Where the weather takes us.....


Advertisement
Italy's flag
Europe » Italy » Piedmont » Turin
September 15th 2014
Published: September 15th 2014
Edit Blog Post

Op 30 augustus trokken Erik en ik richting Orco, Italy.

Na nog geen 50km ver kwamen we Kris en Jerina tegen. Zij hadden besloten ons een weekje te vervoegen.

Dieter kon omwille van omstandigheden niet mee. Spijtig!

De eerst volgende stop was een hartelijk weerzien en vol van vakantiespanning.... Al die wachtende avonturen!

We bleven samen rijden met een kort nachtje juist onder Dijon. Voor ons al wat comfortabeler dan voor hen.



In Sallanches, juist voor Chamonix, hielden we een kleine tussenstop in de Vieux Campeurs. Klimschoenen aanschaffen is daar perfect omwille van de ruime keuze.



Het vervolg verliep vlot; door de Mont Blanc tunnel en het gehele Gran Paradiso Parc rond.

Rond 16u arriveerden we met een hartelijke ontvangst op de campeggio La Peschera in Ceresole Real, Italy.

Francesca en Francisco herkenden ons, 'de Belgen' en waren zeer blij dat we terug kwamen. Ze bezorgden ons direct een overheerlijke cappuccino in het zonnetje.

Een mooi begin van onze verlof!



We zetten onze tenten op en begonnen al snel aan eten te denken. Dit overkomt mij natuurlijk wel meer, zoals sommigen lachend zullen bevestigen!

We hadden genoeg vers eten mee voor de hele week. Het lokale winkeltje bevat genoeg droge voeding en lekkere lokale kazen, maar vers fruit en groenten is zeldzaam.



De camping stond vrij vol, maar het bleef rustig en gezellig. Allemaal verschillende nationaliteiten op dezelfde bergweide heeft wel iets.

'Sergent' is de prominente rotswand recht boven de camping. Een prachtig zicht, maar ook een beetje overweldigend de eerste keren.



De eerste dag was vol spanning. Aangezien we het rustig aan deden, kozen we voor 'La Piramide'. Vierde graad multipitch.

Voor Kris was het zeer lang geleden, en voor Jerina was het een opfrissing van onze vorige 'driltraining'. Het was niet moeilijk, gewoon genieten op granieten dalle met een crack.

Boven rappelden we terug naar beneden. Een goede oefening!



De omringende bergen en de kleine dorpjes beneden langs de snelstromende Orco boden een prachtige achtergrond.

De roep van de marmotjes bleef heel de week te horen. De grote roofvogels cirkelden met tijd en wijle rond onze hoofden.

De bloemetjes waren spijtig niet meer zo talrijk als in de lente. Maar toch bleef het ons verbazen... Zelfs de adder kwam even dicht op bezoek.



We bezochten Massi sotto il Carporal meerdere malen. 'Onlio', 'Stanlio', 'Fessura dell'Odisseo', 'Dierdro di Tanatos' waren een must!

'Onlio' en 'Stanlio' waren de eerste kennismaking met lijf-brede-cracks. Voor iedereen een zoektocht voor de juiste techniek; je hele lijf opspannen om te blijven hangen en dan één deel ontspannen zodat je iets kunt hoger zetten om je omhoog te duwen. Het heeft iets weg van een rups-techniek. Wel een kunst om je kleren te sparen.... En dit op dag één.

Maar iedereen ging zienderogen vooruit met deze techniek. Leuk om te zien.



'Diedro di Tanatos' was een hoeksversnijding met een kleine overhang. De friend 4-5 brede crack in de hoekversnijding zorgde voor de extra spanning.

Ik klom hem deze keer op kop met het grote gerief aan de gordel. Was keitof! Moet wel weten dat mijn vuistverklemmingen maximum tot friend 3 gaan!

Deze week kon ik een heel deel routes op kop herhalen, maar veel meer onder controle dan de vorige keer. No stress deze keer.

Ik voelde me veel zekerder en emotioneel veel sterker. Ik kon deze keer ten volle genieten.

Voor Kris en Jerina kwam er meer spanning bij kijken, want niks had hun kunnen voorbereiden op deze soort technieken.

Alle cracks zijn breder dan degene die ze ooit deden. De meters klimmen, waren in het algemeen ook hoger, dus fysiek telde het ook nog eens door.

Maar de benadering van elke route als een nieuw project, met een geheel nieuw bewegingsgamma werd een must. En dat werd snel duidelijk. Toch deden ze het beiden heel goed.



Als laatste route van de dag klom Erik 'Fessura dell'Odisseo' 6B. Een zware dobber; een overhangende brede grillige crack, die je half dulfert, half op wrijving. Zeer vermoeiend!

Erik werkte er zich goed door. Ik was al reuze gelukkig met het naklimmen zonder bloc. Dat was me de vorige keer niet gelukt. De friends 5-6 zijn regelmatig reuze geschenkjes.

Ik zou ze niet meer kunnen missen in Orco.

Iedereen was stikop en de weg terug naar de auto was nog een hele klim over de grote blokken. Een beetje hoogteparcour klimmen zoals in FB.

Maar een geslaagde eerste klimdag!

En zoals dat hoort werd het afgesloten met een lekkere maaltijd. De eerste dagen was er een strakke koude wind, dus kwam onze grote tent goed van pas om in te koken.



Aan 'Droide' werd ook een bezoekje gebracht. Na de 20min lange wandeling omhoog door de alpeweide, stonden we voor 'L'imbuto'. Een prachtige 6a+! Zowel Erik, Kris en ik klommen hem op kop. Jerina klom met veel plezier na.

De zon was al zeer aanwezig, dus doken we iets verder onder de bomen. Jerina en Erik samen op kop in 'Ribaltina' 4a, om daarna 'Ribaltone' 6a+ te kunnen doen. Ik klom hem als eerste op kop. Een overhangende brede crack met enkele fysieke bouldermoves, op haken. Echt tof! Jerina liet mij vanaf boven helemaal zakken tot beneden en klom na. Erik klom daarna op kop en Kris volgde.



'Diedroladruida' was vorige keer een innerlijk gevecht voor mij. Op aanraden van Erik klom ik hem opnieuw. En nu was er geen enkel probleem. Zo zie je maar... Een opstakel is soms gewoon je eigen gestelde grens. Erik klom hem ook op kop en Jerina en Kris klommen na. Iedereen koos voor zichzelf; voor- of naklimmen. Soms heeft iemand een duwtje in de rug nodig, maar uiteindelijk moet je er zelf voor kiezen. No stress, it's vacation!!!



Als afsluiter klommen Erik, Jerina en Kris 'Salisalama' 5b op kop. Een plaat met regletten, een uniek klimmetje in deze contreien.

Tijd voor de 'Gelateria'. Mmmm....... In het hotel Blanchettti maken ze zelf hun ijs met vele smaakjes en lekkere cappuccino.



's Avonds kookten Jerina en ik, de heren filterden het vele water voor de volgende dag. Het water was van de niet-betrouwbare stroom of kraanwater.

Het kraanwater kwam van de visvijver! Welke keuze? Dank aan Katadyn-waterfilters!



'Sergent' werd ook met een bezoekje vereert. 'Incastromania' 6a is een 25m dikke must voor iedereen. Erik ging als eerste op kop.

Ik klom hem ook genietend op kop. Voor Jerina en Kris was het een zwaardere dobber, maar toch intrigerend.

'Mary Poppins' stond daarna op het programma. Een vermoeiende gladdere diagonale brede crack. Zowel Kris als Jerina volgden Erik.

Ik lag een beetje strijk te wezen in het zonnetje en zakte daarna af naar de camping.

Erik, Kris en Jerina klommen daarna ook nog de eerste lengte van 'Nicchia delle Torture'.



De volgende dag kozen we voor 'Pietra filosofale'. Niet te ver weg en enkele kortere routes, allemaal Harry Potter-gelinkt. 'Harry Potter' en 'Diagon Alley' werd door Erik, Kris en Jerina op kop gedaan. Leuk om te zien. Ik lag in het zonnetje te maffen, hangend over 2 rugzakken....

'Ermione' klom Erik op kop en Kris volgde de uitdaging. De verre crux-pas heeft een geboord regletje waar ik niet bij kwam de vorige keer. Kris had een manier gevonden. Chapeau!!

De koude dreef ons terug naar de camping voor een snelle douche. Waarna we onszelf trakteerden op een bezoekje aan 'El Fonti'. Een gezellig restaurantje met een overheerlijke kaasschotel en pizza en pannacotta. Voor iedereen was het eigenlijk te veel, maar oh zo lekker!



Vanaf de volgende dag voelde Kris zich niet zo goed en dat is zowat de volgende dagen van het verlof gebleven. Heel spijtig!!

Jerina, Erik en ik klommen daardoor enkele kortere juweeltjes op 'sergent'. En trakteerden ons op een cappuccino en koffiekoekje om te besluiten wat te doen.

Kris bleef op de camping en wij reden naar 'La Piramide' voor een andere variant multipitch. Tof spelen!

'Diedro d'Ercole' in de buurt van de Hani-bi boulders was een dalle hoekversnijding-schoorsteen. We klommen hem allemaal op kop.

Ik beet de spits af en klom hem helemaal niet zoals ik had gedacht. De crack diende alleen voor de friends, niet voor je handen.

Je zette je voeten aan de ene kant en je achterwerk tegen de andere kant en 'rupste' jezelf naar boven. Er zat alleen een verkeersdrempel aan de zijde waar je achterwerk tegen duwt.

Dat was kuitvretend en ik dacht dat het aan mezelf lag, tot ik Jerina deze move zag doen; twee knieën in plaats van de voeten zettend en wiegelen met de voeten om de kuiten te ontspannen.... Speciaal zicht en dat op kop!!!

Daarna hoogteparcour boulders gevolgd naar een brede crack die ik de vorige keer had gezien. Friends 5 en 6 nodig!

Toen Erik deze route aan de koffie vermelde, kreeg ik de kriebels van enthousiasme. Jerina had er erg mee moeten lachen.

Van Erik kreeg ik de kans om als eerste op kop te gaan. En wow!!! Super genoten... Een diagonale crack van 20-30cm breed, slechts 10 meter.

De rechter voet verklemmen, knie bij indraaien. Rechter arm tot elleboog gebruiken. En dit allemaal zachtjes, want het is ruwe graniet.

De grote friends vergden al mijn vingers om juist te plaatsen, anders staan de verschillende cams niet goed.

Twee friend 4, twee friend 5, een friend 6 en een enkele friend 3 om te eindigen en dit op enkel 10 meter. Mooi afgezekert!

Erik klom hem vlot op kop en Jerina volgde vlot hoewel ze het niet vertrouwde. Voor deze soort routes kom ik naar hier.

Zo'n stijl van klimmen relaxte uitproberen, ik voel me vereert!

Kris voelde zich niet veel beter, dus besloten wij in 'El Fonti' een pizza'tje mee te pikken.



Zowel Kris als Erik waren een beetje plat de volgende dag. Dus besloten Jerina en ik om 'Fessura del Tramonto' te klimmen.

Een super mooie crack met een dakje, een dalle en een plaat. 40 meter genieten. Ik klom hem met aanzienlijk minder gerief als de vorige keer.

Ik maakte boven relais en liet Jerina volgen. Ze twijfelde aan 40 meter ineens klimmen, maar ze deed het super.

Samen rappelde we naar beneden en wandelden met z'n allen terug naar de auto.

Een klein muisje dat ook ziek was, kruiste ons pad. Schattig.

De rest van de dag regende het, dus bleven we wat hangen in het Hotel Blanchetti. Gezellig!



De laatste klimdag voor Kris en Jerina brachten we helemaal boven in de vallei door, 'Prato Rotondo'.

Een kleine rotswand helemaal onder het hoogste stuwmeer gelegen. Compleet boven de boomgrens, in de echte alpenweiden.

Erik klom van links naar rechts de routes af, buiten de laatste twee. Jerina klom enkele ook op kop.

Kris klom enkele routjes, maar was snel moe. Hij genoot vooral van het uitzicht en maakte mooie foto's. Was toch tof dat hij erbij was.

De routes waren compleet anders, hoekjes en kantjes om vast te houden, geen cracks. Wel allemaal behaakt.

Toen de zon weg zakte achter de wolken daalden we terug af naar de camping.

We maakten pompoen-risotto met pancetta en pannacotta als dessert. Mmm....

Een mooie dag om onze huwelijksverjaardag te vieren!



De volgende morgen namen we afscheid van iedereen met een cappuccino en een dikke knuffel.

Dank je Kris en Jerina voor het mogen delen van deze ervaringen. De routes waren soms hard, soms gewoon vreemd, maar we hebben het altijd samen gedaan! Merci!



Erik en ik besloten naar Ailefroide af te zakken. Het weer bleef niet goed in Orco en de camping sloot trouwens ook.

Dus vier uur later stonden we op de camping van Ailefroide, France.

We zetten er onze tent op om te drogen en hielden siësta de verdere dag. Een prachtige vallei om te vertoeven. Wel zeer warm in de blakke zon.



De volgende dag klommen we 'Barre à bàbord, toute!' 200 meter niv 6a.

De hele vakantie had ik zoveel mogelijk op kop geklommen, maar bij deze multipitch werd het om de beurt een touwlengte.

En dat hebben we heel de verdere week zo vol gehouden. Ging schitterend en met géén stress! De routes bevatten zeer veel dalle en deze vooral traversé.

Aangezien we al snel weer beneden stonden en we nog zin hadden, klommen we 'Dérive gauche de fadas adroits' 200 meter niv 6a met 1 passage 6c.

We genoten allebei enorm. Van 10u tot 16u30 geklommen, was fun!

Een fris terrasje met een hamburger en frietjes lokten ons enorm. Wat heb ik dat moeten bekopen, maar toen smaakte het!



Na een valse start in een route keerden we de volgende morgen terug voor een rustdag.



De dag erna was ik terug herboren en klommen we 'Gazon Maudit' 6a 300 meter.

De eerste drie lengtes waren dalle, daarna begon het parcour afwisselender te worden. Echt tof!

Alleen de gestorven gems onderweg was een beetje triest. Dan toch liever de verse sporen 's morgens op het pad...

Op 3u30 hadden we 300 meter geklommen en stonden we terug beneden.

Dit was duidelijk nog niet genoeg, dus na een lekker soepje vertrokken we naar de volgende route.

'Chaud Biz' 180 meter 5C. Zonder de brandende zon was het een eitje.

Op 1u20 stonden we alweer boven. De wandeling naar het fris terrasje was precies langer en broeierig.

De frisse pint en de gekoelde ice tea waren dankbare geschenken.

Daarna deden we allerlei huishoudelijke taakjes; water filteren, douchen, opruimen, rugzak klaar maken voor de volgende dag, eten maken,...



De volgende dag kozen we een andere route, minder tricky dan de voorziene. Té verre haakafstanden, op het gevaarlijke af.

Dus werd het een relaxte herhaling van 'Palavar-des-flots' 400 meter 5c. Vele jaren geleden hebben wij deze route samen met mijn vader geklommen. Een leuke herhaling!

Op 3u stonden we boven, de achterliggende cordées bleven ver achter ons. Met onze walkie-talkies is het een comfort om te klimmen, geen geroep op de rotsen.

Altijd contact en zelfs mogelijk om grappen uit te halen. Echt een aanrader. We hebben dit van enkele schotse klimmers.

Op nog 1 u tijd hadden we de 6 rappels achter ons en namen we het bergpadje terug naar de camping.

Weer een geslaagde dag en leuk om het samen met mijn geliefde te mogen delen.



Op Eriks verjaardag klommen we 'Little Palavar' 300 meter 5c+. Een 70 jarige koppel vertrok er tegelijkertijd in. Knap om te zien.

Wat bleek, de man was ook jarig. Wat een toeval! We klommen een eindje samen en verloren hun dan uit het oog. Een gezellig kort klimmetje voor vandaag.

We eindigden 's middags op een terrasje voor een lekker bord met salade en verschillende soorten lokale kaas. Mmm.....

Daarna braken we de tent op, ruimden de auto in, een verfrissende douche en richting huis.

Zo konden we de bergen dezelfde dag nog uit zijn en de lange rit zou over twee dagen verspreid zijn.

De volgende middag waren we terug thuis.



Wij hadden een zalige verlof vol met mooie beklimmingen. Het vertrek uit de bergen is altijd een beetje triest, maar we komen terug.

Mijn voorklimmen is met zienderogen vooruit gegaan dit laatste jaar. Wie weet waar het ons nog brengt....

Dank je liefste voor deze mooie ervaringen en mogelijkheden om te groeien. En jou lief te hebben!


Additional photos below
Photos: 28, Displayed: 28


Advertisement



Tot: 2.179s; Tpl: 0.067s; cc: 14; qc: 35; dbt: 0.0347s; 2; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.4mb