Tenerife, de Tuin van Eden....


Advertisement
Spain's flag
Europe » Spain » Canary Islands » Tenerife
February 6th 2014
Published: February 19th 2014
Edit Blog Post

Erik en ik werden vorig jaar uitgenodigd door Dieter en Jerina om mee op avontuur te gaan, zowel naar Tenerife als naar Gran Canaria. Ahwel hier volgen onze avonturen van Tenerife. Gran Canaria volgt later.



Samen met Dieter en Jerina gingen ook Kris, An, Dennis, Sepp en Kristof mee. We waren dus zeker met een gemengd gezelschap. De doelen waren eveneens een beetje verschillend: boulderen of lengteklimmen, eventueel trad-klimmen. Maar eigenlijk vormde dat geen enkel probleem, beter zelfs, iedereen kon doen waar hij/zij zin in had.



Het eiland Tenerife ligt midden in de groep Canarische eilanden. Daardoor was de natuur een ware tuin van Eden. Het woestijnachtige landschap stond vol diverse cactussen, 'prickely bush', een grote verscheidenheid aan bloemen en enorm veel valkjes. Zelfs verschillende steenarenden gezien, zwevend boven ons hoofd. Dit zie je niet elke dag! Elke dag was een ontdekken, zeker met zo'n groep biologen die je altijd iets kunnen bijleren.

De temperatuur bleef boven de 10°C en merendeel van de tijd boven de 23°C. De zon was een welkome gast aan de hemel. We vluchten verschillende dagen naar de dankbare schaduw. Maar we fleurden allemaal op! Zeker als je weet dat heel die periode de regen overheerste in het natte België.

De vulkaan, Teide (3800m) stak overal bovenuit. Het kleine topje was met sneeuw bedekt! Prachtig! Af en toe kwam een vleugje mist opzetten, wat een extra mystiek uiterlijk gaf.



Dieter en Jerina hadden een prachtige lokatie uitgezocht om te verblijven. Drie verschillende appartementjes met een gezamelijke patio in het zeer kleine dorpje El Rio. Echt gezellig! Er was zelfs een zeer kleine supermarkt, dus elke morgen vers brood voor de picnic.

Regelmatig werd een winkel-expeditie ingelast door enkelen om de voorraden aan te vullen. Met iedereen werd rekening gehouden. Met 2 vegetariërs en mezelf was dit iets moeilijker, hoewel alles zeer vlot verliep. Mijn buikje was zeer dankbaar!!!

Maar we verbleven er nooit lang, het waren lange dagen. Rond 10u vertrekken en pas ten vroegste rond 20u terug. Eten bereiden, eten en nog een snelle douche. Zowat iedereen eindigde strijk op de zetel....



Maar het voornaamste doel was klimmen en nog eens klimmen! Via de vele scherpe bochtjes zochten we ons elke dag een weg naar een ander klimmassiefje. Ze zijn verspreid gelegen over het gehele eiland. Dit is op zich in afstand niet ver, maar door de kleine weggetjes ben je lang onderweg. In de meeste gevallen was de topo en een toeristisch kaartje van Tenerife voldoende om de parkingplaatsen te vinden. In sommige gevallen werd de altijd aanwezige GSM-GPS ingeroepen. Ik kon me deze verlof nog eens testen in het kaartlezen en ja, mijn neus wijst bijna altijd de weg, ook al twijfelt het verstand....

Dieter en Jerina hadden twee auto's geregeld: Peugeot Tepee. Een leuke auto voor deze wegen, zeker ook voor de 4X4-parcours af en toe. De parking-gelegenheid was niet altijd zoals je zou wensen, grote stenen, diepe putten... Maar we waren met genoeg om een eventueel duwtje te placeren!



We bezochten het klimmassief Arico maar éénmaal. Dit was zeker nog een bezoekje waard, misschien volgende keer... Het is één van de grotere lokaties met solidere rots. Het blijft natuurlijk oppassen. Het gesteente is basalt, een gestolde vorm van lava met veel lucht. Op de meeste plekken klinkt het hol. Met de vraag over de mogelijke soliditeit van de haken? Erik, Kris, Jerina en ik probeerden zoveel mogelijk trad te klimmen. Dieter, Dennis, Sepp, Kristof en An boulderden zoveel mogelijk. Er waren twee
crashpads gehuurd voor hun. Het was een gezellige boel!

De mooiste route van Arico voor mij was 'El desastre del invasor' 6B. Een prachtige behaakte route met een leuke daksequentie!



Op de verjaardag van Dieter & Jerina trokken we naar El Rio zelf. Iets boven het dorp was een kleine gorge, twee km van de kerk. Aan de kleine stuwdam was een lange wand vol met prachtige harde lijnen. Als ik later groot en sterk ben, is dit een must! Iets verder gelegen werden ze gemakkelijker. Hier kon echter niet geboulderd worden.

Verschillende mooie hoekversnijdingen waren te doen op friends, dus deden Erik, Kris en ik dat. Wel een beetje precair. De friends staken goed, maar of de rots de inpakt van een val zou verdragen, was een zeer groot vraagteken!



Guaria was ook een grote gorge die kilometers lang blijft duren. Deze lokatie biedt nog mogelijkheden zat. Wij hebben er maar een fractie van gezien. Maar de enkele juweeltjes waren zeker de moeite. An en Kristof zijn verder op verkenning gegaan.



Las Vegas was een kleinere lokatie met lossere rots. Trad moeilijker af te zekeren. Maar om er te geraken was een ware jungle-trekking nodig, onder amandelbomen en tussen cactussen door... Erik, Kris, Jerina en ik waren hier alleen. De anderen hadden voor een exclusieve boulderlokatie gekozen. Maar gelukkig waren we met z'n vieren!

We klommen er verschillende mooie routes.

Erik kwam echter in een delicate situatie terecht. Hij klom 'Los colgados' 6B trad tot de laatste 15m. Toen kwam zijn touw 6m onder hem vast te zitten in een spleet. Met de knieën op een dakrand en de voeten naar achter uitstekend.... Déja vu!!!! Hij kon niet voor of achteruit. In eerste instantie kon hij zich zelfs niet vast maken. In Marokko hadden we iets gelijkaardigs aan de hand. Kris die met Jerina klom probeerde tot in Eriks lijn te klimmen, maar dit was niet te doen zonder serieuse risico's. Tegelijkertijd begon het af te koelen, de mist kwam opzetten....

Ik besloot de meest veilige oplossing. Ik klom op kop met een prusik op het touw van Erik. Hij had ondertussen 1 vast punt kunnen fabriceren. Ik wou niet weten wat dat voorstelde... Jerina zekerde mij. Hier was ik niet helemaal klaar voor, maar cava. Ik worstelde me erdoor tot aan de barst waar het touw vast stak. Amai, ik heb er met al mijn gewicht op moeten vallen om het touw plat genoeg te krijgen, zodat het los schoot. Ik klom verder tot juist onder Erik. Daar fabriceerde ik een degelijke relais zodat hij de route kon uitklimmen. Maar zoals we eerder hadden gemerkt, een getekende lijn in de topo wil niet persé zeggen dat er een relais is. Dus Erik is uitgeklommen en getraverseerd tussen de losse grevel en de niet vastzittende planten. Ahwel, die loszittende planten heb ik meermaals vervloekt. Elke andere tradlokatie die wij hebben bezocht, kon je vertrouwen op struikjes of bomen. Hier vlogen ze elegant naar beneden... Dus Erik vond, half bevroren, een roestige relais compleet uit de lijn. Ik klom zo goed als kon na, de directe lijn naar die relais was eveneens geen sinecure. De steenslag was enorm.

Aangekomen aan de relais, rappelden we gauw naar beneden en reden naar de Chinees voor afhaal. De winkels waren al gesloten.

Een goede helm was een must. Geen blind vertrouwen op een relais! En de 'multi-kwatsch' werd geboren i.p.v. Multi-pitch!!!



Ook de dag erna besloten we naar een andere lokatie af te zakken, 'Tabares' i.p.v. 'Vistamar'. Vistamar bleek achteraf één van de mooiste lokaties te zijn voor de anderen. Prachtige routes dichtbij de kustlijn. Wij kozen Tabares omdat hier de meeste tradroutes waren volgens de topo. Ook nu met Erik, Kris, Jerina en ik. Maar zoals de topo de solide secties weergeeft, worden de andere secties gefotoshopt. Dit hebben we op meerdere lokaties gemerkt.

Toch werden er verschillende mooie kortere routjes geklommen. Ons touw was 17m korter omwille van het akefietje eerder. Dit was hier gelukkig geen probleem. De gorge had af en toe wel het idee dat de wc werd geflusht. Om de zoveel tijd kwam er water van het bovengelegen huis naar beneden. Een volledig autowrak halverwege de helling. Spijtig van deze prachtige natuur! Hier zaten opvallend veel en vooral grote hagedissen.

S' Avonds spraken we af in een restaurant 'Regulo' in Puerto del Cruz. Een unieke lokatie met zeer lekker eten. Ook heel verzorgd en met vriendelijk personeel.



Onze laatse klimdag in Tenerife werd er voor 'Capricho' gekozen. De meest unieke lokatie van het eiland, juist onder de top van de vulkaan, Teide. De hoogte doet zich hier serieus gelden. Maar de rotsformaties zijn zo prachtig! Compleet hol om op te klimmen, maar volledig anders dan de rots in de lager gelegen gebieden.

Degene die boulderden waren minder tevreden. De boulders waren over het algemeen nogal hoog, zeker de bekenste, La Tortuga.

'Via del Diedro', 'El diedro del Claro rojo', 'Placa de Bazzocchi' waren zeker de moeite. En 'La fisura inclinada' werd een multi-kwatsch. Erik had geen degelijke top-relais. Ik ben blij dat wij ons overal wel kunnen uithelpen, maar toch minder leuk.

'Chimenea de los Catalanes' was een topper! Een beetje offwith, dan canoying en een dakje!

De zonsondergang was een waar traktaat, alle mogelijke kleuren.... Hier voelde ik me het meeste thuis van al de voorbije lokaties. Zou het de hoogte zijn?

Sepp trakteerde ons op lekkere tortillas op onze laatste avond allemaal samen. Iedereen had zich duidelijk geamuseerd.

Dieter, Jerina, Kris, Dennis, Sepp, An en Kristof bedankt voor de leuke ervaringen!


Additional photos below
Photos: 14, Displayed: 14


Advertisement



Tot: 2.545s; Tpl: 0.086s; cc: 15; qc: 31; dbt: 0.0494s; 2; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 2; ; mem: 1.4mb