De beroving


Advertisement
Published: April 27th 2005
Edit Blog Post

Tja mijn beroving in Guatemala,

ik wist dat het een keer zou gebeuren alleen nog niet wanneer, nou afgelopen zondag is de ellende begonnen.
Zaterdag ben ik samen met Sophie, een nederlandse griet die werkt voor een rechtenorganisatie, naar het meer gegaan. Aldaar wederom een heerlijk weekend gehad. Zondag hebben we in de middag de bus terug genomen. Uiteraard een chickenbus, echter deze bus zat enorm maar dan ook enorm vol. Op alle twe persoons bankjes zaten drie mensen en tevens stond het hele gangpad al vol, toen Sophie en ik er nog bij in moesten. Via de achterdeur werden we dan ook letterlijk naar binnen geduwd! Ik kon gewoon niet recht staan en moest mijn rugzak boven mijn hoofd houden. Vervolgens begon de buschauffeur ook nog als een gek te rijden. Echt het leek wel of hij erop kickte om de bochten zo hard mogelijk te nemen. Echt levens gevaarlijk! Uiteindelijk verlieten een paar mensen de bus en konden Sophie en ik onze rugzakken bovenop een stelling leggen, het was gewoon niet vol te houden om deze continu boven je hoofd te houden. Soms voelde ik gewoon dat mijn been gedeeltelijk verdoofde omdat ik zo klem stond. Bij de volgende stop gingen er weer een paar mensen de bus uit en wisten Sophie en ik een bankje te bemachtigen samen met een ander meisje! Ik zag dat Sophie naar haar schoudertasje op haar buik keek. Ik zag dat de rits openstond. Vervolgens keek ik gelijk naar mijn broekzak aan de voorzijde, omdat ik zo'n gevoel had dat we waren bestolen. En ja hoor, mijn portemonnee weg en de portemonnee van Sophie was ook weg! SJIT! Het gekke was dat Sophie ook haar camera in haar tasje had zitten en haar mobiele telefoon, die hadden ze er echter in laten zitten! Vervolgens ga je alles terug, wanneer zou het kunnen zijn gebeurd en wie zijn er in deze situatie verdacht??????? Je hebt zo je ideen maar je kunt er zo weinig mee, we hebben het gewoon absoluut niet door gehad. Ik was in ieder geval al lang blij dat ik mijn paspoort niet bij me had. We hebben ons er dus uiteindelijk maar bij neergelegd!

Echter nu komt het volgende bizarre verhaal!

Vandaag dinsdag 26 april, heb ik de hele dag gewerkt, samen met Josan voor de stichting Ceipa. aan het eind van de middag namen we dus samen een busje terug naar huis, we wonen namelijk allebei dichtbij het park centraal. Bij het park aangekomen, wilde ik uitstappen en betalen. De jongen aan wie ik het geld wilde betalen pakte heel galant mijn rugzak aan. Zonder na te denken liet ik het een beetje gebeuren. Half de tas nog in mijn hand hebbende merkte ik dat deze jongen wegrende met mijn rugzak. Ik had me dus vergist het was niet de jongen die op het busje werkte, maar een gewone ordinaire dief. Ik dus als een gek achter deze kerel aanrennen, ik vertikte het om hem te laten gaan met mijn rugzak. De jongen stak de straat over en rende een steeg in. Deze steeg was voorzien van keien, niet makkelijk op te rennen dus! In ieder geval ik dus achter hem aan en ik kwam nog dichterbij ook nog. Ik had hem bijna, totdat ik over die PIEP keien struikelde en languit op mijn bek ging. Oh wat was ik pissig op mezelf ik had hem bijna!!!!!!! Josan kwam echter achter mij aangerend en schreeuwde keihard in het spaans "ajuda ajuda un ladron","(help help een dief) drietal jongens aan het eind van de straat hoorden Josan schreeuwen en versperden de weg. De dief werd schijnbaar bang en heeft mijn rugzak laten vallen. Kicken dus, uiteindelijk had ik dus toch nog mijn rugzak terug!
Inmiddels verging ik van de pijn, ik was namelijk letterlijk hard op mijn bek gegaan. Een aantal mensen in de straat die het hadden zien gebeuren boden hun hulp aan en hebben mijn schaafplekken schoongemaakt met alcohol. Het leek me echter niet voldoende. Vervolgens zijn we dus naar het ziekenhuis gegaan waar ik mijn wonden professioneel schoon heb laten maken en een tetanus spuit heb genomen, leek me niet verkeerd. Ondertussen ben ik nu dus aan het tikken met gigantische verwondingen aan mijn armen en mijn knieen zien er niet meer uit. Zullen wel een aantal prachtige ranzige korsten worden. Maar goed we hebben het avontuur weer overleefd!

Was weer even een spannend verhaal, hoop dat mijn volgende verhaal niet weer een beroving is!!!!

groetjes Marleen


Advertisement



Tot: 0.969s; Tpl: 0.058s; cc: 5; qc: 44; dbt: 0.022s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.3mb