Bartje
Bart Hoogendoorn Joined: October 3rd 2006
Logged in: October 18th 2011
Logged in: October 18th 2011
Binnenkort ga ik voor 3 maanden naar Afrika. 6 tot 8 weken voor mijn 'final research' van mijn studie Fysische Geografie in Burkina Faso. De rest van de tijd reizend door Burkina Faso, Mali en Senegal.
September 2008.
Nog altijd aan het studeren ;) Over 4 weken naar Murcia, Spanje voor een wetenschappelijke stage.
Travel Blog Posts
Dogon Country I
12 - 22 januari Na ons zuid-Burkinabese avontuur en final afscheid van de Ouagadougou-groep gingen we 11 januari toch echt op weg naar Mali. Met de bus naar Ouahigouya (uitspraak onmogelijk) waar we helaas geen aansluiting konden vinden zonder er astronomisch voor te betalen... Een extra nachtje in Burkina dan maar en de volgende ochtend om 6 uur zeker een bush-taxi. Het was maar goed dat er zoveel mensen in de laadbak passen anders hadden we het misschien nog koud gekregen zo 's ochtends... Aangekomen in het eerste Malineese dorpje Koro boden zich al de eerste gidsen voor Dogon Country aan en hoewel we hadden besloten niet op het eerste bod in te gaan bleek deze zo slecht nog niet. Stonede Alpha met zn engelssprekende makker Oumar ('It's really amazing, you know') boden een mooie prijs ... read more
Star Wars
Lang en breed thuis maar geen tijd gehad om tijdens het reizen verslag te doen vandaar nu deel 1. Periode 5 - 10 januari Na het wederzien van maten Arno (NL) en Stuart (N-IRL) en de aankomst van hun bagage 2 dagen later kon onze verkenning van het zuiden van Burkina Faso beginnen. Allereerst 2 dagen in Bobo-Dioulasso, de tweede stad van Burkina, doorgebracht. Er hangt een goede relaxte sfeer in dit groene stadje met een mooi oude stadswijk en een grote kleurrijke markt. Ons volgende interessegebied bevond zich rond het stadje Banfora nog 2 uur zuidelijker, wat een reden was om ons een paar dagen in dit plaatsje te stationeren. Bij aankomst werden we opgewacht door een vriend van Siaka die ons naar het hotel begeleidde en die ons eventueel van Peugeot P50 brommertjes kon ... read more
stoffige zonsopkomst
Kerst hebben we in Ouaga gevierd met etentjes bij een collega van CIFOR en bij vrienden. Op kerstavond hadden we een uitnodiging bij Marguerit, de vriendin van Siaka. 2e kerstdag 7:00 uur bus SOGEBAF richting BANI. BANI Het dorpje Bani ligt 35 km onder Dori en staat bekend om zijn 7 moskeen die geheel tegen de regels van de islam niet naar het oosten staan gericht maar naar de grootste van de 7 centraal in het plaatsje. De moskeen maken indruk, hoewel er veel niet meer intact zijn ondanks hun jonge leeftijd van 30 jaar. Helaas is het dorpje een beetje verpest door het toerisme met bedelende kinderen die elke passerende bus opwachten om om cadeaus en foto’s te vragen. DORI Dezelfde dag de bus naar Dori gepakt. Een weinig bijzonder dorpje waar we ook weer ... read more
Daag korsimoro
dus ook aan veldwerk. De laatste week vloog voorbij, maar alles is ruim op tijd afgekomen en eigenlijk had ik het ook wel een beetje gehad met het werk. Met de groep was het erg gezellig, veel gelachen maar het werk werd wel een beetje een sleur. Alle monsters zijn voor analyse bij het Burkinabees bodemkundig laboratorium Bunasol afgeleverd waar ze geanalyseerd gaan worden (Bulk Density, vochtgehalte, pF), hopen dat het allemaal goed gaat. Joost heeft deze week zijn laatste detail karteringen succesvol afgerond en is ook tevreden over zijn werk. De chief van het dorp Balinga waar we aan het werk waren wist dat we in zijn gebied aan het werk waren maar wist niet zo goed hoe hij ons moest benaderen, maar op dinsdag waren we zo dicht bij zijn hut aan het werk ... read more
kinderen I
Het was een Hollands weekje afgelopen week; allereerst is sinterklaas langsgekomen, wel ietwat laat, maar 10 december stond er toch een zak met pakjes op de stoep in Korsimoro. De sint had vooral aan de afrikaanse vrienden gedacht, met mooie fysisch geografische boeken en atlassen voor de studenten en een lading thee en een mooie cassette voor de chauffeur. De sint had ook nog chocolade letters en pepernoten meegenomen, mmmmm. Natuurlijk heel leuk, maar dit was nog niet alles; door Royal Air Maroc werd er ook nog een voedselpakket vol met Nederlands lekkernijen precies voor onze neus gedropt. Zuurkool met worst, snert, pannekoekenmix, hamburgers, kaas, kauwgom, drop en stroopwafels bevatte de inhoud. Heel verrassend en heel verfrissend voor de afwisseling in het vrij eentonige eetpatroon. De lekkernijen werden ook met veel enthousiasme door de Bukinabee ontvangen. ... read more
simulateur de pluit
Week 4 in Burkina was een me een week. Op maandag ging ik de regensimulator die ik al een paar keer gerepareerd had nog eens goed uittesten. Hierna zag ik het even helemaal niet zitten omdat de regenintensiteit er een was van onaardse proporties. Gelukkig kwamen onze begeleider Erik en Elke op woensdag langs voor een weekje, wat het een en ander verduidelijkt heeft waardoor ik toch een goed gevoel aan deze week heb overgehouden, en er toch nog geen hek van de dam blijkt. Helaas kreeg Joost diezelfde dag een vervelend bericht en is hij voor een week naar Nederland teruggekeerd, waardoor hij niet veel aan Erik’s komst heeft gehad. Sterkte gewenst!! De laatste twee dagen heb ik met Elke, Erik, Siaka en Issouf de regensimulator op verschillende oppervlakken uitgeprobeerd samen nog wat andere testjes. ... read more
Het landschap
Al weer twee weken veldwerk achter de rug, en tevreden? Niet echt, het kan natuurlijk altijd beter. De dagen hier zijn kort en heet en de week wordt ook niet ten volle benut. Op maandag na het middaguur vertrekken we pas met de drie vrolijke Afrikanen vanuit Ouaga richting rimboe en de vrijdag slaan ze ook over, waardoor er maar drie bruikbare dagen overblijven… Ondanks de korte tijd in het veld toch veel grondmonsters genomen dankzij de uitstekende hulp van Issouf en Daniel, de gids die de plaatselijke bevolking in het Takkie-Takkie te woord staat over wat wij wel niet aan het doen zijn. De eerste week kregen we te eten van de vrouw van Daniel, maar dat hebben we maar zo snel mogelijk afgezegd, want dat was meer “pour le chien’ zoals wij alles noemen ... read more
Lunchen in het veld
Een gekko klakt, een ezel balkt en een haai kraait en het is nog niet licht. Ik lig op een veel te kleine stretcher (maar dat lukt net niet) te luisteren naar de geluiden van ontwakend Korsimoro. In de wc woont een vleermuis en de douche is een muurtje waar je met je emmertje water achter kan staan en toch is dit het huis van de burgemeester, oftewel dit is een van de meest riante huizen in Korsimoro, en het is eigenlijk ook een prima verblijf. Korsimoro is een dorpje langs de doorgaande weg naar Kaya; het leven vind hier plaats op straat. Langs de weg waar volgens mij geen maximum snelheid bestaat, staan allerlei stalletjes waar je kunt ontbijten, telefoonkaarten kunt kopen of iets van eten kunt krijgen. Ook zijn er ‘supermarkten’ met een ruim ... read more
Joost in de uitgaansstraat
Berichtje uit Afrika! Het gaat hier allemaal zijn gangetje: 's ochtends worden we na het onbijt opgehaald door Bona de chauffeur van Cifor (het project waar we aan gekoppeld zijn) tot een uur of twaalf beetje aan het werk op het kantoor samen met onze vrienden Issouf; die altijd lacht om alles wat ik zeg, verstaat amper engels en spreekt alleen frans in de vijfde versnelling, en Siaka; probeert engels en dat lukt hem aardig; zijn al twee keer door hem uitgenodigt en we hebben nog een aantal afspraken met de rest van zijn familie staan... (oa gefrituurde rupsen met gemalen rijstebrij ofzo) Tussen 12 en 2 a 3 is er siesta, dan eten we rijst of pasta in de stad of bij Elke, maar die is gisteren terug naar Nederland gevlogen met een zieke baby. ... read more
Sardientjes
Joost en ik hebben het gehaald! Onze overstaptijd in Casablanca liet het toe om even de Marokkaanse sfeer te proeven, die ons als Amsterdammers natuurlijk totaal vreemd is. De trein van de luchthaven naar de stad deed er ongeveer een half uur over, maar waarschijnlijk zijn we bij het verkeerde station uitgestapt, het zag er niet echt uit als het centrum van een grote stad. We zijn maar het eerste de beste kroegje ingelopen vol lallende lamme marokanen zonder tanden (geen brave moslims), ze waren overigens wel heel aardig en bij het bier kregen we gratis gegrilde sardientjes (zie foto) die toch wel verrassend lekker waren. Bij de trein terug waren we ff vergeten de klok een uur terug te zetten waardoor we toch nog lang op de gezellige luchthaven mochten vertoeven. Na een vertraging van ... read more
