Suriname

De eerste week in Paramaribo was van het regelen. Ik verbleef toen in een appartement redelijk ver buiten het centrum in een veel te groot appartement. Na het regelen van een fiets mijn gezicht laten zien in het ziekenhuis en een studentenhuis te regelen kon maandag 14 april officieel de stage beginnen. In middels een aantal weken verder is het nog steeds lastig om een exacte invulling te geven aan de stage. En ben ik nog steeds bezig te vertellen wat technische geneeskunde is..Patient contact gaat hier totaal anders en in het AZP zijn er met name logistieke problemen.
Het stikt hier van de Hollanders die hier stage lopen wat aan de ene kant wel leuk is maar aan de andere kant erg jammer omdat de Surinamers de "bakra's" als een groep zien. In dezelfde straat van ons huisje, waar we met z'n 5 zitten, zitten ongeveer 4 studentenhuizen waar ook het nodige mee wordt ondernomen. Mijn eerste weekend was een weekendje in Paramaribo en zijn toen naar Bluebell geweest. Een grote discotheek waar de nodige halve liter Parbo blikken werden genuttigd op de inmiddels vertrouwde reaggaton. Het weekend van 19 en 20 april was hebben we met een groep twee auto's gehuurd om 4 uur over de Bauxiet weg te rijden naar Brownsberg. Aangekomen op de top was er een mooi uitzicht over het Brokopondo meer waar twee watervallen en een kreek in de buurt zitten. Nu het nodige te hebben gelopen kwamen we dan uiteindelijk bij de "Witti kreek" waar de natuur ongerept haar gang kon gaan en het water kristal helder is. Vanaf een prachtige steen kon er geplonst worden. Echter bleek dat de natuur hier toch niet geheel ongerept haar gang kon gaan want een andere groep toeristen verstoorde het geluid van vermaak in de kakofonie van geluiden afkomstig uit de jungle. De avond bestond uit het nuttigen van de Bourgoe rum bij het geknetter van houtvuur. De volgende ochtend oppad naar de Irene vallen wat opzich niet nodig was want de vallen kwamen naar ons.. Uiteindelijk wel een mooie tocht en een mooie waterval. De terugweg naar Paramaribo was wederom spectaculair en de nodige donuts werden gemaakt met de land cruiser. De week was in sterk contrast met het weekend maar zeker niet minder spectaculair. De manier van werken, de omgang met patienten en de Surinaamse sfeer verbaast me nog steeds. Het weekend van 26-27 april zijn we zaterdag met een groepje mensen naar de plantages gefiets. een van de laatste koffiepakhuizen die door een Nederlandse architect wordt opgeknapt hebben we bezocht, de reusachtige brug over de Suriname rivier is getrotseerd en fort Amsterdam is bezocht. Met ee klein bootje de rivier weer over om vervolgens deze active dag wederom te eindigen in La Caffe en Zazazoe (ofzo). De volgende ochtend heerlijk uitgebrakt aan het strand van overbridge.

Danta Bai (3-4 mei):
Een weekend ten zuiden van het Brokopono meer. Na een veel te lange rit met de auto en boot kwamen we dan eindelijk aan in de lodge dicht bij het plaatsje Danta Bai. Een erg mooie plek bij een rivier waar we met een Korjaal naar een Soelha zijn gevaren om daar te zwemmen. De avond kwam al op en er stond een optreden van de Danta Boys te wachten dus hoog tijd om terug te gaan naar het kamp. De volgende ochtend zijn we bij een dorpje langs geweest waar we toch wel werden aangekeken en ik ben er nog steeds niet over uit of we daar welkom waren. Na een vervrissende duik was het alweer tijd om terug te gaan naar Paramaribo om nog enigszins optijd aan te komen. Een mooi weekend maar wel veel reizen.

Oh jah de koningin was ook nog jarig: en dat is zeker goed gevierd! met de huizen hebben we de nodige watten gehuurd om de straat van de nodige hollandse nummers te voorzien. De after party was in Torarica waar de bitterballen en harinkjes niet te missen waren, hier was goed te zien hoeveel Bakra's S

Berg en Dal (10-11 mei):
Na lang piekeren of ik mijn hoogte vrees zou kunnen trotseren heb ik toch besloten samen met een ander hoogtevrees mattie mijn hartje weer ff aan het werk te zeten in Berg en Dal. Hier ga je via een kabelbaan van platform naar platform (in de bomen) en zelfs over een rivier op 35 meter hoogte. Uiteindelijk bleek de hoogtevrees te zijn vergeten of was bang om mee te gaan. Verder werd de dag gevult met een cayak tocht een een kleine hike tocht over de berg waar vroeger goud werd gewonnen en de nodige zweepslaken geklonken moeten hebben..De zondag was bestemd om weer is een keertje uit te slapen eieren met spek te bakken en te chillen in het Vos (zwembad).

Verjaardag
De dag begon zoals ik de afgelopen weken ben begonnen, vroeg. Na weer een dag van stage afgerond te hebben en te hebben getrakteerd op de afdeling kon het echte werk beginnen. Samen met drie anderen (die het weekend zouden vertrekken naar Nederland) hebben we ala koninginnedag stijl er weer een mooi feestje van gemaakt. De boxen waren ditmaal nog groter, de jogo's vloeiden rijk en de buren werden er deze keer ook bij betrokken, helaas ongewild...Al gauw kwam de politie een kijkje nemen echter waren zij niet zozeer onder de indruk van de muziek maar meer van de dames die zich rond de auto hadden verzameld. En dus kon het feest verder gaan.
Na een kort bezoek aan La Caff was Havanna lounche aan de beurt, een mooie avond waarbij het alom bekende TL-licht aangaf dat het tijd was om naar huis te gaan.

Bigi pan (24-25 mei)
Letterlijk vertaald: groot meer, is een meer bij Nickerie die in verbinding staat met zee. Op de heenweg moesten we onze boot omhoog slepen, iedere Hollander zou hier een sluis maken maar de Surinamers vonden dit blijkbaar niet nodig. We sliepen hier in een houten huis op het meer in hangmatten. Omdat hier zout en zoet water bij elkaar komt (het zogenaamde brak water) had je hier soms een spookachtige omgeving, dode bomen die nog uit het water steken. Zaterdag hebben we met netten gevist. Een groot net in het water gehangen en dan met z'n alleen tot je knieen in de drek op het water slaan om de vissen in de netten te drijven. Met een mager resultaat van slechts een stuk of 20 vissen gingen we terug naar het huisje waar de heerlijkste gerechten werden gemaakt door Steffanie (een vrouwelijke gids). Omdat er verder niet zoveel te doen was en Surinamers van eten houden werd ook niet zeveel anders gedaan dan eten. Roti, visballetjes, rijst gerechten, bakkabana's, vis etc. werden genuttigd. Ook werden de nodige krabben met een vissenkop en een stuk touw bij het huis gevangen, Jokes krab house kon hier zelfs niet tegenop. De avond was zoals dat hier vaker gebeurt erg gezellig. De Bourgoe cola ontbrak zeker niet en werd soms wat opgevoerd met wat Marienberg rum (90%). Na heerlijk te hebben uitgeslapen was het tijd om wat rond te knallen in de boten en zaten de bootzmanner niet achter het roer. Een erg chill weekend!

Matapika (01-02 juni)
Een weekend aan het strand...Via Bassie, een Hollander, die een kanaal heeft laten graven door wat voorheen plantages waren zijn naar de kust geweest. Niks geen mooie witte zand stranden maar slip dat is aangespoeld vanuit de Amazone. Eerst zijn we met een boot naar Bakkie gevaren, een klein dorpje aan de monding van het opnieuw uitgegraven kanaal die nog stamt uit de tijd dat de Hollanders de lederen touwen nog in handen hadden. Een erg mooie tocht naar de zee en ook hier was weer goed de overgang te zien tussen zoet en zout water. De vliegende visjes die voor de boot uitsprongen en een enkele kaaiman die zich liet ziet maakte dit tot een mooie tocht. Aangekomen aan de kust werden de tentjes opgezet en hout gesprokkeld voor het kamp voor. Na heerlijk te hebben gegeten, was het tijd voor spannende verhalen afkomstig van Luuc.
Zoals het een Hollander betaamt kunnen snacks niet ontbreken op een avondje gezelligheid en Bassie verraste ons hier dan ook mee. Toen het in de late uurtjes begon te regen was het tijd om de tent te bezoeken. Al gauw kwamen sherff (aka Jeff) en ik er achter dat er niet genoeg plek was voor 2 en besloot ik om in de hangmat te slapen. Dit bleek uiteindelijk gunstig te zijn omdat ik de enige ben geweest die wel heeft geslapen. De rest in verregend, lek gestoken of gewoon gek geworden. De volgende ochtend zouden we vroeg vertrekken maar dit is uiteindelijk niet gelukt omdat er een nieuwe maan was en vloed uitbleef ofzo.. Dit had tot gevolg dat onze boot op het droge lag en dat we moesten wachten todat het water de boot van het droge zou bevrijden, ik denk dat Noach zich hetzelfde heeft gevoeld toen de boot los kwam.
Eenmaal weer onderweg zijn we naar een oude suikerfabriek gevaren die Bas 3 weken geleden heeft ontdekt. Het "pad" naar de suikerfabriek was er nog niet en dus tot de enkels in de drek. Maar nog voordat we uit de boot stapten om de jungle in te gaan klonkt de angst kreet van een van de gidsen omdat hij een Labaria slang op zijn pad had gezien. Nadat deze giftige jongen uit meerdere stukjes bestond kon de tocht, via een zeer slecht pad door de jungle, worden vervolgt. Uiteindelijk kwamen we aan bij de restanten van de fabriek en was niet onaardig. Wel onaardig waren de vele muggen en dus werd besloten snel terug te gaan.

09 juni
Maandag middag na stage direct door na het Vat om het vaderlands gevoel weer een beetje terug te krijgen. Een groot feest met een hoop gekkigheid!

14/15 juni
Een weekendje Paramaribo, vrijdag avond wederom een spannende wedstrijd en een mooie avond. De volgende ochtend afkoelen in het Vos. De zaterdag avond werd ook weer gevierd in het zinderende uitgaansleven van Suriname. Na een rondleiding te hebben gehad in fort Zeelandia (bekend van de december moorden) vroeg in de ochtend werd besloten om wederom naar het Vos om hier een beach vollybal wedstrijd Nederland - Suriname te verliezen.
Er bleek een India bazar in de stad te zijn en hier moest natuurlijk een kijkje worden genomen. Niet bijzonder wel leuk..
Inmiddels was mijn laatste stage week begonnen en heb deze week veel kunnen doen; zelfstandig een catheterisatie uitgevoerd, een cardioversie gedaan ed.

21/22
Vrijdagavond een bruiloft van een collega van de vrouw van onze taxi chauffeur. Toen we als Bakra's binnenkwamen voelden we ons nog niet geheel op ons gemak. Maar toen de bruidegom tijdens zijn speech vertelde hoeveel moeite hij had met afgaan ging dat beter.
Zaterdag was kiekjes dag en hebben de bekende gebouwen van Suriname op de foto gezet omdat Luuc toch een auto tot zijn beschikking had.
Helaas werd de wedstrijd verloren en in combinatie met het terug keren van Cheff en Joke was het even een treurige bedoening.
Vandaag heb ik het een en ander uitgezocht voor Buenos aires. Morgen vertrekken we voor 4 dagen naar de ralleigh fallen en begint mijn laatste week in Suriname alweer!

---

---