Saarsel

Met een eendaagse tussenstop in Vientiane (hoofdstad van Laos, beetje drukker met yummie bakkerijtjes overal, maar meer valt er eigenlijk niet over te vertellen) zijn we afgezakt naar Ban Na Hin, met de bedoeling om van daaruit naar de Kong Lo cave te gaan. Dit is een grot met een 7,5 km lange doorgang waar je met een boot door kunt gaan.Na een bezoekekje aan het toeristisch informatiecenter hebben we die plannen moeten laten varen (haha), door alle regen is de grot ondergelopen en natuurllijk gaan we niet betalen om alleen de ingang van de grot te zien. Daarom hebben we dan maar een bezoekje gebracht aan de dichtstbijzijnde waterval, die anders ook wel vrij indrukwekkend was, en waar je kon zwemmen! Om er te geraken had je eerst een tocht van een dik uur en ... read more

Stilletjes aan vertrekken we naar het zuiden, en dan bedoel ik echt wel stilletjes aan. Als je wilt weten hoe je meer dan 7 uur kunt doen over een kleine 200 km, probeer dan de weg van Luang Prabang naar Vang Vieng. Haarspeldbochtjes door de bergen, letterlijk 'van voor naar acter, van links naar recht, van boven naar onder'. Maar zeker de moeite:) Vang vieng aan de andere kant viel voor mij wat tegen. Nujah, het is ook maar wat je zoekt als je reist. Als je dronken wilt raken en samen met alle andere toeristen de commerciële attracties aan veel te hoge prijs wilt doen, dan is het het paradijs ja... Maar ondertussen verkies ik de kleinere en rustigere dorpjes, waar je effectief de kans hebt om de locals te leren kennen. Twee nachtjes hier, ... read more

Nong Khiaw ligt zo’n stukje ten noorden van Lang Prabang, en daar geraken is…een ervaring. De goedkoopste manier om er te geraken is met de local bus, kost zo’n 40000kip en duurt een kleine vier uur. Probeer je bij ‘bus’ alsjeblieft geen lijnbus voor te stellen, het is eerder een geimproviseerde, omgebouwde overdekte pickup. Probeer je daarbij wél voor te stellen dat we daarin met 23 mensen zaten (alleen achterin, voorin zaten er nog 5), samen met een stapel valiezen en een halve markt aan groenten en fruit. Blij toen we eindelijk aankwamen aan het busstation en konden overstappen in een iets ruimere minibus die ons naar het centrum bracht, reed deze nog geen twintig meter verder vast in de modder. Na een half uur proberen te duwen, trekken, een andere pickup in te schakelen (maar ... read more

Sabai dee ! Van het moment dat je in Laos komt, voel je gewoon dat de tijd trager gaat. De mensen, de mentaliteit, het leven, alles gaat in slow motion. De boot trip was uiteindelijk ook niet zo erg als de Lonely Planet het beschreef, of de mensen van het reisagentschap zeiden en ons probeerder te overtuigen om de bus te nemen. De zitjes zijn autozetels, dus niet ongelooflijk comfortabel, maar je overleeft het heus wel. Overal proberen ze je kussens te verkopen, en dat iso ok wat de lonely planet je aanraad, maar echt nodig is dit niet. Uiteindelijk zaten we de eerste dag zo’n 6uur op de boot en aangezien het ten eerste de Mekong is en geen zee, dus geen golven, en ten tweede het een slow boat was, is het dus ook ... read more

Oké, toegegeven, het plan ‘ontwijk de toeristen werkt misschien niet volledig volgens plan, maar Chang Rai is een ongelooflijk schattig plaatsje. Daarom dat we ook weer een beetje langer zijn gebleven dan gepland, maar hé, we kijken niet op een dag meer of minder. Het leukste in Thailand blijft het rondslenteren op de marktjes en daar alle geuren en kleuren in je op nemen. We zijn ook naar het shoppingcenter geweest (Central Plaza) en het is verrassend wat voor een contradictie het is met de wereld buiten zijn muren. Het is een gloednieuw gebouw, je vindt er de westerse winkels zoals Esprit (en ja, aan ongeveer westerse prijzen) en ik ben er achter gekomen dat het me stoort dat veel toeristen van de gelegenheid gebruik maken om toch nog eens naar de McDonalds te gaan. (Het ... read more

In één keer zowat heel Thailand door trekken is vrij vermoeiend moet ik toegeven. Van boot op bus naar taxi naar een andere bus, je bent al blij als je je ergens kunt neerzetten op iets dat niet beweegt. Al waren we met de laatste bus een beetje in de zak gezet, maar dat gebeurt nu eenmaal in Bangkok, en zijn we beland op een VIP bus, maar he, we kregen er ontbijt bij Sukhothai is een stad die bestaat uit een oud en nieuw gedeelte. De guesthouse was in New Sukhothai, en op zich viel er niet zo heel veel te beleven. Omdat we ‘s middags al aangekomen waren, hebben we in de namiddag een fiets genomen en de omgeving verkend, maar op de duur is alles een beetje same same, en omdat het ook ... read more

Na de vier drukke en broeierige dagen in Bangkok besloten we rechtstreeks naar Koh Pha Ngan te gaan om te genieten van het paradijselijke eiland, en om de bekende Full Moon party mee te maken. Dat betekende een vrij lange tocht met een wat te duur betaalde bus (oppassen met reisagentschappen, ik wil echt niet weten wat de anderen betaald hadden) en een wankele vaart met een overbevolkt en niet al te groot bootje. Het leuke in Thailand is dat het niet echt nodig is om op voorhand accomodatie te boeken. Het moment dat je van de bus of boot afstapt, wordt je omringt door mensen die je proberen te overtuigen met hen mee te komen naar het een of andere resort. In ons geval, go with the flow, en hoe unlucky kan je zijn om ... read more

Nu dat ik nog eventjes gratis internet heb, kan ik er maar beter van profiteren. Ondertussen zijn we al dag drie in Bangkok, een dagje langer dan gepland, maar het is hier gewoon te leuk:) Gisteren eventjes de toerist uitgehangen en naar het grand palace geweest, en geloof me, ik was volldig onder de indruk! Jaja, foto's volgen nog:) Voor de rest ben ik volledig verslaafd aan de fruitshakes in alle smaken, stiekem genieten van de cheape coctails (en uiteraard de cheape sigaretjes, anderhalve euro hier, in australie 15 dollar?) en het jummie eten . Al moet ik wel toegeven dat door het bedrukte weer mijn eetlust zich ook wat bedrukt voelt, maar he, ik heb nog wat goed te maken van in australië;) Verder is het ondertussen ook een sport geworden om de straat over ... read more

Zoals ik al zei, vanaf het moment dat er meer gebeurt, zal ik ook meer schrijven, en voilà, ik ben amper het vliegtuig uit en hier ben ik al. Ik zal dan ook maar beginnen met uitleggen waarom ik al blij mag zijn dat ik hier uit het vliegtuig ben kunnen stappen. En dat verhaal begint in Melbourne waar we bijna niet op het vliegtuig mochten stappen. Heel simpel eigenlijk, iedereen vertelde ons dat als je naar thailand gaat, je een visa on arrival kunt krijgen, geldig voor dertig dagen. Wat ook zo is, maar van de kleine lettertjes wisten we natuurlijk niets, en die houden in dat je een bewijs moet hebben (zoals een bevestigd vliegtuigticket vanuit thailand naar eender waar ergens anders) dat je het land binnen de dertig dagen ook effzectief verlaat. Daar ... read more

Eventjes een korte situatieschets… Het is zaterdagochtend, iedereen vertrekt naar zijn werk, terwijl ik rustig van mijn eerste koffie geniet (uiteraard gaat er nog een tweede volgen, gewoonweg omdat ik vandaag de tijd heb) en stiekem lach met de mensen die chaotisch als mieren rondlopen. Ja ja, na vijf maanden werken kan ik eindelijk zeggen… laat de vakantie maar komen! Vooral na de laatste maand vind ik écht wel dat ik het verdiend heb!:) Zoals altijd, een korte toelichting over wat ik me nu weer op de hals gehaald heb… werkwijs. Deze maand ben ik weer begonnen met de covers afhalen. Een beetje puur toeval, en een afschuwelijk werk sinds het kouder en natter werd (en dan bedoel ik letterlijk vriezen in de ochtend, of ja, toch ergens rond de één of twee graden). Kan je ... read more