Groen, groen, groen!

---

Na alweer een stevig ontbijtje uitgecheckt en busje in op weg naar mini Indonesia. Mijn moeder vertelde dat ze wakker geworden was van een lichte aardbeving deze nacht, niet verwonderlijk op een vulkaneneiland als Java. Helaas Jakarta zou ons niet laten gaan hebben zonder een laatste file: twee uur op de tolweg van zo'n 15km, we kregen wel een laatste zicht op het met smog bedekte centrum en sloppenwijken tussen de twee banen van de autostrade in cadeau!!!

Volgende halte was mini Indonesia, een soort Bokrijk met de verschillende bouwstijlen van elke Indonesische provincie, een kabelbaan, treintjes. Het park lag er een beetje doods bij, misschien omwille van de eerste dag van de ramaddan? Verder heeft het ook zijn grandeur van zijn opening 30jaar geleden wel verloren (toen Davids ouders het bezocht hadden), het lag er een beetje verloederd bij. Toch bracht het ons terug in de lessen van Elze Bruynincks, de buffelhoofden tegen de gevel, de puntige daken, de rijstschuren, de gesculpteerde en kleurrijk geverfde gevels, ...

En dan: eindelijk weg uit Jakarta, eindelijk wat ademen, eindelijk wat groen! 's middags een heerlijke Sundanese rijstschotel gegeten (soep, rijst in bananenblad, maiskoekjes, tempeh, geroosterde kip en niet te vergeten sambal natuurlijk!). Het stadje Bogor heette vroeger Buitenzorg: een buitenverblijf van de Nederlanders die letterlijk ziek werden van de hitte in de administratieve hoofdstad Jakarta en vooral bekend omwille van de immense botanische tuin aangelegd door de Engelsen en later verder ontworpen door de Duitser Reinhardt. Een rondleiding gekregen van lokale gids Ini in een interessante mix van Engels, Indonesisch en Nederlands. Van de bloemetjes van de muskaatboom wordt heerlijke thee gemaakt (smaakt naar jasmijn), rotan heeft een schors vol stekels, de vruchten van de kanarieboom gegeten (soort amandelen), geproefd van passievruchten recht van de boom, aan lianen gehangen, de koffieplant in het echt gezien, en een hele hoop vleerhonden zien overvliegen (spanwijdte van 1 m!). Het gouvernementshuis met een grasveld bewoond door 600 herten (begonnen met een gift van 3 koppels herten van Mahatma Gandhi aan Soekarno).

Eindelijk ook een veilige stad om 's avonds nog naar buiten te gaan, dat hebben we gemist! Herrlijk Japans gegeten: bouillonfondue en gril. Het is zeker tegelijk ook een culinaire ontdekkingdreis, alhoewel de doerian nog op ons lijste staat om te proeven. Zeker het fruit is overheerlijk: verse papaya, meloen, mango, ananas, ...

---