---

• Donderdag 07/02/13:

Vandaag vliegen we van het zuiden naar de Caraïbische kust, meer bepaald naar Santa Marta. Daar worden wij opgewacht en naar het verborgen Taironaka, aan de Don Diego-rivier gebracht. Wij verblijven er in een ruime 'cabaña'. Het concept is er wel op gericht je zoveel mogelijk comfort te bieden, maar de realiteit is beduidend soberder...

Zonnepaneeltjes zorgen voor karig licht en er is maar beperkt elektriciteit van het net. Geen internet en zeer onbetrouwbaar telefoonbereik. Hier lijkt het op dat, als je 'eco' wilt leven, heel wat zult moeten opgeven.



Taironaka (niet te verwarren met het nabijgelegen 'PNN Tayrona') is eigenlijk een archeologische site van de Tairona-indianen, een zeer ontwikkelde beschaving. Zij leefden op de noordelijke flanken van de bergen van de Sierra Nevade de Santa Marta en bouwden honderden dorpen, allen van hetzelfde model. Omwillen van de ruige topografie, bouwden ze tal van ronde stenen platformen om hun houten huizen met rieten daken op te bouwen. Deze terrassen waren verbonden met een netwerk van stenen paadjes en trappen. In 1975 werd hoger in de bergen de 'Ciudad Perdida' (Verloren Stad), de grootste site, ontdekt.

De Taironas (of Tayronas) boden duchtig weerstand tegen de Spanjaarden, die uit waren op hun goud, en daar ontstond de mythe van 'El Dorado'. Ondanks alles werden de Taironas quasi totaal uitgeroeid in de loop van een 75 jaar durende oorlog.



Buiten de platformen is er ook een mini-zoo op het terrein. Niet zeer 'eco' in ons ogen. We vinden er een paartje 'Pinchéaapjes'(Saguinus oedipus) en een eenzame 'Zwarthandslingeraapje'(Ateles geoffroyi) of ook 'Geoffroy's slingeraap' , 2 uiterst bedreigde apensoorten, zomede een collectie van 3 gekortwiekte macaws. Daar wordt je niet vrolijk van...



• Vrijdag 08/02/13:

Vandaag wat 'actie' : Tubing. Simpelweg, we gaan ons, zittend in een autobinnenband, de Don Diego-rivier laten afdrijven tot bij de monding.

Gezien het droge seizoen is het waterniveau erg laag, maar wij zijn er wel in geslaagd de hele weg uit te 'zitten'. Onderweg zijn er tal van dieren te spotten, waaronder brulapen, een kaaiman en vele vogels.

We worden later opgehaald met de boot. Op de terugweg ontmoeten we een groepje Nederlanders die wat moedeloos te voet door de rivier waden, omdat ze met hun autobanden niet over de ondiepe plekken geraken. Ik vraag me trouwens nog steeds af hoe ons bootje er door is geraakt...





• Zaterdag 09/02/13:

Vandaag naar Cartagena. Om 08.30 worden we opgehaald bij het haventje van Taironaka. Normaliter zouden we de 300 km tegen de middag moeten hebben afgelegd...

Het was een bijzonder onaangename trip, vooral door de onvriendelijke houding van de chauffeur van de 'collectivo' (collectieve bus : volgt min of meer een vast parcours, zonder vaste haltes)

Rond 18:00 werden we aan de stadswallen gedumpt i.p.v. voor de deur van ons hotel.



Verblijf in Hotel Tres Banderas.

Pico bello.



Ons ongenoegen over de rit spoelen we weg met een orgie van 'langosta', 'camarones' en 'mariscos' overgoten met een licht gekoelde Cabernet uit Chili, genuttigd op het terras in het prachtig kader van de oude stad (Unesco erfgoed). Dat maakt veel goed...

We zijn zelf niet meer zo kritisch voor de heel eigen versie van 'Besa me mucho' dat ons wordt opgediend door een straatmuzikant op de ruïne van een gitaar...

---