Voorbereidingen van Peru 2008

Dit avontuur begon eigenlijk al anderhalf jaar geleden. Toen hadden we een geslaagde expeditie in Bolivië achter de rug. Vijf van de zes bergen werden door al de vier teamleden: Dirk, Kobe, Erik en ik behaald. De laaste berg, Illimani, zou normaal ook gelukt zijn, als de gebeurtenissen anders waren. Maar dit verhaal is te lezen op de internetsite; belclimb.be onder de expeditie-artikels.

Wij hopen bij deze expeditie op dezelfde slagingskansen, maar dat zal zich nog uitwijzen.

Zoals eerder vermeld, begon dit avontuur al anderhalf jaar geleden, met het uitzoeken van de beklimmingen, de vliegtuigticketten, de financiëring, het nodige materiaal en niet te vergeten het uitbouwen van onze fysieke mogelijkheden.
Erik, mijn echtgenoot, en Dirk hebben het grootste deel van de organisatie van de reis op zich genomen. En ik kan u vertellen dat dit niet altijd zo probleemloos verliep. Met behulp van Erik's grote kennis van materiaal en zijn goede speurneus voor de beste prijsjes, is ieders materiaal op een aangename manier verbeterd. Een dikke dank u, is hier zeker op zijn plek. Voor Dirk geldt dit eveneens.

Aangezien de planning van de beklimmingen een heel stuk zwaarder en geëngageerder zijn, in vergelijking met Bolivië, is het belang van onze fysiek en het materiaal serieus toegenomen.
Erik en ik hebben voorbije winter een zwaar trainingsprogramma doorlopen; 4 à 5 per week fietsen, 3 à 4 keer per week 7 tot 25 km lopen op onze crosstrainer, 2 à 4 keer per week gemiddeld 4u klimmen. En 1 rustdagje ergens tussendoor.
Voor mezelf was in december een hoogtepunt, na 3 maanden hard trainen ben ik 4de geëindigd bij de 'Womens Christmas Bouldering International' in de City Lizard, St Niklaas. Ik was wel trots op mijn eigen prestaties, zo'n resultaten had ik niet verwacht. Met dank aan mijn coach -Erik- en mijn trouwe mede-trainsters -Miet en Yeimi-, zij waren en zijn nog steeds een grote steun en toeverlaat. Een dikke merci voor hen allebei!
In december 2007 volgde een 3-daagse trainingstest in de Jura. Waarvan we toch 6 à 7km/u haalde met sneeuwraketten, met een rugzak van zeker 20 kg.
Toen hebben Erik en ik beslist om te investeren in een superlichte tent (2.3 kg) van Black Diamond, ipv onze V25-tent van North Face (6kg). Super-de-luxe! De rest van ons materiaal hebben we een beetje bijgeschaafd, alles om maar een lichtere rugzak te dragen.

Het harde trainingsprogramma hebben we 4 maanden volgehouden. Het huishouden draaiende houden, werd herleid tot een kunst! Gelukkig hebben we een heel behulpzame dochter -Enya-, die helpt waar het kan om onze dromen te verwezelijken.

De daaropvolgende 2 maanden werden de trainingen rustiger en onderhoudend. De laatste 3 maanden waren terug licht opbouwend met voldoende recuperaties.
In april zijn we -Erik en ik- naar UK gereden en hebben Glastonbury, Avebury en uiteindelijk Stanage aangedaan, om onze Zen op één lijn te krijgen.
Daarna zijn we nog een kleine 2 weken in Fontaine Bleau (mei) geweest, waar zowel onze vrienden als wij enorme prestaties hebben neergezet. (Zie de filmpjes maar.)

De andere teamleden hebben hun eigen trainingen gevolgd. Dirk heeft stevig gefietst, al dan niet met mountain-bike. Erik B en Bart hebben gelopen en geklommen. Kobe is nooit gestopt met klimmen en springt zelfs af en toe op de fiets. Hoewel hij het fietsen tegenwoordig vergelijkt met 'snorkelen in Vossemeren'.

De laatste 3 wekenden hebben we tussen de 23-30km gewandeld. De eerste 2 met Dirk, het laatste wekend met alle teamleden. De La Sportiva, Nepal Top Extreme (D-schoenen) zijn duidelijk getest en met een extra schokdempend zooltje spring je duidelijk verder. Met behulp van de vriendelijke verkoper en verkoopsters van de Bever zijn we altijd een stapje verder.

De laaste team-vergadering zette de laatste puntjes op de I. De hele materiaallijst werd nogmaals bekeken. De laatste aankopen werden genoteerd. De EHBO werd onderling verdeeld. Ieder zijn vaccinatie-schema doorlopen. De reispaspoorten zijn aangevraagd en ontvangen. De tandjes gecheckt op gaatjes of gevuld met kwikvullingen (minder kans op springende vullingen, omdat er weinig tot geen luchtbelletjes in deze vullingen voorkomen).
Het was een geslaagde vergadering!

Alles loopt voorspoedig, behalve de 8u durende busrit vanuit Lima naar Huaraz, die krijgen we niet geregeld vanuit België. Dit kan pas in Lima gereserveerd en gekocht worden. Nu maar hopen dat het lukt! De beide hotels zijn gereserveerd, meer kunnen we niet doen.

De volgende episode zal pas na 5 Juli beschikbaar zijn, ik tel met jullie af !

---

---