Hielo y Rocas (ijs en rotsen)...

Hola que tal!

In zuidelijk Patagonia liggen de grootste aaneengesloten continentale ijskappen buiten de polen: Campo de Hielo Norte (noordelijk ijsveld, 4200 km2, het kleinere ijsveld van de 2, gelegen aan de westkant van de Carretera Austral en volledig in Chili gelegen, zie vorige blog) en de Campo de Hielo Sur (zuidelijk ijsveld, 14200 km2, de grootste van de 2 en voor 80 % gelegen in Chile). Deze ijskappen, waarvan zo´n 200 gletsjers afstromen in de Pacifische oceaan en in de grote meren in Argentinie, hebben een landschap van fjorden en indrukwekkende bergketens gesmeed, die zo typisch zijn voor dit zuidelijk stuk Patagonia.

We zijn verslaafd geraakt aan dit gebied dat we de laatste 2 weken niet weg geraakt zijn uit het noordelijk stukje van Nationaal Park Los Glaciares (Argentina). Begin maart kruisten we het door Chile en Argentina gedeelde Lago O´Higgins en werden we afgezet aan een prachtig gelegen verlaten Chileense grenspost (Candelario Mancilla) en wandelden we met onze volle reisbepakking, zo´n 20km over de grens naar El Chalten in Argentina aan de rand van het park Los Glaciares. Dit jongste Argentijnse grensdorp (gesticht in 1985) is explosief aan het uitgroeien tot trekkingshoofdstad van Argentijns Patagonia en is gelegen aan de voet van de beroemde rotsbergen Cerro Torre (3102m) en Fitz Roy (3405m).

De eerste 4 dagen wandelden we langs de terecht populaire, gemakkelijke wandelpaden aan de oostkant van deze reuzen. We genoten van uitzonderlijk helder weer voor dit gebied en aanschouwden dan ook de alpenglows van ons leven.

Na deze opwarming maakten we ons op voor een zelf-georganiseerde expeditie die ons via het zuidelijk ijsveld aan de achterkant (de westkant) van de beroemde rotsbroertjes zou brengen. We ontmoetten onze freelance gids Fernando Armani (waarschijnlijk een bastaardzoon van de 'beroemde', want hij heeft er een trek van mee) en de eeuwig enthousiast zingende 'drager' Gustavo ("vandaag breek ik zeker mijn rug..."). Deze 9-daagse (waarvan 2 dagen slecht weer uitgezeten op de ijskap), was onze mooiste, meest fantastische en complete tocht ooit, maar ook de zwaarste die we ooit gedaan hebben...

Een bloemlezing:

- Katrijn gedurende 6 minuten door een ijskoude gletsjerrivier wadend (de 2 gidsen en steve de handen voor de mond hoe ze het daarin zolang uithield ),
- de 9-uur durende technische beklimming van de marconi-pas en dan euforisch vaststellen dat de basecamphut "Gorra Blanca" aan Chileense zijde open is! (hoe prachtig gelegen met 360-zicht op de ijskap en alle omgevende bergketens),
- de poging tot beklimming van de Gorro Blanca - 2860m (="wit mutsje", niet gelukt wegens slecht weer op komst), waar we toch een windstil helder moment hadden op de col net onder de top,
- eindeloze zichten op de patagonische ijskap en de Cordon Mariano Moreno (de ruggegraat die de ijskap perfect in 2 deelt),
- de prachtigste kampeerplaast ooit: midden op de ijskap in het midden van de Circo de los Altares (een circus van palle rotspieken die loodrecht uit de ijskap komt gekropen ), pal aan de westkant (achterzijde) van Cerro Torre en er nog een heldere, windstille dag te hebben,...
- wegens de afgelopen, enorm hete zomer ligt er geen sneeuwlaag meer op de ijskap waardoor alle gletsjerspleten open liggen: duizenden hebben we er gezigzagt, gekruist, oversprongen,... elke km telde dubbel...

Vooraleer we dat andere kroonjuweel van dit stukje Patagonia (NP Torres Del Paine, net over de grens in Chile) aandoen voor een 10-daags circuit, trekken we eerst naar het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika: Vuurland ("Tierra Del Fuego") met de beroemde havenplaats Ushuaia, waar de boten naar Antartica uitvaren,...

een zalig paasei voor ieder van u :-)

Esteve y Catharina

desde Patagonia, la hermosa...

voetnoot:

wij kunnen nog genieten van deze prachtig begletsjerde streek, maar toekomstige generaties zullen minder geluk hebben, als we ons allemaal verder gedragen zoals we bezig zijn...

lees daarom dit kort interessant artikel!

(de Viedma-gletsjer behoort tot de zuidelijke patagonische ijskap en we wandelden 2 dagen van de bron van deze gletsjer tot ergens halfweg voor zijn monding in het immense Lago Viedma)

---

---