traveljob

Nieuwe en vernieuwde ervaringen. San Gil werd de volgende bestemming, het outdoormekka van Colombia. Stadje in de Andes op 1100m. Het klimaat is ideaal, overdag lekker zonnetje, s avonds koud genoeg om te kunnen slapen. Bovendien, wederom geen muggen! Op de 1e dag zijn we naar een waterval gegaan van 60m hoogte. Hier kan je lekker zwemmen in het koude water, in de zon genieten, douchen maar ook abseilen vanaf de bovenkant van de waterval. Job ging dit natuurijk uitproberen, samen met de andere mannen en Anneke. Leonie en ik stonden aan de voet om foto s te maken (iemand moet dit doen toch?) en lekker te zwemmen. Omdat de dag nog niet voorbij was toen we terug waren bij ons hostel, gingen Matthijn en Job een diepe grot in, vol met water. Hoofdlamp op en ... read more

Reisdag met onzinnige obstakels.. Op 12 juli om 7.00 uur gaat onze wekker. Het grote avontuur gaat beginnen, Colombia, here we come! De rugzakken staan al klaar. We springen de trein in, op naar Schiphol. Heeft u een visum geregeld voor de USA, anders kunt u niet met het vliegtuig mee. Visum.. Voor die 2 uur dat we op Atlanta airport moeten wachten.. Zucht.. Maar goed, we rennen naar een balie en kunnen nog net op tijd het zo belangrijke papiertje kopen. Als we willen gaan boarden worden we extreem uitgehoord door man in pak. De gekste dingen worden gevraagd. Veiligheidsvoorschriften voor Amerika... Als het vliegtuig wil landen in Atlanta, blijkt er een enorme onweersbui te hangen boven de stad. We moeten wachten in de lucht. 6 Rondjes van de zaak krijgen we! In Atlanta blijkt ... read more

2 dagen Kuala Lumpur waar we op een vlucht zitten te wachten zodat we gelijk naar Banda Aceh kunnen gaan blijkt achteraf toch verspilde tijd te zijn. Op het vliegveld: Sorry je hebt geen visum voor Indonesie! Wij: Nee die krijg je ook op het vliegveld daar. Zij: Klopt maar niet in Banda Aceh! Of je even een nieuw ticket wilt kopen naar de geweldige stad Medan waar wel een visum te krijgen is! Wij: Heerlijk! Doe maar 2! Maar goed, blijkt dat we gelukkig niet de enige zijn want menig reiziger die we zijn tegengekomen heeft hetzelfde problem gehad. Mischien iets voor de Lonely Planet? Dus: Na een wat moeizame start is het reizen dan nu echt lekker bezig! Alle plannen die we hebben maar omgegooid, flexible als we zijn….. Dan maar eerst naar Danau ... read more

Ok, I'll come and pick you'z up in about 2 days, make sure you're here around 9 otherwise i can't pick you up because of the tides......... Dat werd er even gezegd terwijl we daar op een van de strandjes van Whitsundays stonden zonder ook maar iemand in de buurt! Lekker met de billen bloot, melk uit een kokosnoot op je eigen eiland! Geweldig, beetje snorkelen, beetje lezen, beetje spelletjes doen, beetje eiland verkennen, beetje vakantie vieren! beetje BBQen op het strand (hoezo ja mag geen open vuur? wij niet snap....) er is toch niemand! lekker met onze nieuwe vrienden de varanen en de hele enge ogen hebbende eenden, 's avonds komt familie muis nog even de restje bijna uit je hand eten, super! (2 dagen is trouwens wel meer dan genoeg) Maar goed. Wat gebeurde ... read more

Augustus 2007 Daar staan we dan op 23/08 op 4810m hoogte! Hier enkele indrukken en voorafgaande momenten: dag 1: met 't treintje richting 2200m om vervolgens met 25 kilo rugzakje naar de eerste hut lopen. daar vervolgens de tent opzetten want we hebben niets geboekt.... dag 2: Kou en ontberingen doorstaan, ondergesneeuwd wakker worden omdat je te weinig zuurstof hebt, de hele dag in de mist/sneeuw wachten om naar boven te komen. Anderen laten het voor gezien en vertrekken naar beneden, het wordt rustiger in de hut waar we wel koken en eten/kaarten/lezen/foto's maken.... Beetje oefenen op de gletsjer met touw en reddingstechnieken dag 3: Heen en weer lopen naar de volgende hut om hem te boeken. Op de terugweg de gletsjer als glijbaan gebruiken..... dag 4: Het weer wordt wat beter, lekker op tijd aankomen ... read more