Pancakes and climbing....


Advertisement
Spain's flag
Europe » Spain » Aragon » Ayerbe
September 13th 2015
Published: September 15th 2015
Edit Blog Post

Twee weken verlof! Lekker lang en oh zo kort.



Spanje werd de bestemming, de zon achterna. Kris & Dalliya en Dieter & Jerina waren ook van de partij. Een gezellige bende!

We reden naar het kleine stadje Albarracine om te boulderen. Dit kleine, oude indrukwekkende stadje ligt verscholen tussen Madrid en Barcelona. Leuke herinneringen ophalen van onze trip (10jaar geleden) samen met Miet.

Na anderhalve dag rijden, zagen we elkaar op de camping. Het was een leuk gezellig weerzien.

We startten een goede trend om te eten in het camping-restaurant. Gemakkelijk en lekker! Iedereen was moe van de lange trip.

De goed bezochte camping lag een halve kilometer van het centrum van het stadje.



Elke dag kozen we voor een regio of massiefje zodat iedereen er wel zijn meug vond. Soms harde projecten, soms gewoon wat spelen. Elke boulder bracht wel één of andere uitdaging mee. Het was prachtig om iedereen te zien groeien in de bewegingen of het nu helemaal lukte of niet. Albarracine staat bekend om de grote hoeveelheid dakjes, dus compleet mijn ding; klein, schattig en overhangend à volenté!

De eerste massiefjes liggen op 15 min rijden vanaf de camping. De licht glooiende naaldbossen op de rots-plateau's bieden prachtige uitzichten. De cirkelende roofvogels doen de rest.

Maar eerst werden er havermout-pannenkoekjes gebakken voor 's middags. Het werd een ware hype!



"La Fuenta" bezochten we de eerste dag. De rust en de stilte waren er betoverend. Er werd ook hard geklommen. Zeker een bezoekje waard.

"Parking" bezochten we meerdere malen, ook zo dichtbij gelegen. Mijn eerste 7a en 7a+ op 100 meter stappen van de auto!

"Peninsula" is gewoon prachtig. De boulder op de voorpagina van de oude topo is er gelegen. Voor het uitzicht alleen was het zeker de moeite. De boulders zijn ook wel tof, maar hard. Toch goed geamuseerd.

"Cabrerizio" werd bezocht na een regen-nacht. De bedoeling was een korte dag klimmen als semi-rustdag. Er werd echter harder en meer geklommen dan voorheen. Vooral door Jerina! Opeens zag ze rustdagen niet meer zo zitten....

"Tierra Media" was speciaal voor Kris. Een verder gelegen massiefje waar verse vingers voor nodig zijn. En die hadden we duidelijk niet meer. Hij werkte er in zijn project en trok er bij zijn beste poging 3 gigantische flappers. Gelukkig bestaat er Compeed! Wel spijtig....

Er was één verplichte rustdag tussendoor met bakken regen. Zelfs het verkennen van het stadje was moeilijk zonder doorzopen te geraken. Dus van koffiebar naar restaurant naar grote tent.... Erik en ik hadden onze grote tent opgezet om droog te kokerellen. En daar waren we heel blij mee. Alle meegebrachte gezelschapsspelletjes werden boven gehaald. Er werd goed gelachen...

"Techos" was voor Erik en ik een beetje een teleurstelling. Hier was al zoveel afgestreept in de topo dat het moeilijk werd. Ook de regenbuien tussendoor werkten niet in ons voordeel. Spijtig!

We eindigden voor de zoveelste keer in het camping-restaurant. Lekker!!!

Om de andere dag hadden Erik en ik 's morgens kunnen genieten van een looptochtje van 7 à 10km, waarvan de helft bergop. Een zalige omgeving om in form te geraken en de rest van de dag te boulderen. Zo konden de niet zo vroege vogeltjes een beetje uitslapen. Zo was het voor iedereen vakantie!



Het weer zou vanaf die laatste dag alleen maar verslechteren, dus besloten we de volgende morgen te verkassen naar Riglos. Gelukkig waren we er op voorzien qua materiaal.

De vier uur durende rit bracht ons op de gezellige haciënda-achtige camping met oude olijfbomen en amandelgaarden. Een beetje thuis komen! De wind, de zon, de vogels, de rust,.... dat mis ik in Antwerpen.

Na het opzetten van de tenten deden Erik, Jerina en ik boodschappen in het volgende stadje, Ayerbe. Na een uitgebreide, lekkere maaltijd was iedereen terug wat in z'n plooi...

De rugzakken werden gepakt en gezakt voor de volgende avonturen, multipitch op conglomeraat ( zandsteen met rivierkeien). Iedereen kreeg er zin in.



Erik en ik kozen voor twee multipitch-routes voor elk die dag op één van de mallos. Erik klom op kop in de ene cordée met Jerina en Kris. Ik klom op kop in de andere cordée, gevolgd door Dieter en Dalliya. Zo waren er twee teams met evenveel ervaring. Algauw werden Dieter, Dalliya en ik 'the pink team' door de kledingskeuze. Effe voor de goede orde; Dieter bleef zichzelf, gelukkig!

Ach, na de beginnersstress werd het fun. In totaal klommen we allemaal 8 lengtes en 2 rappels langs de junipertree op Mallos Coroa. Buiten Erik en ik waren de anderen niet zo vol vertrouwen over de boom-vastheid.

Het werd een succesvolle eerste dag boven bij de aasgieren en dwergarenden.

'Kedos', het restaurant op de camping was ook een zeer goede, lekkere keuze. Een geslaagde afsluiter van onze eerste dag multipitch. Erik en ik werden er zeer hartelijk ontvangen als vaste klanten! Hoe zou dat nu komen?



De dag erna werd de uitdaging verhoogd naar 300 meter met een lange via-ferrata als afdaling. De twee cordées splitsten op in twee verschillende routes: Santisagasté en Los III tambien... Ik koos voor een eenvoudigere versie. Erik startte direct met een 6a lengte. Daarna vlakte het uit. Ik genoot van het eenvoudig klimmen en Dalliya de kans te geven om ontspannen de touwtechnieken te leren.

Erik en ik communiceerden onderweg met de walkie-talkies. Zo deden we de uitklim als een groep. De lange via-ferrata was om iedereen te genezen om nogmaals een via-ferrata te willen doen.

De 4x4-route met de auto werd traag gereden naar de camping.

'Kedos' was een super-idee na deze lange vermoeiende dag!



De dag erna was de regen zeer dicht, dus besloten we eerst voor eten te shoppen in Huesca. In de namiddag liepen we naar de 'normal route' van Aguja Roja. Een prachtige schoorsteen! Erik en zijn cordée als eerste en daarna the pink team. Tegen de tijd dat we allemaal boven stonden, was het tijd om te rappelen. De donkere wolken zakten onze richting uit, time to leave!

Met een snelle afdaling stonden we algauw terug aan de auto in de regen.



'Sendero Limité' werd onze laatste beklimming, 250 meter. Deze keer startten the pink team en volgde Eriks team. Het werd een sfeervolle beklimming vol zang! Een ludieke topo-foto na een hapje eten en dan de verschillende rappels naar beneden. De mastworp met één hand zat erin bij Dalliya tegen het einde!

Rond 16u30 stonden we beneden aan de rotswand en eigenlijk waren we allemaal nog niet uitgeklommen! Toch reden we terug naar de camping en genoten van de rustige sfeer. De anderen namen een frisse duik in het zwembad. Erik en ik childen wat in de schaduw.



De volgende morgen vertrokken we terug richting huis, via de Vieux Campeurs van Toulouse. Extra klimschoenen inslaan voor de volgende trips! Zo brachten we Eriks verjaardag door. Een traktaat bij McDonald naast de Vieux en een lange rit in de auto. De reis was schitterend en met een gezellige bende!

De foto's spreken voor zich....


Additional photos below
Photos: 18, Displayed: 18


Advertisement



Tot: 1.491s; Tpl: 0.049s; cc: 12; qc: 52; dbt: 0.0315s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.4mb