astazk

Nasza australijska podróż nie skończyła się tak całkiem - przywieźliśmy z niej wyjątkową pamiątkę, widoczną na zdjęciach. Nasz mały Ignaś urodził się w piątek 27 maja w szpitalu im. św. Zofii w Warszawie. Oto statystyki: wzrost 57 cm, waga 3480 g, kolor oczu: chyba niebieski, kolor włosów: ciemny z lekkim złotym połyskiem (choć na wielu zdjęciach wygląda jak rudy, ale widać to tylko na zdjęciach, a nie w naturze!), znaki szczególne: ogromne stopy i ręce. Pobyt w szpitalu trochę nas wymęczył, ale od poniedziałku jesteśmy wszyscy troje w domu i coraz lepiej się dogadujemy. Wprawdzie nie należy chwalić dnia przed zachodem słońca, a dziecka przed osiemnastymi urodzinami, ale na razie wygląda na to, że trafił nam się mały aniołek, który głównie śpi i je z małymi przerwami na przyglądanie się rodzicom i otoczeniu, a płacze tylko ... read more

Uwaga techniczna: za parę dni umieścimy tu nasze ładniejsze zdjęcia z fokami - te zrobione przez fotografa widocznego na pierwszym planie. Poza tym dodaliśmy dwa zdjęcia do wpisu z 22 września. Uważni czytelnicy zapewne zauważyli, że zgubiliśmy gdzieś wczorajszy dzień. To dlatego, że zafundowaliśmy sobie ostatni dzień totalnego luzu - nie robiliśmy dosłownie NIC, o czym warto by napisać. :) A dziś rano spakowaliśmy się już tak całkiem (buuuu….) i zostawiwszy samochód z walizkami na parkingu pod hotelem, powędrowaliśmy do największego oceanarium na półkuli południowej, Underwater World. Znów trafiliśmy na straszliwy tłum złożony głównie z małych dzieci, ale oceanarium było super: mnóstwo wodnych zwierząt, opisanych w bardzo ciekawy sposób, świetne pokazy zwierzaków i do tego wiszące na ścianach piękne zdjęcia przyrody, które ... read more

Dziś większą część dnia spędziliśmy w drodze: rano z hotelu na lotnisko, potem samolotem do Brisbane, następnie kolejnym wynajętym samochodem na Słoneczne Wybrzeże. Wbrew nazwie wcale nie jest słonecznie, a teraz kropi deszcz. Do tej pory mieliśmy niesamowite szczęście do pogody: na przykład przed naszym przyjazdem na Whitsundays przez tydzień bez przerwy lało (i widoki za milion dolarów były o wiele mniej atrakcyjne); w Eungella było wprawdzie deszczowo, ale rozpogodziło się akurat w dniu naszego latania po lesie; dokładnie w dniu naszego wyjazdu z Cairns rozpoczęły się tam deszcze i szczególnie parna aura zwiastująca porę deszczową (kiedy to ludzie „go troppo”, czyli wariują od upału); w Sydney do naszego przyjazdu było pochmurno i bardzo zimno, a z każdym kolejnym dniem naszego pobytu - coraz cieplej i słoneczniej. Niestety, podczas naszego ... read more

Wbrew dotychczasowej konwencji postanowiłam opisać trzy dni spędzone w Sydney w dwóch wpisach tematycznych: Opera (dziś) i cała reszta (jutro). Gdybym zachowała formułę dziennika, teksty byłyby mało spójne, bo większość atrakcji oglądamy po kilka razy; gdybym z kolei opowiedziała o Sydney w jednym wpisie, byłby kłopot z załadowaniem zdjęć. Budynek Opery zdecydowanie zrobił na nas największe wrażenie ze wszystkiego, co dotychczas widzieliśmy, więc postanowiłam zacząć od niego. Pomysł zbudowania narodowej opery w Sydney pojawił się już na początku XX wieku, jednak w realizacji planów przeszkodziły dwie wojny światowe. Dopiero w latach 50. ogłoszono międzynarodowy konkurs architektoniczny, który wygrał - nadsyłając pracę po terminie i łamiąc kilka innych punktów regulaminu - duński architekt, Jørn Utzon. Gdy tylko ogłoszono wyniki konkur... read more