bruin. Ik zie drie buffels grazen en om mij heen rennen kinderen in onderbroekjes, het leven is traag hier in Laos en we hebben ons erop aangepast, hoewel altijd alles om mij heen onbekend is weet ik vrijwel ... read more