Sarawak

Een woordje vooraf:

Gezien de beperkte computerfaciliteiten, zal ons verslag zich voorlopig beperken tot de 'highlights' van ons parcours.

Zodra mogelijk zal alles verder gestoffeerd worden met details, foto's en links. Beloofd!

Don't worry the potholes in the road and celebrate the journey...

27/01/2008 - Cat City (Kuching)

Na een probleemloze trip over Amsterdam en Kuala Lumpur landen we in Kuching, waar we een gezellig onderkomen vinden in het backpackers guesthouse 'Singgahsana Lodge'.

28/01/2008 - Kuching Wetlands

We zijn nog aan het bekomen van de lange trip. Wat 'chillen' en rondkuieren langs de 'Waterfront'

In de namiddag trekken we naar de 'Wetlands', een beschermd mangrovewoud in het estuarium van de Santubongrivier.

De Irrawaddydolfijnen waren niet op de afspraak, maar we konden een glimp opvangen van een neusaap en enkele makaken.

De zee was helaas te ruw om een oversteek te wagen naar een eilandje waar groene zeeschildpadden eieren leggen.

Na een prachtige zonsondergang konden we nog de ogen van de krokodillen zien schitteren in het licht van de schijnwerper, en de dans van de vuurvliegjes bewonderen.

29-30/01/2008 - Bako National Park

Vanochtend vertrokken naar Bako N.P., ten noorden van Kuching. Na een half uurtje rijden komen we aan in Bako fishing village, vanwaar we met de boot langs de kustlijn verder moeten.

Samen met ons kwam de regen aan in Bako N.P., en ... ik ben 2 dagen niet meer droog geraakt. Nu heb ik begrepen wat 'nat tot op het bot' betekent! Maar dit kon de pret niet drukken.

We hebben urenlang de neusapen in het mangrovewoud kunnen bewonderen en tal van andere dingen kunnen ontdekken zoals de vleesetende bekerplanten, 'bearded pigs' en monitorhagedissen...

De 'lodge' is neergepoot midden een moeras en bestaat uit een reeks chalets die middels loopbruggetjes aan elkaar zijn verbonden. De makaken dartelen er vrolijk rond, dus opgepast voor de dieven!

Ons fotomateriaal is er bijna gesneuveld na een glijpartij over een beschadigd en spiegelglad bruggetje waarbij ik een paar meter lager in het moeras belandde! Maar geen zorg: niets gebroken, enkel wat schaafwonden, en het materiaal heeft het overleefd.

31/01-02/02/2008 - Semenggoh en de Iban longhouses

's ochtends naar het Semenggoh Wildlife Rehabilitation Center. Hier worden (beschermde) diersoorten opgevangen om later in het wild terug te worden uitgezet.

Hier is het altijd goed en slecht nieuws: ofwel komen de orang-oetans niet opdagen en kan je ze dus niet zien, wat echter een goed teken is want dit betekent dat ze zelfstandig voldoende eten vinden in de jungle. Ofwel komen ze naar de eetplatformen en kan je ze bewonderen, maar dit is een slecht teken voor hun zelfstandigheid!

Wij hadden 'geluk' en konden zelfs het dominante mannetje 'Ritchie' van dichtbij aanschouwen.

Een slordige 250 km verder bereiken we de Lemenak-rivier. Onderweg hebben we nog geschenkjes gekocht voor de Ibans. De moeilijkheid was iets te vinden dat deelbaar is door 39 om nog verder te kunnen worden verdeeld met gemiddeld 5 a 6!

We stappen over in een prauw om na een klein uurtje Ngemah Ili longhouse te bereiken, waar we worden verwelkomd met gongslag om de onheilszang van de 'rufous piculet' (Maleise dwergspecht) te verdringen, pop-corn om ons te bevrijden van kwade geesten die we zouden binnenbrengen en rijstwijn waarvan een slok op de vloer van het longhouse dient gestort ten behoeve van huisgeesten.

We worden voor de duur van ons verblijf door een van de 39 gezinnen 'geadopteerd'.

's avonds worden we getrakteerd op wat traditionele dansen... en we worden uitgenodigd om ons steentje bij te dragen aan de dans van de neushoornvogel (Neen! deze foto's zijn niet voor publicatie vatbaar!)

Na de nodige rijstwijn kruipen we onder ons muskietennet, maar onze gids - ook een Iban - blijft voort feesten...

's ochtends staan wij op, fris en monter. We worden haast 'high' van het intense aroma van de peper die buiten ligt te drogen. Zwarte peper.

Onze gids ligt nog te maffen en is nauwelijks wakker te krijgen. Het is duidelijk dat de rijstwijn nog rijkelijk is blijven vloeien!

Een demonstratie hanengevecht (heel onschuldige versie, want door de overheid verboden) en een korte initiatie blaaspijpschieten. En we waren er bijzonder goed in. Nog even kijken hoe de latex van de hevea wordt geoogst en we nemen terug de boot voor een tripje hoger op de rivier.

Door de hevige regen is de kleur van het water inmiddels van helder groen in geel veranderd. Oorzaak: de ontbossing en de daardoor versnelde erosie.

Een bezoek gebracht aan een ander longhouse (die geen toeristen ontvangt). Hier is de levensstandaard beduidend lager. Gelukkig hebben ze drinkwater kunnen afleiden van een bron verder op de heuvel.

Pik-nik onderweg op de oever van de rivier. Interresante kooktechniek in bamboo. Lekker ook nog.

's namiddags terug naar ons longhouse om te 'chillen' en het dagelijkse leven van de Ibans te aanschouwen. Je voelt je aanvaard door deze gemeenschap. Een zalig warm gevoel!

---

---