Patagonia la hermosa,... nos vemos...

Hola amigas y amigos,

Een 3-tal weken terug verlieten we het steeds kouder wordende zuiden voor het gematigder noorden van Patagonia. In 3 dagen bracht de NAVIMAG-ferry ons langsheen de maagdelijke fjorden, eilanden en kanalen van Zuid-Chile naar het groenere merengebied van Zuid-Centraal Chile.

Langsheen oneindige boerderijen kwamen we terecht in het extreem vulkaanactieve Auracaria-gebied. Vanuit het toeristische dorpje Pucon beklimmen we de vlakbijgelegen, perfect kegelvormige, besneeuwde vulkaan Villarica (2847m). Op de top hebben we een spectaculair zicht in de stinkende, rokende krater, horen we de lava omhoogkletsen en genieten we van een fantastisch zicht op de omliggende vulkanen zoals de Llaima (die in januari nog is uitgebarsten) en de op de grens met Argentina gelegen vulkaan Lanin (3776m).
We wandelen in het nabijgelegen NP Huerquehue tussen indrukwekkende oer-Auracania bomen (apenstaartbomen) en gedurende een zeldzame regendag verkwikken we in 1 van de talrijke warmwaterbronnen uit de omgeving.

We steken een laatste keer de grens over met Argentina (ons paspoort bevat intussen een aantal paginas stempels van beide landen van het voortdurende grenshoppen) en komen we via de "Ruta de los Siete Lagos" (7-merenroute) terecht in Bariloche, waar we 3 maanden geleden ons Patagonia-avontuur zijn gestart.

Volop herfst en einde seizoen (hier en daar loopt nog een zeldzaam verdwaalde toerist rond): een uitstekende tijd voor een wilde 5-daagse bergtocht in het vlakbijgelegen NP Nahuel Huapi (intussen ons favorietste nationale park van Argentina). In Pampa Linda (aan de voet van de nog steeds indrukwekkende Tronador, zie 1e blog) vertrekken we (met aarzelende goedkeuring van de guardaparques) naar Colonia Suiza, voor wat tot nu toe onze avontuurlijkste bergtocht in Patagonia zou worden.
We wandelen (alhoewel het soms meer kruipen en klimmen was...) van de ene kleurrijke vallei in de andere (de herfst zet de bomen in een oogverblindende oranjerode gloed) via woeste alpiene passen, waar onze enige metgezel een eenzame overvliegende condor was (inderdaad we zagen geen levende ziel in 5 dagen...). Meestal was er geen pad en navigeren we puur op kaart (correcte kaarten moeten ze hier trouwens nog uitvinden...) en kompas naar de andere kant van de bergketen.

Tot onze eigen verbazing vertoeven we intussen al een week in El Bolsón, een klein hippiedorpje in een prachtige vallei omgeven door scherpe bergruggen. Het dorp staat bekend voor zijn 3 marktdagen per week, waar een typische "Gentse Feesten"-sfeer hangt, maar dan kleinschalig en ook supergezellig... We proeven hier bijna alle artesanale biertjes (en dat zijn er wat want het stikt hier van de kleine brouwerijtjes) en proeven van de vele bio-groenten, honing, jam, alfajores (chocoladeschuimkoekjes) en wereldse ijscrèmekes. Hoe kun je Patagonia beter afsluiten?

Vanmorgen zijn we hier wakker geworden met een enorm zwart wolkendek boven het dorp. Net over de grens in Chile is de vulkaan Chaiten explosief uitgebarsten... We zien boven de bergen een dreigende witte wolkenzwam, zoals van een nucleaire explosie.
(foto van de 13 km hoge explosie-wolk genomen van een Chileen)

Woensdag vliegen we naar Peru, waar het hooggebergte van de Andes ons 5 weken mag vertieren! Maar eerst een aantal dagjes citytrippen in Buenos Aires, het Parijs van Zuid-Amerika.

Ciao!

Esteve y Catharina

---

---