Chile - Chiloë - Chepu

---

Het charmante Chiloë beviel ons enorm. We wilden graag ook de minder toeristische kant verkennen : Chepu. Via onze gids (tijdens onze excursie door het noorden van Chiloë) kregen we een lokaal adresje doorgespeeld van een supergastvrij gastgezin. En inderdaad, we werden opgepikt aan de bus en we werden er ook als echte gasten persoonlijk ontvangen. We brachten er enkele fantastische dagen door. Het is er echt nog ongerept en niet toeristisch. Laat ons hopen dat het zo nog even blijft. Maar er zijn al plannen om de weg er naar toe te asfalteren, wat meestal geen goed teken is. Voor iedereen die naar Chile gaat, je mag dit zeker niet missen (maar vertel het niet voort...).

Een eerste tocht ging naar het pinguin-eiland : met een kaart eigenhandig getekend door onze gastheer Fernando gingen we op stap. Gelukkig ging hij met ons mee. Eerst een stuk met de motorboot, en dan een lange wandeling langs de prachtige, maar grillige kust van de Stille Oceaan. Op het einde moesten onze schoenen uit : je kan het eiland alleen maar bereiken bij laagtij, en dan nog moet je door het water waden (ijskoud!!!).

Dan nog met blote voeten op de (scherpe) rotsen klimmen, en dan plots, alsof op afspraak, daar zijn ze dan : de magelhaen- en de humbold-pinguins (kleinere broertjes en zusjes van de keizerpinguin die op Antartica leeft). Werkelijk superschattige beestjes !!!

Het was al laat wanneer we terug de rivier bereikten om met de motorboot terug te keren, maar ook dat had iets magisch : bij schemer onder een volle maan over die donkere rivier scheren...

's Anderendaags was het zo mogelijk nog groter avontuur. We gingen paardrijden. De start verliep wat chaotisch, want Gerrit zat op een merrie die wel erg veel aandacht kreeg van de aanwezige hengsten. En Anja zat dan weer op een knol die er niet zoveel zin in had.. Maar eens vertrokken was het geweldig. Eerst gingen we een kijkje nemen naar de rivier, en dan trokken we naar het strand. Eerst door de duinen, en dan kwamen we bij de ontstuimige oceaan en de prachtige rotsige kustlijn. Het was gewoonweg 'Traumhaft' om met onze paarden over het strand te galopperen, sensationeel !!!!! Niet te overtreffen!!!

Het was met spijt in het hart dat we ons rugzak alweer moesten pakken. Het afscheid van Fernando en Tita was hartelijk. Maar een nieuw avontuur wacht alweer op ons : de overtocht met de Navimag naar Puerto Natales.

---