Deel 9: Ayers Rock vervolg

---

Deel 9: zat. 24 sept.
Op tijd wakker, maar wat waait de tent heen en weer. Slecht teken. Dat wordt weer geen klim op Ayer’s Rock! 2 Jr geleden stond er ook te veel wind. Tijdens het ontbijt wederom het plan bijgesteld en ook nog eens een uur met 3 Amerikanen gekletst. Geen Ayer’s Rock vandaag, maar wandelen bij Kata Tjuru, ook wel the Olga’s, genaamd. Er is daar een mooie wandeling van 3 uurtjes, Valley of the Winds. Het was wat bewolkt, temp. onder de 30 C en nogmaals, veel wind. Door het geklets zouden we wel midden op de dag gaan wandelen, niet zo slim. Gokje wagen. Vanuit het standpunt, dat sommige ezels zich wel 3 x aan dezelfde steen stoten, gingen we op pad. En het was heerlijk en prachtig. Niet te heet, dus geen gezondheidsklachten. Genoten van de mooie omgeving. Wij vinden Katu Tjuru mooier dan Uluru.
Bij terugkomst wat geshopt in het shopping centre in Yulara, waar het Ayer’s Rock Resort ligt én koffie. Hierna heerlijk gezwommen. Koud water en je lacht je rot, Australiërs gaan met hun wetsuit hier het water! Aanstellers, zeker geen Hollanders.
Rond avondeten weer bewolkt, dus was er geen noodzaak op te schieten om ons weer 25 km verderop te installeren voor een mooie sunset. Prima. Het gesprek met de Amerikanen voortgezet en het werd laat, wel 22.30 uur!
Ons kampement bestaat uit een grondzeil met daarop een binnentent met 2 tentstokken en 4 haringen, voor de show, en 2 swags erin met daarop/daarin (afhankelijk van de temperatuur) 2 slaapzakken en 2 kussens. That’s it. Ons kamp staat binnen 5 min. en het afbreken duurt 10 min. incl. vegen.
Deze nacht werd ik wakker om 2 uur. Tik tik tik, drup drup drup. : T is niet waar! Wim het regent! Wij liggen om de hoek bij Ayer’s Rock, omringt door 4 woestijnen en het regent! Lichtjes, ik moet niet overdrijven, maar goed, drup drup gaat door een binnentent, dat weten wij nu. Het zal allemaal wel loslopen, maar toch maar de buitentent uit de auto gehaald. Hoe werkt dat ding? Wel eens een nieuwe tent voor het eerst opgezet in het donker?! Mijn geduld was binnen 10 sec. op. “Ik wil slapen, laat dat ding zo liggen over de binnentent, prima, klaar!”. Gelukkig vond Wim het ook gescheten en sliepen wij rustig verder. Binnen no time wakker, want die wind he. Want ook een buitentent functioneerd beter met haringen en scheerlijnen. Krijg de rambam! Rits open, ik gaf een ruk aan de, losse, buitentent, trok deze naar binnen, klaar, rust. Maar nog steeds tik tik, drup drup. Swags open en wij ieder met ons eigen slaapzak erin, flap erover, tik tik drup drup, binnentent vochtig, maar wij droog and sound asleep!!
Uiteindelijk werd het toch een sleep tight!

---