---

• Maandag 04/02/13 :

De rit van San Augustin naar Popayán voert ons van de 'Cordillera Oriental' naar de 'Cordillera Central', via het 'Parque National Natural Puracé'. Menig bord waarschuwt ons onderweg voor overstekende tapirs, helaas we mochten het genoegen niet hebben een te mogen zien.

Aangename rit van 4 uur door mooie landschappen.



Popayán, gesticht in 1537, bleef eeuwenlang de hoofdstad van Zuid-Colombia, tot deze rol werd overgenomen door Calí. Het koloniaal centrum van de stad is gekend voor zijn witgekalkte gevels (op enkele kerken na), waaraan het de bijnaam 'de Witte Stad' te danken heeft.

Er heerst er een geanimeerde en sympathieke sfeer, wat ons laat besluiten een dagje langer te blijven en onze voorziene side-trip naar San Cipriano te skippen. We hebben immers sinds ons vertrek uit de Llanos, al 4 van de 5 dagen op de baan geweest. Niet dat de afstanden altijd zo groot zijn, maar de reistijden vallen nogal lang uit. En dit ondanks het feit dat de bussen tegen ongehoorde snelheden over de baan scheuren...



Verblijf in het koloniale centrum in Hotel La Plazuela.





• Dinsdag 05/02/13 :

Vandaag wat relaxen en kuieren door de straten van Popayán : enkele kerken en het huis van Guillermo Valencia (dichter-diplomaat) bezoeken. Wat shoppen. Een dubbel espresso drinken bij Juan Valdés, een Colombiaanse koffieketen à la Starbucks. Colombia mag wel wereldberoemd zijn om zijn koffie, de beste bonen gaan integraal naar de export. In het land zelf trekt de koffie meestal op niets. Dat je het nu 'tinto' (zwart), 'con letche' (met melk) of zelfs 'con quesso' (met kaas!) drinkt, het blijft meestal slappe troep...









Wat hebben dus niet gedaan :

De voorziene trip naar San Cipriano was vooral gepland omwille van de bijzondere wijze om dit dorpje midden het oerwoud te bereiken, namelijk per 'Bruja' – of 'brujita' – (letterlijk vertaald 'heks').

Voor de nieuwsgierigen, hier, hier, hier en hier links naar YouTube-filmpjes.





• Woensdag 06/02/13:

Calí, of voluit Santiago de Calí, is een van die steden die je niet onmiddellijk opneemt. Ondanks het feit dat onze Engelssprekende chauffeur zijn stad intensief heeft gepromoot, blijft bij ons een zeker gevoel van onbehagen hangen, nog versterkt door de getraliede vensters en deuren. En 'El Gato' en zijn liefjes konden ook de tij niet doen keren.



We zijn er ook niet lang gebleven en hebben de stad misschien onvoldoende kans gelaten zich van haar beste kant te tonen... Next time, maybe



Verblijf in het historisch centrum in Hotel Posada San Antonio.



Calí, is vooral gekend als de hoofdstad van de Salsa. Niet dat deze sensuele dans van hier afkomstig is. Neen verre van. Hij is immers geboren in Cuba en Puerto Rico en is ingevoerd samen met de aanplanting van suikerriet! Hoe rijm je dit nu aan elkaar? Simpel : toen de overheid besloot te starten met het aanplanten van suikerriet, ontbrak het hen aan ervaring om dit project tot een goed eind te brengen. Zij hadden specialisten nodig. En waar haal je die? Jawel, uit Cuba en Puerto Rico! En de dans kwam mee...

Deze nieuwe stijl werd niet onmiddellijk omarmd door de lokale bevolking, omdat ze het wat 'te' sensueel vonden, maar geleidelijk aan werd het ingebed in de cultuur. Er kwam nog wat kruisbestuiving van de Pacifische kust, zodat Calí een hele eigen stijl ontwikkelde, nog sensueler en acrobatischer. Het is inmiddels een ware religie geworden...

---