Laatste week in Suriname

Na vrijdag de stage te hebben afgerond en dit in het weekend goed te hebben gevierd zijn we maandag ochtend op pad gegaan naar de Raleigh vallen.

De reis begon met een busrit naar de monding van de Coppename rivier waar we met een boot in 6 uur naar de Raleigh vallen zouden varen. Na enig vertraging zaten we dan eindelijk om een uurtje of 13:00 in de boot. Na een korte stop in Witagron waar ik mijn vrienden van de vorige keer ben tegengekomen zijn we snel verder gevaren zodat we nog voor het donker het kamp zouden bereiken. Toen het donker begon te worden en de bootzmann 2 keer in de struiken was gevaren, zelf overboord was gevallen, een zaklamp in het water liet vallen, over ons heen viel en een zure lucht werd geroken in combinatie met een lege fles Borghoe begon het tot ons door te dringen dat deze jongen de weg kwijt was. Niet echt prettig met een boot die langzaam volloopt, hevige regen, klagende mensen en de gedachte dat we eventueel moesten wachten tot het licht ging worden. Na een aantal uren te hebben gewacht tot de bootzmann zijn roes had uitgeslapen en weer wat water uit de rivier kon binnenhouden gingen we weer op pad. De bootzmann was nog steeds van het padje omdat hij het verschil tussen stroom op of af niet eens kon zien. Niet echt gerust stellend wanneer de gids eerder had uitgelegd dat het varen van een korjaal een kunst is en je de rivier moet kennen (vanwege de vele stenen waarop de boot kan breken). Na een tijdje varen was er licht zichtbaar eachter niet van het kamp. De bootzmann ging aan wal een kijkje nemen. Op het moment dat onze kok vertelde dat het eventueel goudzoekers konden zijn die niet erg blij zijn met pottenkijkers kwam de Bootzmann aangerend... Gelukkig was het een vreugde dansje want hij wist waar we waren. Nog een klein stukje varen en stonden we uiteindelijk om 01:00 aan land.

De volgende ochtend een kleine wandeling gemaakt naar de moedervallen wat een grote sula is. vervolgens was het tijd om een beetje te zwemmen en te vissen. Zoals het altijd gaat vang je niks en zit je haak vast. Wel een mooie avond waar de flessen Borgoe die onze Bootzmaan voor ons had overgelaten zeker niet gespaard werden.

De volgende dag stond er een wandeling door de jungle op het programma naar de Voltzberg. Een zeer mooie jungle tocht en een nog mooiere top met uitzicht over Suriname. Terug in het kamp was iedereen vermoeid maar voldaan en werd er weer een lekker maaltje naar binnengewerkt. Het raleigh festival zou deze avond van start gaan met als hoofd act de Raleigh boys. Wedereom een mooie avond. De volgende ochtend in een Sula gezwommen en met een klein vliegtuigje terug gevlogen. Zeer mooi om zo de uitgestrektheid van de jungle te zien.

Eenmaal terg in Paramaribo was het de laatste dingen regelen voor vertrek. Een BBQ van de mensen die gingen vertrekken en wederom een mooi weekendje Paramaribo! Zondag afscheid van de mensen wat toch best moeilijk was en oppad naar Buenos Aires!

---

---