Het Inlé-meer


Advertisement
Burma's flag
Asia » Burma » Mandalay Region » Inle Lake
February 24th 2009
Published: October 23rd 2009
Edit Blog Post

PadaungPadaungPadaung

Inle-meer
De 2 vorige bijdragen waren reeds gepubliceerd, maar zijn nu geheel bijgewerkt. Deze hadden jullie nog volledig tegoed, inclusief foto’s. Enjoy!
22/10/2009



One’s destination is never a place, but a new way of seeing things

-- Henry Miller




Dinsdag 24/02/2009 : Naar het Inlé-meer


Zoals gewoonlijk vroeg uit de veren om onze binnenvlucht te halen van Mandalay naar Heho (Shan State), toegangspoort tot het Inle-meer.

Eerst is er een bezoek gepland aan de beroemde Pyndaya-grotten, waar ruim 8.000 Boeddhabeeldjes, in de loop der jaren, door pelgrims werden gedeponeerd. Gezien we reeds ruim 2 weken in het land zijn en stilaan onze quotum tempels hebben bereikt, besluiten we maar dit onderdeel te skippen. Het gevaar op overdosis is niet denkbeeldig, en dan begin je pas echt compleet te flippen…

Onderweg nog even een bezoekje aan de markt in Shwenyaung en dan maar wat gaan ‘chillen’ in Nyaung Shwe, waar we logeren in een leuke guesthouse, de ‘Aquarius’. In het binnentuintje wordt het ontbijt en drankjes opgediend, en kweekt de familie orchideeën.

Het Inlé-meer ligt op een kleine 900 m hoogte, is zowat 22 km lang op 11 km breed omringd door rijk beboste heuvels, die zich in het stille water spiegelen.

De omgeving
BeenroeierBeenroeierBeenroeier

Inle-meer
van het meer is voornamelijk bewoond door Intha’s, de heuvels door Palaungs, Danu’s, Pa O’s en andere minderheden. Er is zelfs een kleine gemeenschap van de beroemde Padaungs (giraffevrouwen), hoewel ze van de zuidelijker gelegen streek van Loikaw oorspronkelijk zijn.

De site is voornamelijk bekend omwille van de drijvende tuinen, de beenroeiers en het adembenemende landschap. En als ik adembenemend zeg, druk ik mij nog veel te zacht uit ...


Woensdag 25/02/2009 : Excursie naar Sagar (Inlé)



Vandaag vroeg uit de veren want we trekken we naar Sagar (Sankar), in het diepe zuiden, voorbij het eigenlijke meer.

Wanneer we van wal steken, zweeft de mist, zoals elke ochtend, nog over het water, wat noch bijdraagt aan de feeërieke sfeer van de plek. Enkel het gebrom van de buitenboordmotoren is een storend element, maar daar kan je vandaag, helaas, niet meer onderuit.

Wij zijn nauwelijks de geul uitgevaren en het eigenlijke meer bereikt of er blijken mechanische problemen te zijn. We worden afgezet in het meest luxueuze hotel - de ‘Inle Princess Resort’ - op het water, waar wij gastvrij worden ontvangen in afwachting van een nieuwe boot. Een uurtje later kunnen wij onze
Pa O-vrouwPa O-vrouwPa O-vrouw

Sankar (Inle-meer)
trip voortzetten. Inmiddels heeft de zon de nevel grotendeels opgelost en worden de kleuren intenser. We varen door verschillende paaldorpen naar het zuidelijk punt van het meer.

Nam Pan market is, net als Ywama Floating market trouwens, helaas, een pure toeristische aangelegenheid geworden en heeft niets met het lokale leven nog te maken, al maakt het nog steeds deel uit van de vijfdaagse roterende markten. Je kan er over de koppen lopen, maar de shops bevatten enkel souvenirs. De parking (voor de bootjes uiteraard) is overvol en er is haast geen doorkomen aan de gigantische verkeersinfarct! We besluiten dan ook onmiddellijk rechtsomkeert maken om naar meer authentieke ervaringen te gaan zoeken.

Vooraleer ze naar het land van de Pa O’s verder kunnen trekken moeten we een vergunning ophalen in het meest zuidelijke luxehotel op het meer - de ‘Golden Island Cottages’ - waar we ook een lokale gids toegewezen krijgen.

Vanaf hier is er veel minder drukte en we laveren door de smalle geulen omringd door lotusbloemen en waterhyacinten. Onderweg zijn we getuigen van het leven op het meer: (zoetwater)garnalenvissers die met hun schraapnetten in het water ploeteren, de boeren die in hun drijvende tuinen werken, de buffels die liefdevol gewassen worden,...

In Sankar is het ook markt, maar door onze motorpech zijn wij wat later zodat deze stilaan op zijn einde loopt. Hier zijn geen toeristen en geen souvenirs, geen verkeersopstoppingen en geen parkeerproblemen... De goederen worden per ossenkar en per boot aan en afgevoerd. Een gezellige drukte… zonder stress.

We brengen en kort bezoek aan het dorp en stoppen even bij de karrenbouwer, het lokale schooltje en de obligate paya.

We keren een stukje terug langs de rivier tot ‘Tharkong Paya’, waar onze lunch wordt geserveerd op de trappen van de tempel: beschut van de onverbiddelijke zonnestralen, een onneembaar uitzicht over het meer, de heuvels en enkele verdronken zedi’s, een subtiel concert van de windbelletjes, succulente gerechten, een serene sfeer… een nog ongeschreven gedicht ter ere van Schoonheid en Harmonie… dit is het Birma waar ik het meest van hou.




Donderdag 26/02/2009 : Naar Indhein (Inlé)



Vandaag verkennen we het meer verder. Hoofddoel is vandaag een bezoek aan Indhein, de naburige ruïnes en enkele tempels her en der op het meer, waaronder het klooster van de ‘springende katten’.

We kunnen er niet omheen, maar als je de verschillende ambachtslieden van de streek wilt zien, zal je nodig via een aantal winkels moeten. Gezien je hier niet door verkopers wordt overvallen, hoeft dit niet noodzakelijk een nare ervaring te zijn. De ateliers zijn doorgaans echt wel de moeite waard, dan kan je maar best ook de eindproducten zien. Zo zien we naast een zijdeweverij, ook stoffen vervaardigen uit vezels van lotusbloemen.

In een van de winkels worden we ontvangen door een schare Padaung- vrouwen, wat wel wat vreemd overkomt. Als een anachronisme. Al heeft deze bevolking wel en weverstraditie. Deze mensen zijn immers niet van hier. Padaungs is geen volk van water. Deze zijn naar hier gemigreerd om wat geld te verdienen. Van de toeristen. Het fiere Kayah-volk, waar de Padaungs van deel uitmaken, bieden hevige weerstand tegen de Birmese overheid en zijn een luis in de pels ( nog één!) van de junta. Ze worden dan ook onderdrukt door de machthebbers en hier enkel getolereerd om geëxhibeerd te worden aan de toeristen… Een triest verhaal van een o zo mooi volk…

Phaung Daw Oo paya is de meest heilige plaats van de zuidelijke Shan-staat. Hier worden ook de 5 gouden (nauwelijks herkenbare)
PadaungPadaungPadaung

Inle-meer
Boeddhabeeldjes bewaard, waarvan 4, tijdens de Phaung Daw Oo ceremonies (september/oktober) feestelijk over het meer worden meegevoerd met de Koninklijke praalboot.

Indhein is een van de belangrijkste trekpleisters van de streek met zijn markt en tempels. De bootjes toeristen varen aan en af langs een wirwar van kanaaltjes. Hoog in de heuvels tussen de jungle liggen de ruïnes van een complex graven en stoepa's, die gelukkig gespaard zijn gebleven van onoordeelkundige restauratiewerken.

Nga Hpe Chaung, beter gekend als de ‘Jumping Cats Monastery’, is een houten, op palen gebouwde klooster, en staat wat afgezonderd van de overige paaldorpen. Om de verveling te doden hebben de monniken katten kunstjes geleerd die ze graag aan de bezoekers demonstreren. Het zijn waarschijnlijk de meest gefotografeerde katten van heel het land. Een donatie is steeds welkom ...

Buiten het kattencircus, herbergt het klooster een fraaie collectie Boeddhabeelden in verschillende stijlen.

Om door de sfeer helemaal te worden doordrongen, ruilen we vandaag onze knusse guesthouse voor een luxueuzere versie op het meer: de ‘Paramount Inle Resort’.







Vrijdag 27/02/2009 : Terug naar Yangon



Maar het is weer tijd om stilaan aan de terugweg te denken. Ochtend vlucht naar Yangon.

Onze chauffeur spreekt geen woord van de taal van Shakespeare, maar heeft wel instructies gekregen ons naar een aantal bezienswaardigheden in de stad te voeren. Hij kijkt ons dan ook totaal onbegrijpend aan wanneer wij hem trachten diets te maken dat wij ons wensen te beperken tot de Swedagon Paya (met daglicht en ’s avonds) en Scott Market.

We hebben pech: Bogyoke Aung San Market (het vroegere ‘Scott Market’, en nog steeds as such gekend), de beroemde overdekte markt in centraal Yangon, is vandaag gesloten wegens Onafhankelijkheidsdag. We zullen morgen een nieuwe poging wagen.

Onafhankelijkheidsdag. Ja, hierdoor zijn de meeste officiële gebouwen (musea, banken, enz…) gesloten. Rest ons weinig over dan rond te struinen door de stad. We lopen langs ‘Sule Paya’, die als een baken staat in het midden van het stadscentrum, om de straatmarkten langs Mahabandoola Road. Gelukkig zijn deze wel op post, om voor wat animatie te zorgen.

Helaas, is een deel van de brede trottoirs inmiddels ingepalmd door enorme lawaaierige en stinkende (privee) generatoren, die de onbetrouwbare elektriciteitstoevoer moeten compenseren. Dit bovenop de verschroeiende hitte, maakt het een stuk minder aangenaam dan bij mijn allereerste bezoek, …

We zijn dan maar gevlucht naar de Shwedagon.

Shwedagon Paya, de meest heilige plaats van het land, is voornamelijk gekend van de grote statige gouden zedi die boven de stad rijst. Maar het is veel meer dan dat. De platform op de heuvel, die je langs een van de 4 overdekte trappen kan bereiken, is volgebouwd tempels, kapelletjes, altaren, enz., waarlangs duizenden pelgrims rustig rondstruinen, lachen, wenen, rusten, beeldjes wassen, bloemen schikken, mijmeren, mediteren, bidden… Dromen van een beter leven…
Kinderen spelen.
Vogels doen zich tegoed aan offerandes.

Hier ook is de devotie haast tastbaar… Het is alsof de plek krachten uitstraalt…

De marmeren vloeren zijn gloeiend heet onder onze blote voeten, en we moeten constant naar schaduwplekken zoeken.

Even niets doen en de sfeer en het decorum van deze unieke site over je heen laten gaan…en waarom niet even knielen…

’s Avonds zijn we terug. Alles is verlicht en er hangt een haast magische sfeer. Ondanks hij gevangen zit in een bamboestelling, schittert de zedi tegen de donkere nacht.

Ingrid heeft haar longyi weer aangetrokken. Uit de goedkeurend blikken blijkt de appreciatie van de mensen, en een monnik heeft er zelf een compliment voor over… Ingrid staat er ook beeldig mee…


Zaterdag 28/02/2009 : Retour



’t Is weeral voorbij.
Na een kort bezoek aan Scott Market, is het weer tijd om huiswaarts te keren. Maar we nemen in ons bagage weer een heleboel mooie herinneringen mee… om te koesteren.





Myanmar praktisch



Voor zij die er ook eens van dromen…

Je kan starten op Wikitravel voor enige (praktische en redelijk up-to-date) basisinformatie, en verder doorklikken naar specifieke bestemmingen (zijn echter nog niet allemaal evenveel gestoffeerd). De Engelstalige versie is meer uitgebouwd dan de Nederlandstalige.

Op WegWijzer vind je ook informatie en reisverslagen


Reisgidsen:

De Lonely Planet, ook gekend als
‘The book’, is sinds jaren zowat het referentiewerk voor de individuele reiziger. Huidige versie (10de ed.) van de gids is inmiddels verschenen in mei 2009, maar wij moesten het nog doen met de versie uit 2005.

De eigenzinnige Franse Guide du Routard is gericht op rugzaktrekkers en wordt regelmatig geüpdatet, zodat de informatie redelijk accuraat is. Huidige versie 2008/2009 (03/2009).

In het Nederlands kan je terecht bij Dominicus (2005) en bij Nelles (2007), maar deze zijn lang niet zo uitgebreid als de 2 voorgaande.





Additional photos below
Photos: 34, Displayed: 29


Advertisement

BedeltochtBedeltocht
Bedeltocht

Nyanugshwe
Op het meerOp het meer
Op het meer

Inle-meer
Buffels badenBuffels baden
Buffels baden

Inle-meer
Op het meerOp het meer
Op het meer

Inle-meer
RuïnesRuïnes
Ruïnes

Inle-meer


Tot: 2.81s; Tpl: 0.061s; cc: 16; qc: 82; dbt: 0.0755s; 2; m:saturn w:www (104.131.125.221); sld: 1; ; mem: 1.5mb