In search of EPIC!


Advertisement
France's flag
Europe » France » Provence-Alpes-Côte d'Azur » Briancon
September 17th 2017
Published: September 19th 2017
Edit Blog Post

In search of EPIC!

Twee weken verlof en een ticketje Eurotunnel inbegrepen! Dus vertrokken we richting Baggy Point in het meest Noordelijke puntje van Cornwall, UK. Deze regio stond al verschillende keren op de planning en nu kwam het er eindelijk van.



Enya & Rob hadden last-minute besloten om ons te vervoegen voor een verlengd weekendje. Een familie-uitje doet altijd deugd!

We hadden echter te kampen met erg veel regen, dus surften we er een beetje tussendoor. Croyde is trouwens een zeer gezellig druk stadje aan de kust, gekend voor het surfen. Ambiance gegarandeerd voor velen... De tearoom aan de parking van Baggy Point is ook een gezellig droogoord.

Wij kwamen er echter om een klimmeke te doen. Dus na een eerste natte verkenning, keerden Erik en ik 's anderendaags terug.

Dus in de tussentijd besloten we samen met Enya & Rob krabbetjes te vangen in het kleine gezellige stadje Appledore. En eindigend in Ebrington Arms voor een lekkere Engelse maaltijd. De volgende morgen vertrokken Enya & Rob terug naar huis.



De volgende morgen na de zoveelste regenhoos vertrokken Erik en ik opnieuw naar Baggy Point. Het zicht op de steile rotswanden was zeer indrukwekkend. De ruwe zee, de vele zeevogels, de groene bergheuvels met cliffen er rond, allemaal zeer prachtig.

Het afdalen naar de rotswanden was alleen een ander verhaal.

Met een statisch touw van 100m kwamen we juist beneden. De metalen verankeringen boven op de groene grasheuvels en soms tussen het losse steenpuin bestonden uit in de grond geklopte metalen profielen in alle mogelijke vormen. We konden ze beter niet te nauwkeurig bekijken. Alle soorten van roest en metaal-ontbinding was duidelijk aanwezig. We hadden onze bedenkingen. Dus verbonden we zoveel mogelijk punten en voilà, rappelen.

De steile rotswand had een zeer gladde structuur, zelfs Erik bleef niet overeind op zijn joggers tijdens de afdaling. De gelaagde structuur in de cracks was ook niet evident om goed gerief (friends) in te steken. Maar aangezien we al zover gekomen waren, besloot ik gewoon te starten in de offwith-crack. Mijn eerste drie friends kon ik er gewoon uittrekken, zo glad was de rotsstructuur. Goed om te weten! Ik klom heel de lengte met een beetje desperate gear, maar was niet moeilijk...

Aangezien de top van de rotswand uit los steenpuin bestond werd het een Engelse relais: alle mogelijke rotspuntjes (5) verbinden met mezelf en Erik naar boven zekeren op mijn lijf! Al bij al een zeer mooie en epische route waar we beiden van genoten.



Bij de volgende rotswand begon het gehele verhaal opnieuw van afdalen op betwistbaar gerief en voor mij moest 'episch' niet in 'rampzalig' eindigen, dus hielden we het voor gezien. En niet veel later begon de zoveelste heftige regenbui!



De volgende morgen verkasten we hopelijk naar drogere oorden, regio Cardiff, Zuid-Wales. Online een camping gekozen in het binnenland waar enkele quarries liggen die beklimbaar blijven, zelfs met regen. Het was een vermoeiende dag rijden, ook al lijkt het niet zover. Heel de tijd regen....

De camping 'Our Welsh Caravan & Camping' was voorzien van alle comfort. De volgende morgen verschoot ik enorm van een blatend schaapje naast ons in de weide. Wales zonder schapen en mijnbouw is geen Wales!

De vriendelijke eigenaar kwam ons even te woord staan in het Engels, zoals een West-Vlaander Vlaams klapt! Waar waren alle klinkers en medeklinkers gebleven..? Effe wennen en nog niet veel verstaan dus. Maar vriendelijkheid was er overal.



We bezochten er verschillende quarries, die inderdaad zelfs in de regen te klimmen waren. Toch was het een beetje teleurstellend; parkeren in achteraf gelegen wijken, overal zwerfvuil, graffiti op de rostwanden, oude verroeste rotshaken, sommige rotshaken misten, zelfs verschillende relais die half of zelfs helemaal misten. Niet leuk om zo boven te komen!

Verschillende korte stevige routes waren leuk klimmen en door de grote hoeveelheid struikgewas erboven bleef de rotswand compleet droog.

Zo bezochten we Trehogan, Gap, Mountain Ash en Gelli.

Mountain Ash was 10jaar geleden misschien zeker de moeite, nu kwam het wat verwaarloosd en overgroeit over. Spijtig!



Na de ontdekking van het shoppingcenter Bridgend zaten we daar de volgende regenhoos uit en hakten de knoop 'regen of zon' snel door. Geen regen meer voor ons!



We spraken met Kris & Dahlia af in Ailefroide, Zuid-Franse Alpen! Het omboeken van een Eurotunnel-ticket is moeiteloos, alleen geduld voor de zoveelste vertraging, die al bij al goed meeviel.

De extra 2,5u omrijden naar Ailefroide omwille van een tunnelsluiting, die achteraf toch open bleek voor gewoon transport, was minder aangenaam. Heel de rit door UK en Frankrijk was gietende regen. We hadden het bijna opgegeven.... De Alpenweide van Ailfroide was ondanks de regen 'thuis komen'. We aten in één van de restaurantjes in het kleine dorpje, gezellig, warm en droog.



De volgende morgen stonden we op met een straalblauwe hemel en helemaal te trappelen om te starten. Lange lengtes klimmen op de grote massieve rotswanden en uitzicht op de vers besneeuwde bergen in het einde van de vallei.

Ook bleek er een nieuwe topo uit te zijn met nieuwe routes! Tijd om te testen...

De rest van de week wijden we Kris & Dahlia in in het multi-pitch. Al vrij snel waren ze ermee vertrokken en maakten grote vorderingen. Allemaal klommen we om de beurt op kop. We hielden het welbewust makkelijk qua niveau om ook maximaal te genieten. Erik & ik voelden ons thuis en genoten volop!



Op Eriks verjaardag koos hij voor een epische route, 'Y'A de la joie chez les AA', 250m, 5C max. Een stevigere aanloop de berg op, dan al pad-zoekend de bergflank getraverseerd door de bush! Acht touwlengten plezier met overal de zekerheid van de zachtheid van het mos. De route was zeer nieuw en was nog weinig geklommen, toch perfect behaakt. De quotaties van de touwlengtes waren nog niet bevestigd en dat was duidelijk, maar eerder te moeilijk gequoteerd dan te gemakkelijk. Dus dat leverde totaal geen problemen. Een dagje avontuurlijk klimmen en twee memorabele onzekere rappels in een steile geul vol planten en bomen. Het laatste stukje van de afdaling van de berg zelfs kunnen steentjes-skiën. Was lang geleden en fun!

's Avonds op restaurant een lekkere raclette gegeten met Erik. Kris & Dalhia kenden raclette nog niet, maar zullen in het vervolg geen 'nee' meer zeggen! Smullen...

Een perfecte vijftigste verjaardag met vrienden, een epische route, lekker eten en leuke cadeautjes... Wat zou je meer willen?



De nieuwe routes op de sector 'Raclure' zijn juweeltjes. Perfect behaakt en continu qua niveau, met dalle, hoekversnijdingen, overhangende dakjes, crack, traversé, .... Zeker 'Mou du Cul' 180m 6a max, 'Tête du Ressort' 200m 6a/b max en 'Super Raoul' 180m 5C max waren zeker de moeite.

De laatste klimdag genoten Erik & ik van wel drie zo'n 200m routes. Zalig!



De klimwinkeltjes in het dorp deden hun laatste seizoenskortingen, waardoor we ook nog wat deals konden doen op enkele klimspullen. Altijd leuk meegenomen.

Op weg naar huis nog even langs de Vieux Campeurs en de laatste centjes uitgegeven.



Zo door de druppels door, bleven we zoeken naar de zon en uiteindelijk gevonden. Ook zeer leuk om de vorderingen te zien van Kris & Dahlia. Ook het epische avontuur hebben we niet gemist!



Ailefroide heeft nog veel te bieden voor ons, dankzij al nieuwe routes. Zeker een volgend tripje opnieuw naar de rustige alpenweide.....


Additional photos below
Photos: 22, Displayed: 22


Advertisement



Tot: 3.125s; Tpl: 0.05s; cc: 11; qc: 53; dbt: 0.0417s; 3; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 2; ; mem: 1.4mb