Medellin - Gueatapé


Advertisement
Colombia's flag
South America » Colombia » Medellin
March 28th 2012
Published: March 31st 2012EDIT THIS ENTRY

Total Distance: 0 miles / 0 kmMouse: 0,0

Cartagena- Medellin - Guatapé


Op naar Medellin, de tweede stad van Colombia. De busreis met Expreso Brasilia(ik dacht dat ik in Colombia was) naar Medellin nam 14 uur in beslag waarvan ik toch een groot deel heb kunnen slapen. Gelukkig maar want 14 uur lang naar een horror movie kijken is niet leuk....ik bedoel niet de film die vertoond werd, maar de film die door de voorruit van de bus zichtbaar was. Een slingerweg door de bergen heen met afgronden van zeker 100 meter diep. De buschauffeur reed de bus alsof het een formule 1 wagen was. Hij gooide de bus door de bochten en had er geen probleem mee vlak voor een bocht waar geen zicht is in te halen. Gelukkig is dit niet uitzonderlijk en verwacht het tegemoet komende verkeer het min of meer. Uiteraard veel de claxon gebruiken... alsof dat helpt als er een joekel van een vrachtwagen ons tegemoet komt. Maar het goede nieuws is we hebben het gehaald. Een extra Weesgegroetje bij het Maria beeld van de koplampen van de gene die het niet gehaald hebben doet uiteraard wonderen.

Om vanaf het bus station naar het hostel te komen moest ik de metro nemen. Mijn verwachting was een smerige ondergrondse vol met graffiti. Dit bleek niet te kloppen. De metro van Medellin is ongetwijfeld de schoonste best georganiseerde metro van Zuid Amerika. Even een net gekocht broodje eten wachtend op de metro is er dan niet de bedoeling kwam de politie agent mijn snel vertellen. Gezien Medellin in een vallei ligt worden de buurten in de heuvels met echte (ski)liften ontsloten. Ook de rest van het centrum van Medellin, wat ik gezien heb, ziet er goed georganiseerd uit. Vrijwel alle museums zijn gratis, er is een overvloed aan sport faciliteiten en er zijn vele gratis bibliotheken.

In het hostel The Wandering Paisa zat een leuke groep mensen waarmee ik dezelfde avond het nachtleven in de "zone rosa" van de nette buurt Poblado . Even voor de duidelijkheid de zona rosa is niet het zelfde als de "rosse buurt" maar gewoon het uitgaans gebied. Alhoewel sommige van de dames, die er bij lopen met ultra strakke mini jurkjes en naar verhouding iets te grote borsten, niet zouden misstaan in de rosse buurt volgens Nederlandse normen. Hier is het uitdagend erotisch kleden redelijk gewoon.

Uitgaan gebeurt hier in groepen. Meestal wordt er eerst in het park Lleras een drankje gedronken voordat een bar of club wordt bezocht. De straatverkopers en lokale drank winkeltjes hebben een ruime keus in sterke drank. Een groep in een club gaat aan een tafel zitten en als er gedanst wordt gebeurt dat in direct naast de tafel. Groepen zijn redelijk gesloten waardoor contact leggen wat lastiger is. De drank in de club gaat hoofdzakelijk per fles. Een fles rum, wodka, of iets soortgelijk met ijs en frisdrank wordt gekocht. Daar krijg je legen glazen bij zodat jezelf kunt mixen. Ook wij met een groep van ca 15 personen, van allerlei nationaliteiten die vrijwel de hele tijd stonden te dansen. Het was een super gezellige avond. Zaterdag herhaalde dit ritueel zich weer met en iets andere groep en in een andere club. Om twaalf uur stond ik met 4 Duitsers buiten toen ik uit moest leggen waarom ik een rondje gaf begonnen ze voluit happy birthday te zingen. Een ervaring die ik het beste kan omschrijven als leuk maar wel wat vreemd. Het was een van die zeldzame momenten dat je in een groep toch alleen kan voelen en je familie en vrienden mist.

Vanuit Medellin naar Guatapé een dorpje in een super mooi gebied met bergen, meren en een geweldige natuur. Ik zit hier in het hostel El Elencuentro wat een super uitzicht heeft. Het is hier heerlijk genieten van de rust, wat kano varen, wandelen en het hoogte punt is een super grote rots beklimmen. Zeg maar de Ayers rock van Colombia. De easy way was een moto chivas (zeg maar een tuktuk), ik vond het tijd voor wat extra beweging en heb op de mountainbike de Vuelta al Anillo (Ring Road) genomen. Jammer genoeg geldt ook in Colombia dat alles wat je naar beneden sjeest je even later ook weer omhoog moet trappen. Er zaten flink wat uitdagende klimmetjes bij. Daarna nog via een enorme trap van ruim 600 treden de La Piedra (de steen) beklommen. Heerlijk om weer eens lekker in beweging te zijn.

Zoals in de meeste hostels is hier ook een keuken die je mag gebruiken. Toen ik vroeg of ik nog wat mee kon nemen uit het dorpje wat hier 10 minuten wandelen vandaan ligt resulteerde dat in het maken van een uitgebreide lunch de twee andere gasten, Cesar de manager en de schoonmaakster. Het werd een tonijn salade en gebakken aardappelen met een gefruit uitje en champignons vielen. Een beetje vreemde combinatie maar er is hier nu niet echt een uitgebreide supermarkt waar je alles kan krijgen. Ik moest het doen met wat beschikbaar was en dat is prima gelukt alles ging op en ze zeiden dat het lekker was. Ik ga er maar vanuit dat ze de waarheid vertelde (-;

Donderdag weer terug naar Medellin voor het concert van Manu choa. Ik pakt de bus van 8 uur wat ik wil vroeg in Medellin zijn om zeker te zijn dat ik nog een kaartje kan kopen. Snel naar de Exito (supermarkt) om een kaartje te scoren. Yes, gelukt. Vanuit hostel gaat een hele groep naar het concert. Vijf uur vertrekken want zes begint het. Tenminste dat staat op het ticket. Na een stevige wandeling, het was toch iets verder als de gene die de weg wist dacht, zien we een rij van zeker 600 meter langs het park op naar de ingang. Gelukkig zat de ingang in het midden, maar een rij van 300 meter is nog erg lang. Maar eens kijken of er wat te regelen is. En ja hoor ook hier valt met wat praten, de juiste mensen kennen, een beetje belangrijk doen en niet te vergeten wat smeergeld iets te regelen. Ongeveer 10 meter voor de ingang staan de dranghekken niet helemaal tegen elkaar en hier staat een mannetje voor. Een ander mannetje gaf een seintje en ineens werden wij door het gat in de dranghekken in de rij gedrukt. Het verbazing wekkende vond ik nog dat de mensen in de rij er niks van zeiden. Toen we binnen waren bleken we een van de eerste binnen te zijn. In een stad van 2,4 miljoen inwoners verwachte ik een enorm podium met een groot veld er voor. Dat bleek het niet te zijn. Het veld was niet ca een voetbalveld groot en het podium hooguit 30 mtr breed. Blijkt dat er nauwelijks popconcerten zijn in Medellin en het aantal mensen die de 55.000 cop (23 euro) voor een kaartje kunnen neerleggen beperkt is. Hierdoor werd het een redelijk intiem concert met veel enthousiaste dansende Colombianen en zo'n beetje alle backpackers. Het voorprogramma was een heerlijke regea band Providencia. En daar was hij dan eindelijk Manu Chao. Geweldig hoe de meeste nummers voluit mee gezongen werden. Na zeker drie toegiften was het bijna twee uur durende concert afgelopen. En toen moest iedereen weer door dezelfde ene poort door waar we naar binnen gekomen waren naar buiten. Echter alle staat verkopers met hun karretjes blokkeerde bijna volledig de uitgang waardoor het naar buiten gaan zeker nog een half uur duurde. Een super ervaring, heerlijke muziek, leuke mensen, gewoon een top avond.


Additional photos below
Photos: 17, Displayed: 17


Advertisement

Sloppenwijk in MedellinSloppenwijk in Medellin
Sloppenwijk in Medellin

Ook in Medellin is er, ondanks dat er veel aan gedaan wordt, armoede.
Nieuwbouw flats MedellinNieuwbouw flats Medellin
Nieuwbouw flats Medellin

Gezien vanuit de metrocable
La Piedra (de steen) La Piedra (de steen)
La Piedra (de steen)

Ruim tweehonderd meter hoog


Tot: 1.581s; Tpl: 0.026s; cc: 12; qc: 56; dbt: 0.0407s; 56; m:apollo w:www (50.28.60.10); sld: 3; ; mem: 6.8mb