jaspervv
jasper van vugt Joined: January 22nd 2008
Logged in: September 2nd 2010
Logged in: September 2nd 2010
Travel Blog Posts
mijn oude kamer, de dag voor vertrek
356 nachten (2008 was een schrikkeljaar) 101 verschillende hotels/hostels/guesthouses 9 landen 18 visa's (inclusief Macau en Hong Kong) 12 keer MBK 56 stempels 4 keer bedbugs 16 keer kakkerlakken in de slaapkamer 83 lange afstandsbusritten overdag 13 nachtbussen 12 treinritten overdag 19 nachttreinen 6 gehuurde brommers (India 3x, Indonesie 1x, Vietnam 1x, Laos 1x) 9 fietsriksjah's 17 x achterop de brommer 38 taxi's 4x bedbugs 23x kakkerlakken 149x koude douches 2x bijna vechten 0x bekenden tegen gekomen 4x contactlenzen verliezen 4 camera's 1 gejatte telefoon (dus meel je telefoonnummer even...) 21 reisgenoten 19 x grensovergangen (land en lucht, inclusief India en Nederland) 6x 'Devo is DE club van Amsterdam' op de muur gekalkt 13 vluchten (inclusief van en naar Azie) 78 kilo's rijst 5 ziekenhuizen (inclusief kraamvisite) 7 keer diarree 1 ijzeren maag ... read more
ronddwalen door de sloppenwijken van Bombay
Talloze keren is mij de afgelopen maanden gevraagd wat mijn hoogtepunt was het afgelopen jaar. Een onmogelijke vraag waar geen normaal antwoord op te bedenken is, omdat eigenlijk het hele jaar één groot lang hoogtepunt was waarin geen dag hetzelfde was en er altijd wel iets was dat me deed realiseren hoe blij ik mocht zijn om deze reis te maken. Om een aantal hoogtepunten te noemen en jullie een idee te geven, heb ik per land een aantal (en dus niet eens alle of de meest voor de hand liggende (bezienswaardigheden, etc) momenten uitgezocht die me aan het lachen maakten, verbaasden om de bizarheid, ontroerden om hun schoonheid of de situatie of andere momenten die ik als hoogtepunten beschouw, en die ik nooit meer hoop te vergeten. INDIA -het moment dat ik het vliegtuig uit ... read more
Photo 1
Het is oudejaarsavond, 2008. Ik eet een slappe spaghetti, drink een Singhabiertje en kijk op de klok. Nog een uurtje, dan is het 2009. En zoals dat gebeurt op oudejaarsavond denk je eens terug aan het afgelopen jaar. Een serie gebeurtenissen van het afgelopen jaar trekt aan mijn geestesoog voorbij. Spontaan springen er tranen in mijn ogen. Precies een jaar geleden schreeuwde ik, net na de klok van middernacht, dat 2008 mijn jaar zou worden. Arrogant? Misschien, maar zo voelde ik het. En zo voelt het nog steeds. En nu is het dan bijna 2009. Het jaar waarin ik weer thuiskom. Weer overnieuw kan beginnen, op allerlei vlakken; woning, werk en geld. Maar ook het jaar waarin ik terug kan kijken op misschien wel de beste beslissing van mijn leven. Ik denk terug aan precies een ... read more
net over de grens tussen china en laos
Na dik twee maanden in China heb ik gezien en gedaan wat ik er wilde doen. De Three Gorges laat ik aan me voorbij gaan; het is buiten het seizoen dus het is toch te bewolkt om er veel van te zien. Bovendien, met nog maar een maand voor de boeg heb ik het wel gehad met de Chinezen. Het land is me uiteindelijk tegengevallen, zowel door de mensen als door de moderniteit en het gebrek aan authentieke cultuur. Ze hebben veel van hun cultuur vernietigd, om ze vervolgens als plastieken vervangers weer op te bouwen. En er buitenproportionele toegangsprijzen voor te vragen. Het is dank zij de Fransen dat ik alsnog langer dan twee maanden in het land blijf. Als ik niet zo lang in Beijing was blijven hangen had ik in vijf weken door ... read more
yangshou
Waar houdt een cultuurschok op en begint een afkeer? Het is een vraag die bij me opkomt als ik na een paar weken China nog niet de liefde voor het land voel zoals ik dat voor de meeste andere landen voel die ik heb bezocht. Ook Christina kan daar niets aan veranderen. Tijdens een van die ellenlange treinreizen kijk ik uit het raam naar het landschap van inner-Mongolie en denk na over die vraag. Komt het door de taal? Vraag een willekeurige Chinees de weg en er bestaat een niet geringe kans dat ze je straal voorbij lopen. Buiten Shanghai spreken de mensen vaak geen Engels en wuiven ze je zonder pardon weg, als je om hulp vraagt. Een enkele keer willen ze nog wel zeggen dat ze geen Engels spreken (in het Chinees), maar reken ... read more
Image0121
Chinezen. Het zijn er veel, maar oh, zelden zulke bangerikken meegemaakt. 'You're so brave!' Het wordt me nergens zo vaak gezegd als hier in China. Chinezen snappen het niet, dat alleen reizen. En zeker niet als je verteld dat je al bijna een jaar weg bent. 'Dan vlieg je zeker af en toe terug naar huis?' Nee dus. Alleen reizen, dan moet je vast wel heel eenzaam zijn. En je familie en vrienden enorm missen. Ongeloof staat op hun gezichten te lezen wanneer je vertelt dat dat wel meevalt. Chinezen reizen niet alleen. Ze reizen met hun familie, of partner, maar niet alleen. En zelfs dan gaan ze uitsluitend met een toergroep mee. Want stel je voor dat je alleen alles uit moet zoeken, en je in een onverwachte situatie terecht komt. Dat je iemand niet ... read more
Photo 1
Oren, ogen en een mond. Meer heb je eigenlijk niet nodig om te reizen. Reisgidsen? Ze staan vol met fouten en dankzij de Lonely Planet praat iedereen elkaar maar na. Ik schreef het al eens eerder, maar de beste tips krijg je van locals. Of van een ei als url=http://beijing.runweb.com/page-1682-lang-EN-2V-page,Christina-Lionnet-I-want-to-show-Chinas-diversity.html Christina. Ze noemt zichzelf un oeuf. Wit van buiten, geel van binnen. En daardoor een kenner van China, dat ze als journaliste/fotografe en reisgids talloze keren doorkruiste. Een aantal van haar mooiste foto's maakte ze in noord-Sichuan, in het noord-westen van China, en ze stond er op dat ik daar ook heen zou gaan. Het enige wat ik van Sichuan wist was dat er in Purmerend een restaurant zit dat gespecialiseerd is in deze keuken. Een jeugdvriend, ... read more
vandaag terugkomen
Op deze ietwat onpersoonlijke wijze wil ik jullie allemaal een in elk opzicht allerbest 2009 wensen! Hier enkele foto's om jullie een idee te geven hoe ik de feestdagen ben doorgekomen. Ik heb nog een aantal mensen geprobeerd te bellen of te smsen, maar dat ging helaas niet. ... read more
een fiets, een grijnzende idioot en Big Brother
'Bienvenue a Pekin!' Het is half acht 's morgens. Ik heb net een tien uur durende nachttrein achter de rug, gezeten op een zogeheten 'hard seat' stoel. Na ht reizen in Burma is dat een eitje. Nu loop ik versuft door de straten van Beijing wanneer bovenstaande welkomstboodschap op mijn mobieltje verschijnt. Net zoals ik Evridiki ooit betrapte op het gebruik van de naam Constantinopel in plaats van Istanbul, gebruiken de Fransen nog steeds de oude naam voor Beijing. En zo ook Christina. Ik schreef het al eerder: een van de voordelen van reizen is dat je zo makkelijk mensen ontmoet die je met een nieuwe blik laten kijken naar de wereld om je heen. Christina is zo iemand. Ik ontmoet deze Franse journaliste/fotografe en part-time reisgids wanneer ik met Cammie en Mathieu, het Franse stelletje ... read more
zelf denken doen in China alleen de openbare telefoons
het is altijd lachen hier, met die Chinezen.... read more
