Speeltuin voor de kleintjes, speeltuin voor de groten

---

Vorige week had ik mijn laatste echte dag bij het project, maar deze woensdag gingen we als verrassing en afscheidscadeautje met alle jongens nog een keertje naar de speeltuin. Er ligt een speeltuin naast het weeshuis, dus de jongens kunnen elke dag uitkijken op de (totaal onverantwoorde) mega glijbaan. Het leek ons wel leuk dat ze er dan ook een keertje in mochten. 3 kinderen voor 1 sol. Een schijntje.
Ik had Dafne en Remy om zes uur s´ochtends van de bus gehaald en ze vonden het wel leuk om mee te gaan naar het project.
Volgens mij was Remy erg populair bij de jongens. Er zijn niet zo heel veel mannen die met ze willen voetballen en wij vrouwelijke vrijwilligers doen wel ons best, maar ja... we zijn toch echt een stel wijven als het op voetballen aankomt. s´ochtends gingen we met de oudere jongen en s´middags met mijn vaste groep. Officieel mochten we maar een uurtje, maar dat was gelukkig in praktijk een Peruaans uurtje, dat behoorlijk uitliep.
Vrijdag was een beetje een raar afscheid, dus het was wel fijn dat ik even op een goede manier dag kon zeggen. Ik heb nog een knuffel weten te krijgen van al mijn vaste jongens.

---

We gingen de 20e op Inka trail, dus hadden we de 19e een briefing. De hele dag druk bezig geweest met voorbereidingen en inkopen. Heb van Dafne en Remy een goede nieuwe rugzak gekregen voor het hiken. Echt een supermooie. En s´avonds zijn we uit eten gegaan bij het sjiekste restaurant in de stad.
De briefing verliep iets minder lekker. Ik had ze doorgegeven dat Dafne een nieuw paspoortnummer had. Dat was gewoon even een kwestie van bellen en doorgeven, maar dat waren ze kennelijk vergeten. Vertelde de gids ons dat we misschien 1 a 2 uur zouden moeten wachten voor we aan de trail konden beginnen!!! Remy was flink pissig.
Achteraf was het een geluk bij een ongeluk. De volgende dag bleek er niks aan de hand te zijn, maar door de hele situatie durfden ze ons geen extra geld te vragen (ivb. met zogenaamde prijs verhogingen! Ze hadden me 5 maanden geleden gezegd dat we waarschijnlijk iets bij moesten betalen in Juni. Volgens mij vette onzin. Als je nu de inka trail boekt zijn de prijzen volgens mij precies hetzelfde...) Maar door de hele situatie werd dat helemaal niet meer ter sprake gebracht. :)

De 20e was ik dus 6 uur bij Dafne en Remy in de hostel. Rond 7 uur werden we daadwerkelijk opgehaald. Als laatsten. Rony, de gids had 2 van onze hikers in het ziekenhuis op moeten halen, omdat die nog even een nood antibiotica kuur hadden gekregen! 2 jonge Denen die dol blij waren dat ze ondanks de salmonella toch mee mochten.

De eerste dag begon in Ollantaytambo, waar we pak hem beet een half uurtje hadden om nog wat ontbijt te halen. Lekkere Amerikaanse pannekoeken met banaan en stroop. De laatste heb ik in de bus naar km 82 opgegeten.
Bij de controle bleek dat Peruvian highland trek vroeg op de ochtend aan de telefoon had gehangen, want Dafne kon met ons meteen door naar de overkant.

De inka trail is maar een van de oude inka wegen die door de vallei liepen. De hoofdweg (die zo´n beetje helemaal vlak is godverdomme!), liep door de vallei en ligt gedeeltelijk onder de treinrails. De weg die wij namen was waarschijnlijk een religieuze route, die langs heiligdommen en gemeenschappen liep en, aangezien de Inka´s de bergen aanbeden, mooi rond de bergtoppen cirkelt. Mooie uitzichtjes en ruines, maar heel veel nare trappetjes op en af.

De eerste dag viel behoorlijk mee. We moesten wat klimmen hier en daar, maar niet aan 1 stuk door. Klimmen is hier door de hoogte altijd zwaar en als het dan ook nog flink warm is, is dat best heftig.
Ik had gehoopt dat Dafne en Remy door de hoogte ook wat afgeremd zouden worden, maar ik heb tijdens het wandelen alleen wat stofwolkjes in de verte gezien. Gelukkig zijn er nog de rust/lunch en kampeer punten, anders had ik ze denk ik helemaal niet meer gezien.
Volgens mij is het gevecht wie zich de grootste bikkel mag noemen nog steeds onbeslist... Stelletje mutanten. ;)
Ik heb me zoals gebruikelijk bij de andere slakken aangesloten en hele stukken lekker alleen gelopen. Onwijs gaaf, als je je bedenkt dat er nog 499 mensen op pad zijn! Er was geen spoor van ze te bekennen!

De 2e dag klim je bijna alleen maar! Vijf uur s´ochtends opstaan, om de warmte voor te zijn en dan maar 5 uur de berg op zuilen. Gelukkig waren er wel rustmomenten onderweg en mag iedereen in zijn eigen tempo lopen. Ze hebben 2 gidsen, zodat er altijd iemand bij de langzaamsten is.

De eerste etappe duurde 1,5 uur en viel heel erg mee. Ik heb gezellig met een Limanees gelopen. De tweede 1,5 uur was behoorlijk zwaar, maar ontzettend mooi. Het is aan 1 stuk door oude trappen beklimmen, door een soort subtropisch woud, terwijl naast je een watervalletje naar beneden stroomt.
De laatste etappe van 2 uur was het zwaarste, maar vooral omdat je tegen die tijd al moe was. Wat wel fijn was, was dat je de hele tijd de top kon zien liggen en het pad dat je nog moets klimmen. Het eind was dus continu in zicht.
Je kon daardoor echter ook de andere pak weg 500 mensen zien die de inka trail aan het doen waren! Meestal was het net alsof je alleen liep.

Dag 3 was de fijnste dag. Afwisselend klimmen, dalen en rechtdoor met spectaculaire uitzichten. En als absolute bonus: s´middags in het kamp, konden we eindelijk een douche krijgen. Een warme!
En toen hoefden we de volgende dag nog maar 2 uurtjes te lopen om Machu Picchu te bereiken. Loop je dat hele pokke eind, is het verdorie te bewolkt om de stad te zien liggen vanaf de zonnepoort! Zucht.
Wel heel bijzonder hoe de wolken oplichten toen we aankwamen. De foto´s lijken net gephotoshopt.

Het was af en toe erg zwaar, maar al met al toch een van de mooiste ervaringen die ik hier heb meegemaakt. De briefing beloofde weinig goeds, maar de trail was echt tip top geregeld. Fantastich eten ook! Ongelovelijk wat die dragers de bergen over hebben gezeuld.

En ik verwacht dat over een week of zo de spierpijn ook wel over zal zijn...

---

Terug in Cusco heb ik Dafne en Remy een beetje rondgeshowt. Hier en in de heilige vallei, maar ik ben ook druk geweest met de laatste voorbereidingen. Ik ben een van de laatsten van de oude garde hier. Het zijn dus drie rare laatste dagen, maar eigenlijk ook wel lekker. Ik kan lekker nog een beetje in Cusco rondstruinen en al mijn favo plekjes nog een keer langs en alles uitplannen. Het schijnt dat er dit weekend al weer 24 nieuwe Nederlanders aankomen... :)

Ik begin mijn reis straks alleen. Als dat niet bevalt zoek ik wel een reisgenootje, maar het lijkt me eigenlijk wel lekker om een tijdje alleen te reizen. Dan kan ik precies mijn eigen programma volgen. Natuurlijk zal ik het thuisfront iets vaker op de hoogte houden. Mijn reisprogramma ziet er momenteel als volgt uit:

Zuid Kust
Nazca (de Nazca lijnen en wat sites)
Ica en de oase van Huacachina (sandboarden en woestijn)
Vanuit de omgeving van Pisco naar de Ballestos eilanden en Paracas.

Binnenlanden
Ayacucho: Stad, Wari ruines en Quinua.
Huaraz (tropische bergketen)

Noord Kust
Truijillo (hoofdstad van de eeuwige lente, Chanchan, etc.)
Cajamarca (baden en Atahualpa)
Puntasal/ Mancorra (strand)

Lima en naar huis!

Dit zijn dus de hoogtepunten zoals aangegeven door mijn nieuwste huisgenoot die reisleider is hier. Volgens hem zou ik dit reisje in pakweg 20 dagen moeten kunnen doen. Aangezien ik 40 dagen heb ben ik van plan om alle interresante sites onderweg mee te pakken. Er zijn er nog aardig wat. Ik zal nog wel een uitgebreidere reisplanning posten.

Afhankelijk van hoeveel tijd ik nog heb, ga ik misschien nog een uitstapje naar Iquitos of Ecuador maken.

Bijna thuis!

---