Roadtrip to the North!


Advertisement
Norway's flag
Europe » Norway » Southern Norway » Setesdal
June 22nd 2015
Published: June 22nd 2015
Edit Blog Post

Erik en ik trokken op avontuur richting het noorden. Onze tocht begon via Duitsland, Denemarken, Zweden en uiteindelijk Noorwegen.

Natuurlijk van de ene ferry naar de andere om de rijtijd te bespoedigen. En gelukkig viel het beter mee als mijn vorige ervaringen.



Na één lange dag stopten we halverwege Zweden in de regio Bohuslan om te overnachten. Een goede tip voor lange roadtrips zijn audioboeken!

De volgende dag vervolgden we onze weg. Via de 11km lange tunnel onder de Oslo-fjord reden we naar de bergen richting het westen.

Onderweg bezochten we de hele mooie Stavkirke. Een compleet uit hout gemaakt kerkje vanuit 1100. Zeker de moeite waard en leuk om de benen te strekken.

Vanaf daar reden we gestaag hoger de bergen in. Het hoog-plateau was bedekt met een dikke laag sneeuw. De winter was hier nog niet lang geëindigd. We begonnen te vrezen voor onze eindbestemming. Maar de natuur was prachtig en had een bepaalde woestheid en desolaatheid over zich. Dit hadden we compleet niet verwacht zo zuidelijk in Noorwegen.

Eenmaal rijdend langs de Hardangerfjord werd de temperatuur milder, hoewel de bergtoppen nog steeds bedekt waren met een laag sneeuw. Een groot deel van de dag hadden we regen. Zo ook op onze eindbestemming, een klein vissersdorpje; Uskedalen. Deze regio stond bekend omwille van de hoeveelheid regen. Het pispotteke van Noorwegen!

Het kleine vissersdorpje had één gezellige camping/jachthaventje, waar we verbleven. En er waren weinig muggen op de camping, wat een dikke plus is.

Het werd algauw duidelijk dat de lange geplande trad-beklimmingen tot de top van de mastodont van een berg niet tot de mogelijkheden behoorden. We hoorden van de campingeigenaar dat de winter nog niet lang was gestopt. De lente hadden ze precies overgeslagen. Spijtig voor ons!

Dus beperkten we ons tot de kortere lengtes met een rappel. Toch klommen we er verschillende tot ongeveer 150meter.

Eén voor één waren het leuke beklimmingen tussen de regen door. Het is echter geen groot publiek klimgebied in mijn ogen. De parkings zijn 1 auto groot, de padjes naar de rotswand zijn onbestaand en het route-verloop niet altijd evident. De enige rotshaken die je tegenkomt zijn in de rappelpiste of de enkele moeilijkere routes. De afzekering is niet altijd even gemakkelijk op deze granietwanden. Vreemd genoeg kun je met klemblokken soms meer dan met friends. Na toch al een beetje trad-ervaring over de wereld, was dit toch weer geheel iets anders. Maar we genoten toch van de mogelijkheden die we kregen!



We kregen echter niet veel dagen zonder regen, dus reden we terug richting het oosten, Setesdal. Een prachtige, meer open vallei vol met meren en granietwanden, allemaal slab!

We kozen de camping midden in het kleine dorpje Valle. En dezelfde dag nog zaten we op de dichtstbijzijnde rotswand. De temperatuur was veel zachter en de velden stonden vol bloemetjes. De muggen waren hier soms zéér aanwezig. Maar je kan niet alles hebben zeker!

De topo was zeer specifiek over de parking en de weg naar de rotswanden. Dat zat wel goed.

Verschillende dagen klommen we naar hartenlust. Eén dag zelfs tot 560m. Was genieten en zeker met onze walkie-talkies was het super! Om de beurt klommen we een sectie op kop. Tussen de waterloopjes heen, die nog goed aanwezig waren door het afsmelten van de sneeuw op de toppen. Veel trad zat er echter niet bij. De slabs hadden weinig cracks en waren behaakt, gemiddeld 6 rotshaken per 55-60m, welke moeilijkheidsgraad dan ook.



Spijtig was dit niet helemaal hetgeen we deze vakantie wilden klimmen. Dus trokken we terug naar Zweden, Bohuslan. Toch met een beetje spijt Noorwegen verlatend. De natuur en de mooie huisjes hebben mijn hart gestolen.

We kozen de camping in Lysekil, direct aan het strand gelegen en prima in orde. We hadden de kleine voorlopige topo al. Maar ik ben benieuwd naar de uiteindelijke versie, want potentieel is er hier à volenté. Het zonnetje hield ons verschillende dagen company. En de omgeving is zachter en groener dan Noorwegen. We bezochten de massiefjes; Brappersberget, Hallinden, Välseröd en Nordens ark. Eén voor één de moeite waard en elk zijn eigenheid. Voor de stevige tradklimmers is deze regio een dikke must. Overal vonden we wel enkele juweeltjes. Er is echter een no-bolt-policy, waardoor een enkele rappelpiste op de top aanwezig is. Het elk op kop klimmen van de route is hierdoor nogal omslachtig. Dus om de beurt kozen we een route om op kop te klimmen en de andere klom na. De rappelstanden waren ook gewoon bomen. En rappellen door struikgewas is niet altijd zo evident.

Maar we genoten en komen zeker terug met de nieuwe topo!



De regen deed ons beslissen om zuidwaarts te trekken via de verschillende ferries. En zoals goede vikingen betaamt, reden we door naar Parijs!

Met een kleine tussenstop om gerief te wisselen en 3u te slapen!

Soms zijn we wat zottekes, maar wat is er mis met het doen wat je wilt als het kan!



Drie en een halve dag in Fontaine Bleau met een zalig zonnetje! Kris kwam er ons vervoegen.

We kozen voor de massiefjes; St Germain, Potala, Grand Montagne en Bois rond auberge. Met de nieuwe 5+6 topo ter hand gingen we de verschillende boulders af. Spijtig genoeg zijn de meeste boulders groen en nog meer groen. Ik hou van korstmosjes maar niet op mijn grepen. Na de tweede dag zijn we gewoon beginnen poetsen en zo hebben we enkele verborgen juweeltjes geklommen.

De camping in Grez-sur-Loing is zoals thuis komen. En de groene bossen waren zalig vertoeven.

De opzet was gewoon spelen! Soms moet je de stress van presteren er even afhalen en gewoon genieten van de simpelere zaken. Ahwel, dat deden we!

Het werd een gezellig weekendje en een prachtige afsluiter van onze reis.


Additional photos below
Photos: 17, Displayed: 17


Advertisement



Tot: 1.472s; Tpl: 0.066s; cc: 13; qc: 31; dbt: 0.0208s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.3mb