In plaats van een busrit van 20 uur werd het 25 uur, inclusief de nodige politiecontroles. In Bogota sprak ik af met Zuly, meisje van couchsurfing. Bogota zelf lijkt op Quito (voor diegenen die quito kennen..), in die zin dat het ook een bergstad is, op een redelijke hoogte met snel veranderend klimaat, en vriendeljke bevolking. We namen de transmilenio, een soort tram richting oude centrum, maar moestne overstappen want die dag was het de jaarlijkse marathon van bogota. In het oude centrum begonnen we op het grote plein van simon bolivar. Het plein zat vol duiven, kinderen en hun oud [View Full Entry]

---

---

Hehe, eindelijk naar Zuid-Amerika ! In Panama stond ik voor 3 keuzes: 1.de boot nemen naar Cartagena, 2.vliegen, 3.via bus en jungle naar Colombia. Het grote probleem bij nummer drie is dat je een 60% death rate hebt, wat wil zeggen dat de kans er dik in zit dat je gelyncht of gekidnapt wordt .. de jungle zit namelijk vol guerilla en drugsmaffia. Beter dus niet voor die optie gaan. Nummer 1 is de moeite, je gaat namelijk langs de San Blas eilanden en je kan er zelfs even verblijven voor je doorgaat, maar duurder dan vliegen en je hebt meer [View Full Entry]

---

---

Van Tortuguero teruggekeerd naar het dichtsbijzijnde stadje om er een bus naar de grens te nemen. Onderweg langs Puerto Viejo en Cahuita gereden wat ook wel leuke badplaatsen leken, maar ik had een andere bestemming op het oog: de eilanden Bocas del Toro van Panama. Daar zou ik een duikcursus volgen, de Padi Open Water wel te verstaan! Dat had ik in Honduras door de omstandigheden gemist maar men had me verteld dat Bocas even goedkoop was. Bleek zelfs goedkoper ! 205 dollar voor 3 dagen professionele les en in totaal 6 duiken ! Helaas was er een grote domper die [View Full Entry]

---

---

Ik sta wat achter met mn verhalen.. Nu een korte update van Costa Rica: In San Jose verbleef ik bij een jong koppel, newlyweds. Ze toonden me de stad, wat hetzelfde is als andere hoofsteden: musea, kerken, .. Wel traditionele dansen gezien. Volgende dag een rustdag gehouden en echt niets gedaan. Daarna naar Tortuguero National Park om de arribada te zien, de aankomst van zeeschildpadden op een stuk strand om hun eieren te leggen. Daar ontmoette ik een gids met een zeeeeeeeeeeeeeer mooie naam: Mayela. Beiden vonden het amusant om een naamgenoot te spreken. In de bomen waar de gidsen stond [View Full Entry]

---

---

Bij de grens met Costa Rica kwamen we een backpackster tegen die Nica in wou en 5 uur had moeten wachten in haar bus want iemand anders had blijkbaar cocaine meegesmokkeld en werd ontdekt.. Leuk. We staken zonder probleem te voet de grens over op een modderig weggetje, bij het checkpoint in CR stond er echter een gigantische wachtrij, dus het enige wat we konden doen was wachten en schuifelen. Gelukkig had mijn gsm weer bereik dus kon ik een telefoontje plegen met Diego. Daarna namen we een bus naar Liberia, waar we een stevige lunch aten om vervolgens onze eigen [View Full Entry]

---

---

In Rivas een ferry genomen naar Moyogalpa, stadje op het eiland. De volgende boot zou volgens een meisje rond 16u30 gaan, volgens iemand anders om 17u, ngo iemand anders zei 17u30 en dan nog iemand anders beweerde 18u. De boot kwam rond 18u30... Het was dan ook donker toen we (een Brits koppel en 2 Ned meisjes uit Brabant) aankwamen, de 2 meisjes en ik besloten om samen te wandelen naar een hostel, toen er iemand kwam opdagen en ons naar een andere hostel leidde. De elektriciteit viel net uit toen we aankwamen dus ik bleef, zij gingen op zoek naar [View Full Entry]

---

---

Hola ! Van Granada moest ik eerst weeeeeeeeeer een bus nemen, de zoveelste intussen, deze keer via Managua naar Leon. Onderweg nog een optocht van FSLN gezien, met rood-zwarte vlaggen. Het was een voorteken van wat ik in Leon zou aantreffen... Ik verbleef in het Bigfoot hostel met veel andere backpackers, na het afzetten van de steeds zwaarder wordende rugzak, trok ik naar het centrum om de gebouwen en musea te bezichten, the usual dus. Leon is een revolutiestad, daar kan je niet omheen: overal standbeelden of muurschilderingen die de Sandinistische revolutie gedenken. Toevallig dat ik ne [View Full Entry]

---

---

Voor we aan de grens van Nicaragua kwamen, zei de buschauffeur dat we aan de grens moesten zeggen dat we naar Costa Rica zouden gaan en niet Nicaragua. Zogezegd zo gedaan; de hele bus loog over hun bestemming, op de enkelen die echt naar Costa Rica gingen na. Kwestie van tijd sparen legde hij ons uit. Lang de Pan American Highway zie je ongeschonden landschappen: veel losse bomen in velden met grote keien en in de verte zie je ook vulkanen. Vlakbij Managua is er ook een groot meer, maar dat is niet HET meer van Nicaragua, want dat ligt bij [View Full Entry]

---

---

Antigua achter me gelaten, al had ik er graag wat langer gebleven, maar El Salvador lonkte. Met de bus eerst naar Guatemala stad gegaan, alle internationale bussen vertrekken namelijk van de hoofdstad. Ik verbleef een nachtje bij Harold, een couchsurfer. Hij heeft zijn hele leven in de VS gewoond, maar is terug naar zijn land van origine om er Engels te geven. Ik kon er wat eten, mijn kleren wassen en had eindelijk een deftige matras om op te slapen.. De bedden in dorms van hostels zijn niet wat je "zacht" kan noemen. De volgende ochtend vertrok ik al, naar het [View Full Entry]

---

---

Om 6u met een shuttlebusje naar het nationaal park Pacaya gereden. Daar gaf de gids ons wat uitleg over de te lopen afstand: 1,4 uur, 4 km, 550m omhoog van 1800 naar 2350. Op zich niet veel, maar je moet dan wel rekening houden met de warmte en het soort ondergrond waarop je loopt, vooral de meters omhoog op het laatste steile stuk. Toen we uitstapten stonden er ook paarden paraat, taxi werd er meteen gevraagd door de eigenaars. Met opgetrokken neuzen wezen we het bod af, wat dachten ze? Dat we zo"n bergje niet aankonden? De eerste kilometer ging redelijk [View Full Entry]

---

---