Enjoying the Lofoten Islands!


Advertisement
Norway's flag
Europe » Norway » Northern Norway » Lofoten Islands
June 10th 2012
Published: June 16th 2012
Edit Blog Post

Maandag 11/06/2012

We gingen het erop wagen. Het weer was zozo. We hadden echter zin om onze top 3 van de routes af te werken.
Na 1 u aanloop over morene terrein, stonden we aan de start. De regen en hagel op dat moment ook.....
We zijn letterlijk afgedropen. De regen stopte pas nadat we aan de auto aankwamen. Rond de bergtoppen bleef het hangen. Dus zijn we een terrasje gaan doen op het zonnige terras van het klattercafe in Henningsvaer. Daar kwamen we een zweeds koppel tegen en brachten een leuk uurtje door.
Een Belgisch koppel van Beringen/Schoten waren op een zeilboot een 14daagse aan het doen. Een leuke gezellige namiddag!
Een uitgebreide hamburger met frietjes maakten de dag compleet.
Morgen een andere dag en misschien beter?





Dinsdag 12/06/2012 & woensdag 13/06/2012



De wolken bleven laag boven de bergtoppen hangen. De weersverwachtingen veranderen continu. Who cares?
We reden naar Honnikornsvaet om de route Puffrisset te klimmen. Ook hier stond zo'n
bekend hartje met vleugeltjes bij zoals in de topo's van UK. En met reden... 4 lengtes genieten. Erik startte, de tweede lengte gaf ik forfait. Erik klom de vingercrack op kop. Prachtig, maar scary. De route was vrij recht en dan een vingercrack waar zelfs mijn vingertje niet altijd in pasten. Teentjes verwrongen in de kleine spleetjes. Zowel handen als voeten in 1 lijn boven elkaar. Een apart evenwichtsgevoel. Niet vergeten nog friends en klemblokjes steken. Erik deed het schitterend!
Zijn volgende lengte was het vliegende hartje. Amai, 30meter op wrijving, 1 kleine friend in de start en 1 klemblokje (halfenhalf) op 10 meter. Om de stress nog wat op te drijven, begon het te regenen...... Erik deed het schitterend!
De laatste lengte klom ik op kop. Qua moeilijkheid gemakkelijker, beter af te zekeren. Alleen regende het nu echt wel en de wrijvingspassen waren modderig! Lang leven de topbegroeiing....
De afdaling verliep vlot tussen het dichtbegroeide bos.
Tijd voor een lekker kopje koffie en een stuk welverdiende chocolade. Tijd om de verslaving onder controle te houden...
Een kleine siesta deed wonderen. De regen trok geleidelijk over.
Daarna waagden we ons naar het strand voor Apa en Baboon. 2 zalige routjes met een Eriks-vuist-grote-crack. Ja, Kobe, mijn vuistjes pasten hier niet in. Maar ik had een trucje gevonden, mijn voeten pasten wel en mijn armen tot elleboog verklemd. En dan friends meenemen.... Zeer kort en krachtig!
De lange traverse van Baboon was precies boulderen met touw. Zeer verzurend met een akward uitklim. Erik had zich hier overtroffen, met veel gehijg en gepuf.
Het woordje 'akward' in de topo doet me elke keer weer oppassen en met reden!
De zon verdween achter de bergen, tijd om te verkassen naar de camping. Beter gelegen, langer in de zon!



Woensdagmorgen reed Erik naar de parking van Bare blabaer. Een lange lengte die op onze top 3 stond om te doen deze vakantie. En waar we al 2 maal voor gestaan hadden. Met de duidelijke vermelding; aanlooptijd minimun 1 uur over blokken, moeras,...
De wolken hingen gelukkig iets hoger en we deden schietgebedjes aan de weergoden. '7 touwlengtes lang droog weer!' De temperatuur mocht ook stijgen; 4 graden! Maar daar hadden we ons op voorzien.
Afwisselend klommen we voor. Ik startte op mijn joggers door de enkel diepe sneeuw om aan de start te geraken. Vandaaruit een mooie handbrede crack. Goed af te zekeren. Eriks lengte was opnieuw een steile vingercrack! Goed af te zekeren. Maar de teentjes werden op twist gebracht.
Ik klom een magnifieke 'akward' V-groove. Dit wilt zeggen een hoekversnijding met in de hoek 2 spleten, zowel recht voor als zijdelings. Voet- en vuistverklemmingen, friends steken terwijl je hangt te dulferen. Een spannende, maar prachtige lengte. Het laatste stukje voor de relais klom ik op zijn 'bananenbooms'. Twee verticale spleten parallel 1,5meter uit elkaar en in elke spleet 1 hand en 1 voet. Zo klimmen ze toch bananenbomen? Erik volgde met iets meer finesse.
Erik had het vervolg van de hoekversnijding met een stukje plaat met een crack. Ik vervolgde met opnieuw een verticale crack die van breed naar smaller uitliep. 40meter getwiste teentjes en lang leven de tape rond mijn handen voor de verklemmingen. Zoveel friends mee en dan nog moeten kiezen welke te gebruiken, zodat ik gerief genoeg had om boven te komen. En de crack bleef lange tijd dezelfde breedte. Zeer tricky. Was blij toen ik kon inpikken in de bestaande relais.
Eriks volgende lengte was moeilijk te volgen, geen duidelijke lijn! Moeilijk af te zekeren en op grote stukken liep water over de rotswand. Niet zo leuk. De laatste lengte werd terug gemakkelijker, maar meer losse blokken.
Vanuit de bovenste relais konden we terug rappellen. De derde rappel was serieus opletten. Op weg naar boven had ik meer dan 4 stukken touw zien hangen, die vast staken. In de topo stond het ook bij vermeld. Tijdens Eriks rappel zag hij het touw compleet wegzakken in de twee spleetsystemen. Heel voorzichtig te werk gaan, was de boodschap. Maar zonder problemen stonden we al snel terug op het sneeuwveld.
Na 8u stonden we terug aan de auto. De regen was begonnen tijdens de laatste lengte naar boven, en was wat blijven miezeren. Het zette niet helemaal door. Gelukkig!
De avond nog leuk doorgebracht in de gezellige keuken van de camping. Enkele Nederlandse fietsers en de camping-eigenaar. Elke dag wel een nieuw gezicht om een babbeltje mee te doen. De camping Kabelvag Feriehus bestaat nog maar twee jaar, vandaar alles zo afgewerkt en degelijk. Aan alles is gedacht! En een overvloed aan heet water, zelfs met een regen-douche! Een echte aanrader!



De laatste twee dagen waren de mooiste beklimmingen die we tot nu hadden gedaan. Deze zijn een must als je passeert! Wij genieten met volle teugen....

Donderdag 14/06/2012
Rustdag! Tijd om deze blog te vervolledigen, een taske koffie in de hoofdstad en lekker eten..... Chillen. Gisteren was een lange inspannende dag. Sportklimmen is niet te vergelijken. De concentratie die bij trad-klimmen komt kijken, ligt hoog. Zelfs je relais zijn hier zeer weinig voorzien, alleen voor rappels, soms. Je vergt meer van je systeem dan je denkt. Ook mentaal is het geengageerd! Als ik forfait geef, MOET Erik het zien zitten. In een lange lengte is dat lang stressen soms. Gerief achterlaten is echt uiterste nood. Maar Erik doet het schitterend. Ik heb mijn up and downs.
SAMEN hebben we al serieuse grenzen verlegd...





Vrijdag 15/06/2012 & Zaterdag 16/06/2012
Een luie dag. De wolken hingen laag en zwart boven de bergtoppen. In de namiddag probeerde Erik enkele stevige routes in toprope. Achteraf bleken ze rond de 7c te liggen. Vandaar de bikkelharde sequenties. Ik genoot van het zonnetje en de zeearend die overvloog. Chilldag!



De laatste dag in de Lofoten, morgen starten we onze terugreis via Zweden.
Maar deze laatste dag was schitterend weer! Dus tijd voor een lange lengte, djupfjord buttress. Meer dan 300meter met een zeer onduidelijke topo, dat geeft ambiance!
Rond 10u vertrokken. 20minuten aanloop met 1 rappel om voorbij het water te geraken, werd gegeven in de topo. Er was geen pad of enige wegaanduiding. Dus heel de weg vraag je je af of je goed zit. Dan sta je plots voor een deftige afgrond, een rappeltje zeker?
Dan een stuk canyoning naar boven door een beekje tot aan de gedachte start. Erik startte met een uitdaging, een schuinhangende crack, vrij steil. Relais waren te raden. Vanaf de eerste lengte vroegen we ons af waar we zaten..... Achteraf bleek het helemaal correct, maar in de route zelf is orientatie nihil. Te veel blokken en stoempels. Geen duidelijke klimlijn, dus kies maar en richt je in een bepaalde richting....
Erik deed het bangelijk. Dallekes met weinig tussenzekeringen, hoekversnijdingen vol zand en de veel aanwezige korstmosjes, .... Ik zorgde wel voor de rugzak en mezelf. Was meer als genoeg voor 7 touwlengtes.
We deden er lang over omwille van het onduidelijke parcour. Op de top staan en je afvragen of je er bent? Een hapje gegeten en gedronken en vol goede moed aan de 'wandeling' naar beneden begonnen. Toch wel een rappel door opnieuw een canyon. Het vervolg van het 'afdaalpad' was compleet niet te vinden. Ook hier bleken we compleet juist te zitten. Maar hier komt precies gewoon geen kat. Een tweede en derde rappel met als anker een dikke zilverberk. Lang leven die schatjes. Toen we eindelijk terug aan het water stonden, waren we best gelukkig. Een kleine pauze en verder terug naar de auto. Een 10u durend avontuur!
Ik blijf erbij, een aanwijzing, een kleurtje, een steenhoopje, iets.... kan deugd doen!
De warme pasta deed wonderen. Het was een lange dag met veel uitdagingen. En de zeearend was een leuk cadeautje, hij kwam twee maal overgevlogen.

De volgende update zal langer op zich laten wachten. Misschien tot over een weekje met alle verhalen van onze terugreis via Zweden.....

Advertisement



16th June 2012

da kan ik goe gel├╝ve da ge ur grenze hit verlegt , twijfel er gene sec aan !! En nog trolle tegen gekomen op de rotsen ? geniet er nog ma wa van grtjs
6th August 2014

Wow..
Bedankt voor je post. De Lofoten zijn in 1 woord 'wow'. Momenteel zijn we op reis en we zitten vlakbij het dorpje Moskenes in de Lofoten. Het weer is wat wisselvallig maar we proberen er elke dag op uit te trekken. Het zijn vooral eilanden voor iedereen die fan is van hiking. Ik vond twee websites die ik handig vond voor eenieder die naar de Lofoten gaat: http://www.hiking-lofoten.net met alle wandelroutes op het eiland en lofoten.info. Hopenlijk handig voor eenieder die de eilanden wil bezoeken.

Tot: 2.397s; Tpl: 0.067s; cc: 13; qc: 29; dbt: 0.0287s; 2; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.3mb