Even Ecuadoor.....

---

Ola, daar zijn we weer!

Ons laatste verhaal is geeindigd bij de plaats waar ons avontuur is begonnen. Inmiddels zijn we beland in Banos en we hebben in de tussentijd het een en ander meegemaakt.

Na 2 nachten in een prima hostel in een iets minder prima stad, Guayaquil, de grootste stad van Ecuador, (waar ze dan wel weer heerlijke Colombiaanse koffie hebben) hebben we de bus gepakt naar zee, naar Montanita. Een klein en erg sfeervol surfdorpje aan de Grote Oceaan. Als je geluk hebt zie je walvissen voor de kust (gezien!). Pelikanen vliegen af en aan en er zijn constant voldoende golven om te kunnen surfen. Mooi dan!

De 1e nacht hadden we een best apart hostel. We hebben de hele nacht wakker gelegen omdat we naast het toilet sliepen. De wanden waren gemaakt van houten planken, incl kieren en gaten. De hele nacht was het daar een komen en gaan en dus heb ik alles gehoord wat je normaal niet hoort of wilt horen...

Daarom zijn we de dag erna verhuisd naar de camping, waar we 2 nachten bleven. De camping was vooral errug goedkoop, 1,60 p.p.p.n. Hoezo kamperen is duur?! Ik denk dat we nog nooit zo goedkoop hebben geslapen :) De camping was best relaxed maar ook erg basic, vieze toiletten en idem keuken, rommelig en veel snurkende mannen. We houden best van basic en het mag best iets minder schoon zijn, maar ook ik heb grenzen. Toen ik zittend op de grond mn ontbijt aan het eten was en voor mijn neus een straathond zn behoefte deed, was ik er klaar mee..We zijn na 2 nachten verhuisd naar een heel mooi hostel.

In het weekend dat wij in Montanita waren, was het Independenceday in heel Ecuador. Voor de mensen in Ecuador betekent dat niet werken en drie dagen feesten, weinig slapen en veel drinken. De eerste avond hebben we, met een nieuw gemaakte Ecuadoriaanse vriend het uitgaansleven geproefd, erg gezelig was het! Heel veel mensen, een vol strand en overal muziek en eten, alles buiten. Superleuk om te zien en mee te maken!

De dagen in Montanita bestonden vooral uit surfen en daarnaast voor mij (Karina) Spaanse les. Een week lang, 4 uur per dag. Maar, ik ben geslaagd en mag nu in het wild legaal Spaans praten! Ik doe erg mn best om zoveel mogelijk in het Spaans te praten, Job bij te houden en probeer alles te begrijpen wat men verteld. Gaat best goed eigenlijk! Daarnaast hebben we lekker gelezen, zelf gekookt en naar het strand of centrum gewandeld. Goeie sfeer daar!

Je hebt hier best veel straathonden en -katten en dat vind ik heeeel zielig. Bij bijna elke hond of kat die we zien vraag ik me af hoe we dat beest kunnen helpen... Nou, dat wordt nog wat, heel Zuid-Amerika zit vol met die beesten..

Na meer dan een week zijn we woensdag doorgereisd naar Banos, waar we nu zitten. Banos ligt meer noordelijk, dus was het een lange busrit, 12 uurtjes. We kwamen hier om 3 uur s nachts aan en hadden verwacht dat er iets van leven op straat zou zijn. Maar nee hoor, nada! Daar stonden we dan, met al onze spullen in een verlaten plaats, midden id nacht. Geen hostel geboekt natuurlijk. Geen taxi te zien. Euhh.. Alsof het zo moest zijn kwam er politie langsrijden en vroeg ons waar we naar toe moesten. Geen idee, zeiden we, we zoeken naar een hostel die open is.. Stap maar in, gaan we samen zoeken. Top! Veiliger kan je niet reizen dacht ik zo! Na wat rondjes door het dorp, wat aanbellen bij dichte hostels, vonden we er eindelijk eentje die de deur opende. Toppolitie!

Vandaag hebben we mountainbikes gehuurd en la routa de cascades gedaan. 65km downhill door de bergen. Superveel watervallen (o, heet het daarom de watervallenroute..:)) Super groen en mooi. Uiteindelijk na 3 uur fietsen kwamen we aan bij de highlight van de dag, La Cascada rio Verde, waar je alleen kon komen met wat klimmen en klauteren door de jungle. Een supergrote en woeste waterval waar je gewoon achter, onder, boven en naast kunt komen (zie foto's) echt heel mooi! Ook vlogen er verschillende parkieten over ons hoofd. Bij terugkomst bij de fietsen hadden we de bui al moeten zien hangen, er stonden verschillende auto's klaar volgeladen met fietsen om terug te rijden naar Banos. Wij hadden duidelijk nog niet genoeg gehad dus stapten we weer vrolijk op de fiets om verder te gaan, na een paar uur kwamen we er achter dat het niet alleen maar naar beneden fietsen is (zoals beloofd) en dat er ook eigenlijk niets bijzonders meer te zien was. We zijn aan de kant van de weg gaan zitten, wachtend op de bus. Helaas reden deze door omdat we fietsen mee hadden. Daar zaten we dan.

Gelukkig zijn we in Ecuador met alleen maar behulpzame en vriendelijke mensen want er stopte op gegeven moment een auto met, naar eigen zeggen, de hoogste baas (kolonel) van de medische kant van het leger die ons zielige toeristen langs de kant had zien staan en ons maar al te graag terug wil brengen naar Banos. Super! Fietsen inladen en gaan! Onderweg zagen we trouwens dat we niet de enige toeristen waren die te ver waren gefietst...haha doeiiiii!

Omdat het hier een outdoormekka is, een speeltuin voor volwassenen, zijn we nog wel even hier. Zoveel te doen!

Hoop dat het jullie allemaal goed gaat. We lezen dat in Nl de zon volop schijnt. Lekker zeg! Wij hebben nog geen dag zon gehad! En dat voor een land waar de evenaar overheen loopt.. Niet altijd warm en zonnig dus.

Geniet, dan doe wij dat ook. Tot snel en we zullen beloven iets vaker te schrijven..



Lfs Job en Karina

---