Dag 11: Vintgarkloof en Pericnikwaterval


Advertisement
Slovenia's flag
Europe » Slovenia
September 30th 2018
Published: October 1st 2018
Edit Blog Post

De camping was uitgerust met regendouches, dus iedereen nam een douche! J



Terwijl Kathleen ging afrekenen, nam ik samen met Thomas nog enkele foto’s van het meer.

Het was heel mooi, maar jammer genoeg hebben ze voor de toeristen van die stomme fluobollen in het meer gezet om te kunnen kajakken. Ach ja J



Dan een tripje waar ik naar heb uitgekeken! De Vintgarkloof.

Een kloof waar je op houten staketsels over een rivier kan wandelen.

Ook dit is een paradijs voor iemand met een spiegelreflexcamera én een Go Pro!

Enorm mooie watervalletjes en natuur.

We zagen heel veel forel en ook de lokale bekende vogel. (een dikkertje met een witte borst, sorry we zijn de naam kwijt J)

Voor een foto van de vogel ging ik als een jager op pad.

Ik sloop langs de oever van de rivier om zo dicht mogelijk te komen.

Dit is redelijk gelukt en leverde dus een mooie foto op.

Het moet een zicht geweest zijn, mij zo zien sluipen.



Het was er wel enorm druk en de bruggen waren zeer smal.

Je kon er met moeite met 2 naast elkaar.

Maar wij zijn geduldig, gaan off-road en trekken toch 1000 foto’s, dus zo hard stoorde het niet.



Op een bepaald moment kwamen we aan een plek waar massa’s toeristen stenen torentjes hadden gemaakt.

Dit was echt heel mooi en leverde dus ook mooie foto’s op.



In het terugwandelen, stond de zon op het water en dit leverde veel vollere kleuren op en de zon scheen mooi door het heldere water.



Om de kloof af te ronden, aten we in het lokale restaurantje nog een specialiteit uit Bled.

De creamcake, aleja, elks een halve, want de tafel voor ons had de voorraad er bijna doorgejaagd.

De eigenaar van het restaurant praatte zelfs Nederlands (weliswaar met een accent).



Onderweg naar de camper rekende Kathleen uit wat de reis tot hiertoe gekost heeft en ik viel van mijn figuurlijke stoel.

Als we op dit tempo verder blijven gaan, kost de reis ons minder dan de helft van wat we begroot hebben. Doen we goed!



We besluiten om, voor we richting Wenen rijden, nog even een omweg te maken en naar de Pericnikwaterval te rijden.



Een goede beslissing zo blijkt, want we hebben ons daar kostelijk geamuseerd en het leverde weer een avontuurlijk ervaring op!J

We parkeerden ons na een hobbelige, maar prachtige rit aan het begin van de wandelweg.

Deze leek meer op een uitgedroogde beek en de eerste minuten twijfelden we wel of het dat ook niet gewoon was.



Na ongeveer 10 minuutjes, konden we de waterval al horen. We waren dus op de goeie weg.

De weg was steil, maar niets dat we niet aankunnen.

Door de bomen zagen we de waterval al verschijnen.

Een immens grote waterval was het.

Hoe dichter we kwamen, hoe natter we werden door de slag van het water en de wind.



Maar wij gingen verder, of beter gezegd, dichter!

Je kon tot heel dichtbij en zelfs achter de waterval wandelen!

Thomas en ik besloten om vlak naast de waterval te gaan staan.

Makkelijker gezegd dan gedaan, want het lag vol kleine keien en alles was nat (en dus glad!).

Maar het leverde wel enorm toffe foto’s en filmpjes op.

Ik was doorweekt, maar het was de moeite waard!



Doorweekt dropen we af richting de camper.

Ik schoot al in mijn chille pyjamabroek, opende een cider en we namen allemaal een groot stuk chocolade!

Verdiend!

Laura heeft trouwens ongetwijfeld ook een extra dessertmaag, want als we de eerste lettergreep van snoep of koekjes nog maar uitspreken, wordt ze al enorm enthousiast!

Maar ja, wie kan het haar kwalijk nemen? J



Dan nu richting Wenen!

We steken de grens naar Oostenrijk over.

Onderweg sta ik nog maar eens versteld van een praktisch verkeersverschijnsel (het eerste waren gele zebrapaden, veel opvallender dan onze witte!).

Bij een file, gaan alle Oostenrijkse chauffeurs uiterst links of rechts rijden.

Hierdoor kunnen hulpdiensten heel gemakkelijk in het midden doorrijden (en voorkom je pechstrookvoorbijstekers!).

We kunnen van elkaar nogal wat leren!

Blijkbaar was het geen ongeval, maar werd er iemand gezocht door de politie.

We moesten even aan de kant om in onze camper te laten kijken naar de respectievelijke persoon.



Bij een tussenstop zag ik in de winkel mijn favoriete snoepjes uit mijn kindertijd!

Tutti Frutti! J



Wenen is nog te ver weg om in 1 keer te doen, dus besluiten we om onderweg een camping te zoeken om te overnachten.

Degene die we vonden, waren we te laat, dus we kampeerden er net buiten.

De eerste keer wildkamperen (mag eigenlijk niet!), maar ja, nood breekt wet.

Morgenvroeg gewoon zien dat we op tijd weg zijn J

Weeral bespaard! J



We koken soep (of toch iets dat eigenlijk meer op afwaswater lijkt, stoemen Italiaansen brol!) en eten deze met een boterham en veel currypoeder erbij!

En gaan dan eens op tijd slapen.



Dan nog even het doordenkmopje van de dag:

Van Bled naar Wenen, een triestige rit! (hebdem?)

Advertisement



Tot: 2.986s; Tpl: 0.013s; cc: 8; qc: 50; dbt: 0.0233s; 2; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.4mb