JAM IT !


Advertisement
Italy's flag
Europe » Italy » Piedmont
June 15th 2014
Published: June 17th 2014
Edit Blog Post

We hadden gehoord van de kleine vallei van de Orco, ook wel het kleine Yosemite van Europa genoemd. Complete granieten rotswanden met cracks, af te zekeren met friends en klemblokken. Er werd wel overal bij vermeld dat het niet voor de beginnende trad-klimmers is. Dit konden we echt niet weerstaan!



Meer dan twee weken trokken we naar de vallei aan de zuidkant van het Nationaal Park de Gran Paradiso, tot in het dorpje Ceresole Real, Italy. We passeerden Chamonix om nog enkele grotere friends extra te kopen. Die kwamen zéér goed van pas.



Het dorpje zelf is niet groot en juist wanneer je de tunnel uit rijdt, is een leuke gezellige camping, La Peschera. Een camping met een vijver vol forel om te vangen. Lekker ook!!!

De eigenaars zijn super-vriendelijk. Elke dag gingen we langs voor een cappuccino en een babbeltje. Met een mix van italiaans, spaans, engels en frans kwamen we er wel uit. Trouwens in heel het dorp is die vriendelijk aanwezig. Extra uitleg bij de verschillende voedingswaren, zoals de verschillende kazen en gedroogde vleessoorten. Elke dag weer stonden Erik en ik hiervan versteld.



De omgeving was prachtig, de dennenbossen, de snelstromende Orco, de besneeuwde bergen en de massieve grote granieten rotswanden die boven de camping heersten. Het is natuurlijk nog een groot deel nationaal park en daardoor goed beschermd. De padjes naar de rotswanden waren niet altijd evident om te volgen, soms compleet niet aanwezig. Natuurlijk hebben wij het klimseizoen hier gestart, dus veel ingelopen was er niet. Hier en daar staan steenmannetjes om richting te geven. Sommige stukken is het rotsblok-hopping. In de volle, hete zon werd dit af en toe wel heel zwaar.



De weersvoorspellingen waren eigenlijk ronduit slecht, elke dag regen en onweersbuien. Maar zoals de laatste tijd meer en meer, weersvoorspellingen, duh.... Welgeteld één volle dag regen en 3 kleine regenbuien 's avonds of 's nachts. Bewolkt tot stralend blauwe lucht van 12°C tot 32°C. Met tijd en wijlen vluchten uit de zon.



Nu het klimmen was echt SUPER! Maar zoals we elke dag merkten, 'spelen' was er niet bij. 'The Peak' noem ik spelend klimmen, hier was het serieus en soms lange lengten. De mentale factor was voor mij enorm aanwezig. Voor elke dag kozen we maar enkele routes uit. In 'The Peak' klommen we meestal meer dan 15 routes op één dag. Hier was het anders!

Maar aangezien we tijd hadden, en het ook vakantie is, deden we het rustig aan.



Eriks eerste route werd 'Incastromania' 6a op Sergent. Een prachtige lijn en een must! De foto's spreken voor zich. Ik klom hem enkele dagen later ook op kop. Ik had iets meer gewenning nodig.



Legoland, de eerste lengte 6b fingercrack was ook mooi. Hoewel 'fingercrack', mijn vingers pastten er maar af en toe in!! Hoe Erik het klaarspeelde met zijn vingers, chapeau! Voor de tweede lengte was ik niet klaar! Een plat dak met een fistjam heel de weg. Dat is voor de volgende keer. Handen en voeten verklemmen in een 5m plat dak? Komt nog.... Erik kon eigenlijk niet wachten.



'Fissura Kosterlitz' 6b ligt aan de weg van de camping. Een verticale crack die men solo klimt. Wij klommen hem liever met touw! Een klassieker. Mijn ervaring met de quotatie is dat de klimmers die ze gaven, canonnen van klimmers zijn. Een 6b hier of een 6b ergens anders trad, toch nog een verschil. Hier is het duidelijk moeilijker. Zolang je daar rekening mee houdt, cava.



Het massiefje Pietra Filosofale was leuk spelen. Heel de Harry Potter-thema-routes waren de moeite.



'Fissura del Tramonto' 5c was één van mijn top 10. Ik klom hem als eerste op kop. De weg naar de route is niet zo evident, maar het is zeker de moeite. Een leuk dakje, gevolgd door een verticale crack, een traversé op een dalletje en dan de finale diagonale crack. Allemaal mooi af te zekeren! Echt 40meter wow! Erik genoot er ook van. De vuistverklemmingen of vingerverklemmingen, de fijne delicate voetjes,... het had alles. Voor dit soort routes waren we naar hier gekomen.



Het massiefje er tegenover 'la piramide' heeft enkele gemakkelijke langere lengtes. Ik had ervoor een verkeerde landing tussen de blokken gedaan, en dan was dit een leuk alternatief. Mijn knieschijf tot achter mijn oren, is niet bevorderlijk om hoge voetjes te zetten.



Het massiefje 'Pian della Balma' was niet echt wow, enkele korte behaakte routjes tussen de toeristen. Veel afval onder de rotswand. Spijtig!



'Dado' bevatte enkele top50-routes uit de topo. Daar keken we vooral naar als we een locatie kozen. Om er te geraken wandelden we door een prachtige bloemen-alpen-weide omhoog.

'Apogeo' 5c+, een dikke winner vond Erik. Ik was er minder enthousiast over, maar dat kan ook aan mij liggen. Toch allebei op kop. De crack had een gladdere structuur en mijn vuistjes waren er juist te klein voor. Balen!

'Bianca Parete' 6b+ was een prachtige route. Erik had hem gezien en stond direct te trappelen. Een magnifieke, diagonale friend 3-4 vuistverklemming (voor Erik). Daarna een traversé met friend 5 tot in een schoorsteentje. Eindigend in een hoekversnijding met crack. Erik klom het super op kop. In de schoorsteen effe rusten en door.

Mijn vuistverklemmingen zaten tot mijn ellebogen in de crack. Het schoorsteentje was dankbaar. Ik klom gewoon na, maar met super veel plezier.

'Sitting Bull' 6c+ was een must om te zien, stond in de topo. Dus wij klauterden ons er een weg naar toe door hoog gras, modder en bomen. Maar amai, wat een juweeltje.

Erik was eigenlijk al best gaar van zijn vorige gevecht en nu dit. Maar hij werkte er zich dooruit. Af en toe bloc hangend. De crux is een overhangend dakje met zeer minimale vingergreepjes. Verre passen bovendien. De Z-crack was megamooi. Erik was finaal kapot en met reden...

Ik klom hem na en heb de crux een beetje verholpen. Zag de passen niet zitten om uit te voeren. De rest van de route was écht wow! Een diagonale crack jammen en ook 1 voet er bij in torken. Nog nooit gedaan.

Beiden moe terug de bergflank af door de aangenamere langere weg naar beneden.



We kregen volop kansen om van de natuur te genieten; de vele hagedisjes, de vogeltjes, de alpenkoeien klingelend in de weiden, de vele bloemetjes en zelfs kleine orchideetjes, de gemzen die in het zonnetje lagen.

Maar door de verschillende dagen hier te klimmen, werd ook duidelijk dat de klimmers, goede klimmers of gidsen of vrienden van gidsen waren. Dat werd bevestigd door de camping-eigenaren. In de topo stond ook duidelijk vermeld, dat mensen komen om te klimmen of om in de route te hangen of artief boven proberen te komen. Wij waren heel blij dat wij er zoveel friends tegenaan konden smijten in de routes. Onze nieuwe friend 5 heeft al goed gediend.

Vandaar ons rustige gestage tempo in het klimmen. Elke route was een uitdaging en elke was een overwinning op één of ander gebied. De blauwe knieën en de vele schaafjes werden er graag bij genomen.

En af en toe trakteerden we onszelf met een etentje in 'El Fonti', een gezellig restaurantje in het dorp. Een uitgebreide kaasschotel, of dagmenu of zelfs pizza.... Toch elke keer eindigend met cappuccino en Pannacotta! Mmmm.....



'Diedro el Mistero' in Sergent stond zeer hoog op mijn lijstje. Al vanaf dag één. Maar zoals alles, we moeten er klaar voor zijn. Ik klom de eerste twee lengten op kop. De eerste lengte was meer graspolletjes dan iets anders. En een friend steken tussen de graspolletjes is een uitdaging op zich. (3a) De tweede lengte was 5c dalle. Hoe moest dat nu weer..? Maar rustig klom ik hoger op mijn kleinste friendjes. Soms kan ik ze wel kussen.... De effectieve lengte van de overhangende hoekversnijding 6b was voor Erik, die onder de indruk was van mijn dalle-prestaties. De hoekversnijding was goed af te zekeren, alleen op bepaalde plaatsen een gladde structuur. Niet zo evident. Erik werkte er zich door. Ik klom na met de kleine rugzak en genoot met volle teugen.

Vanaf daar rappelden we naar beneden. Was keitof geweest!

De route 'Fessura della Disperazione' was eentje die ik heel graag had gedaan, maar onze grote friends zijn hier nog niet groot genoeg voor. Maar ooit...

De mensen die ik in heb gezien en vooral hoorden, kreunden allemaal heel de weg. Het is een diagonale offwidth 90m lang! Echt wow als je die ziet.

'Mary Poppins' 5C was ook een juweeltje. Ik had alleen het gevoel dat ik heel de weg een paraplu op mijn kop kreeg. Viel een beetje tegen.

De 6a+ er juist iets voor vond ik iets mooier; 'Il signore Nero'. Een hoekversnijding met twee cracks. Een speciale techniek om boven te komen. Maar Erik deed dat super. Ik klom na en genoot.



Aangezien de laatste dagen de temperatuur zienderogen steeg, belandde we verschillende malen aan de Orco, beetje zonnen en afkoelen! Zelfs éénmaal letterlijk in de Orco met leren botinnen en al! Deed deugd en Erik lachte zich een kriek... In de weekend was het ook duidelijk veel drukker dan in de week. Dus de lokatie was een beetje uitkiezen.



Aan het kleine massiefje beneden Carporal zijn we verschillende dagen naartoe gegaan. 'Onlio' 5a offwidth was een juweeltje en met kleine friends af te zekeren. 'Stanlio' 6a offwidth klommen we beiden in toprope, het was niet af te zekeren voor ons. Keimooi!

'Fessura dell' Odisseo' 6a/b offwidth was een harde dobber. Nog niet helemaal beet, hoe ik moet bewegen om te blijven hangen. Komt misschien nog. 'Fessura del supplizio' 6b/c was een beetje hetzelfde.

'Sensa Cugnisiun' 6b/c deed Erik dan zonder noemenswaardige moeite. Dus niet altijd te snappen.



Het massiefje 'Prato Rotondo' werd een toeristisch uitstapje naar de hoogste dam. De eerste haken staken juist boven de sneeuw uit. Dat hadden we in de topo eigenlijk ook wel kunnen zien. Toch werd het een leuke uitstap. Vol toeristen weliswaar, maar een mooie omgeving en een klein schattig kerkje.



'Droide' was een klein massiefje met zeer veel leuke juweeltjes. Allemaal verticale cracks bijna. 'Un Gancio per due sorelle left' 6b+, 'Diedroladruida' 6a+, 'Saliasolama' en 'L'Imbuto' 6a+ waren zeker de moeite. Voor de anderen moeten we zeker nog eens terug komen!



Niet alle routes heb ik vermeld, maar die waren eveneens de moeite.



Het was een geëngageerd verlof, waar we beiden sterker uit gekomen zijn. En er blijft nog heel wat te leren over trad. Het klimmen was echt super! Het nationale park de Gran Paradiso is zowiezo een prachtige omgeving om in te vertoeven.

Ons gaan ze hier zeker terug zien....


Additional photos below
Photos: 20, Displayed: 20


Advertisement



Tot: 1.583s; Tpl: 0.076s; cc: 12; qc: 27; dbt: 0.0175s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.5mb