Jurassic Coast Trail and a lovely roadtrip to Isle of Skye, Scotland!


Advertisement
Published: June 20th 2018
Edit Blog Post

Een grootse uitdaging voor Erik en mij nam plaats op 2 juni 2018, de Jurassic Coast Trail te Regis Lyme (Exmouth, UK). Een trailrun langs de Engelse zuidkust van 50km met zo'n 1500hoogtemeters! (Tegelijkertijd startte er ook nog een van 100km en 100miles.) Begin van dit jaar besloten Erik en ik om ons in te schrijven. Ik moest eerst echter nog enkele marathons doen. 26km was de verste afstand tot dan toe die ik gelopen had. Erik had er al enkele gelopen. Ik had vreemd genoeg nooit de ambitie om marathon te lopen. Maar toen Erik de 50km trail voorstelde, aarzelde ik geen moment. Achteraf dacht ik wel eens; waar ben ik aan begonnen, maar zoals altijd het enthousiasme bleef.

In de Ardennen probeerden we zoveel mogelijke Extratrails te lopen als training. Het zijn echt prachtige parcours, dus de 'trainingen' werden met plezier gedaan. Dit combineren met de klimtrainingen was niet altijd evident.

Dus op 1 juni 2018 vertrokken we richting UK. We passeerden het indrukwekkende Stonehenge opnieuw met de nodige kijk-files. En tegen 11u zaten we op de Landram Bay Campsite samen met Enya en Rob, ons geweldig supportteam. De camping is gelegen met uitzicht op zee, een privé-strand, restaurant, winkel, .... alles binnen wandel-bereik.



Op 2 juni 2018 reden we samen naar de start in Regis Lyme, een klein schattig kuststadje. Daar registreerden we ons bij de lokale voetbalclub. Alles was relaxt en vrij kleinschalig. We waren met een 120 starters voor de 50km. De 100miles en 100km waren gisteren al gestart. Erik en ik stonden te trappelen om van start te gaan. Er was geen startschot of dranghekken of andere signalen.... Er werd afgeteld en het weidepoortje werd geopend! Zo heb ik het graag. De vervelende start in een massa mensen werd direct al ontkracht. Na 5 km was het één lange sliert lopers en stappers die verder uit elkaar trok. Heel de trail door kwamen we ongeveer dezelfde mensen tegen en allemaal even vriendelijk in alle soorten staten van ontbinding.... Sommige heel fris en monter, sommige hun sticks gebruikend als krukken. Vele mensen onderweg spraken ons aan met de woorden: 'respect'. Dit was geen ervaring zoals alle andere voor mij.

De eerste 15km waren zwaar terrein door modder, boomwortels, losse stenen, graspollen, trappen met veel hoogteverschillen,... Er was geen specifieke aanduiding van de race. Het was de bedoeling om de bewegwijzing van het coastelpath te volgen. Die bewegwijzering was niet overal even goed aanwezig of afgebroken of overgroeid. Maar meer dan een kilometer omgelopen hebben we niet. Die eerste kilometers waren ook door de zwoele bossen met minder zuurstof. Stevige start!

Het landschap begon met vele bossen, maar daarna volgeden ook vele prachtige velden, stranden, rotsformaties, kleine kuststadjes, ... Het afwisselen was super en na de 40km werd het traject ook iets vlakker waardoor we al lopend iets konden recuperen. De zon stond stralend aan de blauwe lucht, maar ook even een dichte mist die de bergflank overtrok. We genoten heel de weg! Ook werd er afgezien maar dat was iets dat er bij hoort. Zelfs gelopen over een prachtige golfpiste, waar we het advies kregen om op te passen voor de golfballen!

Het gehele traject werden we opgewacht door Enya en Rob met de nodige extra watervoorraad, afkoeling, droog t-shirt, extra sokken, .... En gewoon hun opwachting na de zoveelste heuvel was super! Na een dikke knuffel konden we er weer tegenaan. Erik en ik bleven heel de weg samen, elkaar motiverend en soms gewoon zingend om onze pijntjes weg te lachen. Samen zijn wij supersterk en hebben we veel plezier.

Geert van Vedette Sport had ons Maurten aangeraden. Een soort snelopnemende koolhydraat dat je in je water oplost. Aangezien ik altijd wat moet oppassen met suikers, had ik dit de laatste maanden goed getest. En ja, tijdens de 8u53min van onze trail heb ik drie zakjes opgeloste Maurten gedronken, extra water en 50g havermoutpannenkoek! En geen problemen met suikerbalans. Dank je Geert voor deze prachtige tip!

De laatste 3km was vlak en tussen de mensen door slalommend aan de waterkant van het stadje Exmouth. Ik wachtte even op Erik om samen over de finisch te stappen. Alé, het aanmelden aan het kleine tentje aan de zijkant van weg. Alles aan deze soort wedstrijd was gewoon fun. Onze tijden werden genoteerd met een dikke proficiat van de beide organisatoren (die al twee volle dagen en nachten overeind stonden). De medaille ontvingen we met trots. Het was een onvergetelijke ervaring! Ons doel was geen bepaalde tijd, maar gewoon glimlachend over de finisch komen en dat was gelukt!

Enya en Rob stonden klaar met een dikke knuffel, zelfs bloemen en champagne. Wow! Een geweldig supportteam!

Twee jonge dames die bijna heel de weg gezellig met ons kruisten, kwamen ons ook proficiat wensen. Eentje was vandaag jarig en Erik had beloofd te trakteren, dus de champagne werd graag gedeeld.

Niet lang erna zat ik op een stenen muurtje uitkijkend over de kust en de vele mensen, een dumpling te eten met erwtjes. Alles in de wereld was oke! Zelfs nog mensen die ons aanspraken om ons proficiat te wensen.

Lode Dirix deed de 100km. Ook een prachtige prestatie. We hebben een tijdje samen gebabbeld onderweg.

Een ervaring om nooit te vergeten!



De volgende twee rustdagen brachten we gezellig door met Enya en Rob. Samen bezochten we een botanische tuin, gezwommen in de zee, fossielen gezocht op het strand, uit gaan eten, gebbq't, ezel-farm bezocht,... Fun!



Daarna scheiden onze wegen. Enya en Rob reden terug naar huis en Erik en ik trokken verder naar het Noorden. Het vervolg van onze ongeplande roadtrip!

The Peak is altijd een goede tussenstop. Aangezien onze lijfjes hard hadden gewerkt, gingen we gewoon voor 1,5 dag fun-klimmen in Stanage. Dat lukt altijd, meer dan genoeg routes om op te spelen. Het was lang geleden...



We hadden echter zin om verder naar het Noorden te rijden, Scotland! We eindigden in Glencoe, Kinlochleven campsite. Onderweg een stop gemaakt onder het kasteel van Dumbarton, waar de fameuze route 'Rasphody' E11 ligt. Een historisch moeiijke route op een indrukwekkende overhangend rotswand! Ken je geschiedenis...

Daar op de camping werden we getrakteerd op de eerste zwermen midgets, kleine veneinige muggen. Ik had heel de ventilatiesystemen van de auto voorzien van muggengaas met een te groot maas blijkbaar! Heel de nacht jeuk en 's morgens bleek de auto van binnen meer midgets te bevatten dan buiten. Heel de dag met open vensters gereden om ze eruit te krijgen... Diezelfde avond bricoleerde ik nog een dubbele gaas met extra midget-verdelger erop. Met groot succes voor de rest van de trip!



Aangekomen in Fort William pakten we de midgets aan zoals echte Schotten; whisky drinken! The Ben Nevis Distillery! Een gezellige rondleiding en een vriendelijke Nederlander die zijn uitgebreide tasting wou delen, maakten alles goed. En de collectie whisky startte! Ik eindigde veel rijdend door Scotland...



We reden tot de campsite in Dunvegan, Isle of Skye. Wat een prachtige rit door de Highlands was dat. En wat een rust! Onderweg passeerden we het Eilean donan Castle. We hadden een topo van Isle of Skye op de kop getikt, dus alles onderweg werd een verrassing. Dit was een kasteel dat ik altijd had willen zien, bij deze .... Een echt familie-kasteel dat terug opgebouwd is naar volledig verval. Veel historiek en zeer mooi gelegen. De grote zaal vond ik enorm indrukwekkend. We konden zo terug in de tijd stappen. We mochten er spijtig genoeg geen foto's nemen. Een dikke aanrader om te bezoeken.

Bij de Talisker Distillery stopten we voor enkele proevertjes en de collectie groeide. Wat echter nog beter was, was de Oyster Shet. Een klein restaurantje waar ze verse oesters, kreeft, gerookte zalm en krab verkochten. Mmm.... Echte aanrader, juist boven de distillery gelegen.

Op de camping in Dunvegan verbleven we verschillende nachten. Dichtbij het klimgebied Neist. Eén van de grootste klimgebieden op Isle of Skye. Een massa aan goede kwaliteit aan tradroutes. Seaclifs à volenté met tidal en non-tidal! En minder midgets als het waait. Elke dag bezochten we een andere regio in Neist. Een prachtige kustlijn vol zeevogels, zelfs dolfijnen gezien. Dat was een echt traktaat. De structuur van de rots is vergelijkbaar met Stanage, alleen een ruwere versie en raar maar waar met regletten en pockets. Zalig klimmen! Bij de meeste routes heb je echter wel een statisch touw nodig om af te dalen tot het start-plateau. Sommige stakes in het gras staan meestal zo'n 15meter van de rand, dus een lang statisch touw.

Erik bevestigde zijn E-routes verschilllende keren. Leuk om te zien. Ik klom ook verschillende juweeltjes op kop!

Hier zijn we zeker nog niet uitgeklommen. Alleen spijtig van de weg ernaar toe. Veel toeristen en allemaal 'one-track-road' met veel 'passing places' die niet voor iedereen even duidelijk waren. Een Duitse Audi reed zichzelf bijna de gracht in tijdens het achteruit rijden. Goed kunnen autorijden is wel een vereiste.

'Flashader' was een ander klimgebied waar we een aanloop-tocht door de 'moors' deden. Om te eindigen tussen de agressieve midgets. Erik startte de moeilijkste maar de enige recent geklommen route om zo snel mogelijk uit de midgets te geraken. Viel wat tegen tov Neist. Toch een prachtige juweeltje van een route. De andere routes zagen er lang niet geklommen uit.



Wanneer het weer omsloeg, trokken we verder door Scotland, na nog een bezoekje aan het Dunvegan Castle. Een renaissance kasteel met zeer uitgebreide tuinen vol bloeiende bloemen.

De 'Gaelic whisky Distillery' volgde met lekkers. 'Glen Ord Distillery' ook! We eindigden in Inverness op the battlefield of Culloden. 16 april 1746 was een cruxiale dag in de schotse geschiedenis. Niets meer in hun cultuur was zoals ervoor. Dus een must-see. Het museum geeft een uitgebreid beeld van de tragische gebeurtenissen op de Moors.

'Cairns Clava' was iets verder gelegen. Dit waren verschillende stenenformaties van 2000 vo Chr. Zeker een bezoekje waard!

'Tomatin Distillery' is niet ver van daar.... Een bezoekje aan Nessie in Loch Ness was ook niet te missen en een blik op het Urquhart Castle.

Eindigend met twee daagse klimmen in the Peak om te bekomen van al die culturele activiteiten. Gewoon relaxent aan de rotsen.... Om af te sluiten in de Travelers Rest met een echt Engelse maaltijd.

Een prachtige verlof met vanalles wat; spanning, verrassing, lekkers, lucht, cultuur en ook rust! Merci liefste.


Additional photos below
Photos: 33, Displayed: 28


Advertisement



Tot: 1.695s; Tpl: 0.055s; cc: 14; qc: 55; dbt: 0.0328s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.4mb