Pura vida!


Advertisement
Published: August 22nd 2011
Edit Blog Post

Voor de allerlaatste keer hola vanuit Midden-Amerika!

De afgelopen dagen hebben we doorgebracht tussen de kokosnoten, palmbomen, ananas, rasta's en natuurlijk zon, zee en strand aan de caraïbische kust van Costa Rica.
We begonnen in het idyllische en heel rustige dorpje Cahuita. Ons hostel werd gerund door een Nederlandse, wat onze terugreis alweer angstvallig dichtbij bracht. Met haar prachtige Rotterdamse accent vertelde ze ons de INs en OUTs van het dorpje: 1 dirt road met 1 bar en aan het eind van de dirt road de ingang naar hét nationale park.
's Avonds, na een heerlijke caraïbische, met kokos en ananas op smaak gebrachte maaltijd, moesten we natuurlijk die ene bar (de Kokosbar - HOE origineel) gaan meemaken. Na 2 cocktails vielen we van de bruisende sfeer - NOT - bijna staand in slaap.

Onze eerste hele dag brachten wij in het nationaal park door, in liggende positie, op het (ja, alweer) paradijselijke strand.
Toen onze toestand van totaal niets-doen een beetje genant begon te worden maakten we nog een kleine wandeling door het nationale park en zagen we hele groepen van brulapen in de bomen zitten en grote blauwe krabben langs het pad in hun holen verdwijnen. Bij
Lazy bastardLazy bastardLazy bastard

Luiaard dus!
de naderende zonsondergang schoten we nog een paar mooie palmboomfoto's als bewijsmateriaal. We kwamen er diezelfde dag ook achter dat de luiaards hier letterlijk in trosjes aan de bomen hangen. Zowel in de tuin van ons hostel als in de boom voor de supermarkt en in de haven hingen ze lekker zichzelf te zijn. En dat terwijl ons in Monteverde nachttours à 25 dollar per stuk werden aangeboden, waarbij we, in de plensregen en kou, in het donker, met heel veel geluk misschien dan toch wel eens mogelijkerwijs een luiaard hadden kunnen zien. Nou, doe ons warm, zonnig, overdag licht Cahuita maar, waar je gratiesj en voor niks over de beesten struikelt.
Die donderdagavond wilden we de moed niet opgeven en nogmaals een poging wagen in de kokosbar. Met "succes". De enige echte surfprof (natuurlijk rasta for life) papte met ons aan en heeft ons in zijn heerlijke caribische zangerige engels-amerikaanse accentje kennis laten maken met de achtergronden van de rastacultuur. Wij waren meer gefascineerd door zijn manier van praten dan door zijn verhaal. Met deze rastashow voor onze neus beseften we ons des te meer dat we echt op reis, en midden in een andere wereld beland waren. Goed
Het strandHet strandHet strand

@Nationaal park Cahuita
gevoel, konden niet stoppen met lachen.

Door de schoonheid van het water waren we geïnspireerd om de volgende ochtend te gaan snorkelen, want na een rustdag moet er actie zijn. In de ochtend stonden we in onze surfoutfits (thank god voor de surfshorts uit Nicaragua - 100% antiverbrande billen garantie) klaar om de mooie onderwaterwereld van het nationale park te gaan bewonderen. De boot was al vertrokken (niet onze schuld, maar die van de veel te relaxte rasta die ons er 'op tijd' zou brengen), maar we kregen een privébootje + gids. Flippers aan, snorkelbrilletje op en *PLONS* achterover de boot uit. Helaas geen beeldmateriaal beschikbaar van deze charmante verschijningen.

Onder water aangekomen zagen we heel kleine en heel grote vissen, en alle soorten en maten ertussenin. Ze waren prachtig felblauw, knalgeel, groen gestippeld, lichtroze en fluorescerend. Op een gegeven moment vonden we onszelf oog in oog met een 3 m lange zusterhaai. IMPRESSIVE. Wij stilletjes gekeken en stilletjes doorgezwommen. Ook zagen we een valse barracuda - op veilige afstand - voorbijzwemmen en kwamen we een enorme (ca. 1x1 m), donkerblauwe piraatvis en een grote rode baars tegen. Heel indrukwekkend en mooi om te zien. Het leukst vonden we de sterrenvisjes, kleine knalblauwe vissen die glinsterende groene sterren op hun rug hadden, en een paar heel grote paars met gele vissen (waarvan we de naam zijn vergeten) die knalpaarse lippen hadden en er niet uitzagen.

Met een voldaan gevoel stapten we die middag in de bus naar het iets toeristischere Puerto Viejo. We voelden ons er meteen thuis, want zo toeristisch was het helemaal niet en de sfeer was er superrelaxed en gezellig, met de kleine straatjes en de leuke restaurantjes en cafés op elke hoek van de straat. De surfende rasta's maakten het plaatje helemaal af. Echt ons ding!
Met een schandalig ontspannen stranddagje voor de boeg vonden wij het die avond wel weer tijd voor een cocktailtje of twee. We hadden tenslotte al 24 uur geen cocktail meer gezien. De live muziek was pure reggae en alle ontzettend stoere, poolende (nationale sport van nicaragua en costa rica) rasta's stonden heel schattig mee te swingen op de softe muziek. Wij vonden het genieten en besloten de volgende avond weer te gaan.
Dat was na een dag vol strand en zand en zon en zee enzo. Jullie krijgen het beeld: onze laatste dagjes vakantie bestonden uit ultiem
Krab!Krab!Krab!

Door verrekijker gefotografeerd
genieten van de omgeving. Het was inmiddels zaterdagavond: DE stapavond van Puerto Viejo en daarmee een gekkenhuis. Alles en iedereen binnen een straal van 20 km was naar 1 en dezelfde kroeg gekomen, Johnny's Place. Wij dus ook. Het stond er 'zwart' van de billenschuddende en heupdraaiende mensen; tot 30 m buiten de kroeg stonden er mensen op het strand te dansen. Een grote gezellige boel die tot half 3 doorging.

Zondag was niet heel veel anders dan zaterdag. Veel zon, zee, zand.... + kokosnoot. Door ons goede socialize-gedrag de vorige avond kregen we nu gratis surfboards te leen aangeboden. Te veel inspanning, vonden wij, en sliepen rustig door op het strand. Net als de dag ervoor aten we als lunch door Judith zelfgemaakte guacamole. Toen de zon aan de horizon begon te verdwijnen en de kleine krabben als dollen over het strand renden - echt hilarisch om ze zijwaarts met van die grote knikkerogen te zien hobbelen - drong tot ons door dat dit de laatste echte vakantiedag van onze reis was geweest. Als afsluiter dan nog maar eens naar de Texmex, inmiddels onze stamkroeg, om het lokale pooltoernooi bij te wonen. Een hoop gezelligheid en de spannende wedstrijden vormden een mooi einde van ons laatste dagje in de caraïben.

Met een traan en een lach verlaten we morgenochtend het geweldige Midden Amerika, dat ons vooral in gedachten zal blijven als zonnig continent met enorm openhartige mensen die het heel erg leuk vinden als je meeleeft in hun tempo en hun stijl.

Nou, dat hebben we gedaan! Met heel veel plezier.

Een gedag voor deze blog en een tot snel voor in Nederland,
las chicas Holandesas

Feiten:
- Als je hier nog geen vriendje hebt, staan er meer dan genoeg voor je in de rij
- Soms is het dus handig om te doen alsof je er wel een hebt
- Maar het filmsterren gevoel zullen we wel een beetje gaan missen
- Poolen is hier hét tijdverdrijf na zonsondergang. ALLE mannen kunnen dus ook verbazingwekkend goed poolen.
- Rum-sprite is ook erg lekker
- Op zondagavond kan de wodka op zijn in de kroeg

Kijkersvragen:
- Die grote zwarte vogels? Gieren!











Additional photos below
Photos: 16, Displayed: 16


Advertisement

Lazy bastardLazy bastard
Lazy bastard

Luiaard no.2
En nogmaals, om het af te lerenEn nogmaals, om het af te leren
En nogmaals, om het af te leren

Ons kleurtje begint zich weer op te bouwen @Cahuita
BalletBallet
Ballet

@Puerto Viejo (Ja, dit is inderdaad Frejanne)
Fre bij shocktherapieFre bij shocktherapie
Fre bij shocktherapie

Ze is inmiddels volledig over haar angst heen (NOT)
Voorlaatste dagje genietenVoorlaatste dagje genieten
Voorlaatste dagje genieten

@Strand Puerto Viejo
Sfeervol caféSfeervol café
Sfeervol café

@Puerto Viejo
Het bewijsHet bewijs
Het bewijs

Schneegerder worden we niet
Mr. MegakrabMr. Megakrab
Mr. Megakrab

Zitten overal rond ons hostel


23rd August 2011

fijne reis nog!
wat een prettig gestoord verslagje van jullie strandbezoek aan rasta's en krabben ... goeie reis terug gewenst!

Tot: 0.362s; Tpl: 0.074s; cc: 12; qc: 53; dbt: 0.0326s; 1; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 2; ; mem: 1.4mb