Opmerking / informatie over Colombia


Advertisement
Colombia's flag
South America » Colombia
April 12th 2012
Published: April 22nd 2012EDIT THIS ENTRY

De taxi's zijn hier kleine gele Hyundai Atos of Chevrolet Matiz. Er zijn er heeeel veel en ze zijn goedkoop voor de korte afstanden in de stad. Met een start tarrief van ca 0,75 euro kom je voor een paar euro een heel eind. Van Candalaria naar de airport kost 22.000 cop wat nog geen 10 euro is. Maar daar zit je dan wel zeker 45 minuten voor in zo'n gele kanarie.

Er is veel graffiti in Bogota. Sommige schilderingen zijn echte kunstwerken. Er is zelfs een tour die je langs de mooiste kunstwerken leidt. Jammer genoeg valt er ook veel graffiti onder de noemer "alleen gekken en dwazen schrijven namen op en muren en glazen".

Het verschil tussen arm en rijk is niet alleen groot maar het is ook zeer zichtbaar in Colombia. Vooral in Bogota zijn er nogal wat zwervers op straat. Niet alleen de prullenbakken worden door hen onderzocht maar ook het huisvuil. De vuilniszakken worden opengetrokken en in veel gevallen over straat verspreid. Alles wat gerecycled kan worden als plastic, papier wordt eruit gehaald. Daarna is het de beurt aan de straat honden die die het vuil nog verder verspreiden. Het is dus vaak een flinke bende s'avonds op straat.

Creatief ondernemerschap. Als je geen werk hebt dan verzin je iets om geld te verdienen. Er wordt op straat van alles verkocht. Er zijn legio verkopers van lolly's, snoepjes en losse sigaretten. Zij bieden ook vaak mobiel bellen aan. Dan zijn er alle verkopers van een groot uiteen lopend assortiment van etenswaren. Maar ik kwam ook de type service tegen of de weeg service. Toch fijn als je even een briefje op straat kan laten typen op zo'n ouderwetse type machine of even op de weegschaal kan gaan staan om te weten of je nog wat afgevallen bent. Ik waardeer dit ondernemerschap zeer. Het is beter dan de bedelaars die zomaar geld vragen.

Als je door een stad wandelt kijk dan niet alleen naar al het moois wat er te zien is maar kijk ook vooral naar de stoep of straat waarop je loopt. Het is geen uitzondering dat putdeksels ontbreken en er flinke gaten in de stoep zitten. Zeker na een regenbui is het extra oppassen want voor je het weet sta je tot over je enkels in het water. Helaas kan ik dit uit eigen ervaring melden )-;

Aardige mensen: Na gezellig met Judith gegeten te hebben moest ik nog terug vanuit zone T naar het centrum. Dit kan uiteraard per taxi maar ik zag nog mensen op het bus perron staan, dus probeerde eerst de bus. Het kaartjes kooppunt was al gesloten dus ik kon geen kaartje meer kopen. Over het poortje springen was geen optie want dat werd goed in de gaten gehouden door een streng uitziende sequrity guard. Even een praatje maken want wellicht zou de man me wel doorlaten. In mijn dromen wel maar in real live kende deze sequrity guard geen medeleven met een enigszins verdwaalde toerist. Een dame die mijn verwoede poging hoorde liep terug naar het poortje waar ik voorstond en opende het maar haar transport kaart. "gracias senorita". Ze liep gelijk door dus verder kon ik haar niet bedanken. Maar welke bus moest ik nu hebben. Ik wist dat ik uit moest stappen bij Museo del Oro. Toen ik dat vroeg wezen de vijf mensen op het peron naar een bus die net aankwam. El último bús, de laatste bus, had ik ff mazel. In gestapt in de bus vroeg ik het nog maar een keer om zeker te zijn. De man die voor me zit draait zich om en waarschuwd me dat ik erg op moet passen want in downtown is het s'aond niet veilig op straat. Ik moet vooral gelijk een taxi nemen en het laatste stukkie niet gaan lopen. Iemand van de busmaatschappij zegt dat de bus niet meer tot Museo del Oro rijdt maar twee haltes ervoor afslaat. Ik begreep dit gedeeltelijk en dat zag een jong stel. De jongen begon spontaan te vertalen en vroeg of ik het nu wel begreep. Si si, muchas gracias senor, bracht ik uit in mijn beste Spaans. Aangekomen bij het station voor de afslag waarschuwde hij mij nog even. Uitgestapt zag het er op straat inderdaad onheilspellend uit. Er liepen alleen nog zwervers die door het vuil op staat aan het gaan waren. Gelijk kwamen er enkele op me aflopen. Een van hen vroeg of ik een taxi wilde. "Si", ja dat wilde ik. Hij sprong letterlijk voor een taxi die aankwam rijden. Ik kon gelijk instappen. Hij duwde nog even enkele van zijn collega's weg en hield toen met een big smile zijn hand op. Door het raampje gaf ik hem 200 peso (nog niet eens tien cent) die
Traffic jam BogotaTraffic jam BogotaTraffic jam Bogota

Het verkeer staat vaak volledig vast. Down town uitkomen met een taxi kost al veel tijd.
hij dankbaar aannam. De taxi zetten me voor de deur van het hostel af. Gevaarlijk s'nachts op straat. Ja wellicht. Maar er zijn hier zoveel vriendelijke mensen die je helpen. Ik was werkelijk verbaast.

Teveel auto's of te weinig wegen? In Bogota zijn zoveel auto's dat als die allemaal de weg op zouden gaan dan zou alles vast staan. Om dit te voorkomen is "Pico y Placa" (piek en kentekenplaat) door de overheid ingezet. Pico y Placa is een maatregel die 40% van de voertuigen beperkt te reizen tijdens de piekuren in het gehele stedelijk gebied (32 000 hectare). Dit moet het gebruik van het openbaar vervoer bevorderen en files terug dringen. Afhankelijk van het laatste cijfer van je kenteken mag je twee werkdagen per week je auto niet gebruiken tussen 6:00 20:00 uur. De doelstelling van Pico y Placa is om op korte termijn het bewustzijn te verhogen van de voordelen die minder voertuigen op de weg voort brengt, en op de lange termijn het verminderen van de afhankelijkheid van de auto. Of het betekend dat er minder voertuigen zijn betwijfel ik. Judith vertelde dat zij samen met haar ouders vier auto's hebben zodat ze toch elke dag een auto
Politie op plaza BolivarPolitie op plaza BolivarPolitie op plaza Bolivar

Op elke hoek een politie agent.
beschikbaar heeft.

Colombia is toch gevaarlijk. Dit was het eerste wat mijn omgeving zei toen ik vertelde dat ik naar Colombia ging. Na 6 weken vind ik Colombia niet gevaarlijkers als enig ander Zuid Amerikaans land. Als je je gezond verstand gebruikt, je informeert over waar wel en niet te gaan en logisch nadenkt dan is Colombia best veilig. De enorme aantallen politie agenten die zichtbaar op straat zijn geven na enige gewenning een veilig gevoel. Als je de parkeer garage van een shoppingmall in rijdt en je moet je kofferbak openen voor een hond die naar explosieven zoekt kijk je in eerste instantie wat vreemd maar ook dit is voor de veiligheid.
Toch gebeurt er ook het e.a.. De voorvallen die ik meegemaakt heb of uit eerste hand gehoord heb. Remco een Nederlandse kerel met de nodige reis ervaring werd in Medellin twee keer gepakt. De eerste maal raakte hij in een park aan de praat met een aardig stel. Na de nodige tijd gepraat te hebben bood de dame hem een vruchtensap wat even verder werd verkocht uit een wagentje. Hij accepteerde dit. Na de vruchtensap gedronken het hebben voelde hij zich niet goed worden en raakte bewusteloos. Na enkel uren werd hij wakker in het park bestolen van alles wat hij bij zich had. Kennelijk had de aardige dame een verdovend middel in de vruchtensap gedaan. Leerpunt: Accepteer geen drank of eten van vreemden.
Nog nauwelijks bekomen van de schik en weer helemaal nuchter zat hij s'morgens in het hostel The wandering piasa in de eetkamer. Ik zat hier ook en had nog even een gesprekje met hem hoe het nu ging. Even daarna was Remco aan het skypen maar door de muziek en het gepraat van andere kon hij het meisje waarmee hij aan het skypen was niet goed verstaan. Hij ging met zijn laptop buiten direct voor de deur op een stenen muurtje zitten. Hier had hij nog bereik van de wifi en was het rustig. Hij zat hier nog geen 10 minuten toen er een jonge vent met uitgestrekte hand, alsof hij hem een hand wauw geven, op het afgelopen. In plaats van Remco een hand te geven giste hij de laptop weg en rende naar de bromfiets met een andere vent erop. Remco zijn reageerde snel door de vent te grijpen en direct hard te schreeuwen. Door het schreeuwen gealarmeerd rende allen mensen die in de hal en eetkamer zaten naar buiten. Ik was de tweede die buiten en zag Remco aan de arm van een vent hangen die probeerde weg te komen. Ook zag ik de vent op de brommer en toen begreep ik wat er aan de hand was. Ik rende naar de vent op de brommer om hem te stoppen maar hij reed in volle vaart weg. Inmiddels had Remco de dief met de hulp van andere aan de overkant van de straat op de grond gewerkt. Het was nog geen minuut na het voorval toen er al een agent met getrokken wapen bij groep was die de dief tegen de grond hield. De dief werd even later afgevoerd door de politie. Remco had zijn laptop terug en iets van zijn woede van het vorige voorval kunnen verwerken. Jammer was dat de politie zei niet veel te kunnen doen wat het was maar een poging tot diefstal.
Luis en Lacey vertelde dat zij in Medellin waren overvallen. Ze liepen s'avonds een park in waar nog maar een paar mensen liepen. Achteraf was dat al genoeg reden geweest op om te draaien maar de route door het park was korter dus liepen ze door. Halverwege het park kwamen twee kerels hen tegemoet lopen. In het voorbij lopen pakte een van hen Luis vast en zetten in mes tegen zijn ribben. Geld en de foto camera wilde ze hebben. Nadat alles wat ze wilde hebben overhandigd was vroeg Luis om de memorie card uit het foto toestel. Het ergste was om de gemaakte foto's te verliezen. De dieven gaven gehoor aan dit verzoek en gaven de memory card terug. Dit blijkt geen uitzondering te zijn. Dieven zijn uiteindelijk ook maar mensen en er valt mee te praten / onderhandelen.
Om op de vraag terug te komen. Ja, Colombia is gevaarlijk, maar elke grote wereldstad heeft zijn gevaarlijke wijken. Colombia is daar geen uitzondering op en het grote verschil tussen arm en rijk draagt hier zeker aan bij.
Mijn mening over hoe gevaarlijk Colombia is werd ook gevraagd op Plaze Boulivar door een Australiaanse film crew. Ik vertelde hen dan Colombia niet gevaarlijk is zolang je maar je verstand gebruikt en dat het beeld wat nog leeft achterhaald is. De interviewster zei dat ze het een goed antwoord vond en het zeer waarschijnlijk opgenomen zou worden in de documentaire die ze aan het maken waren. Wie weet kom ik nog op de TV is Australië.


Additional photos below
Photos: 19, Displayed: 19


Advertisement



Tot: 1.04s; Tpl: 0.029s; cc: 11; qc: 61; dbt: 0.0487s; 61; m:apollo w:www (50.28.60.10); sld: 2; ; mem: 6.8mb