Na een korte vlucht richting Manaus vroeg in de ochtend werden we ongewild opgewacht door Armstrong, een goede verkoper van Amazone trips. Na hem eerste een aantal keren af te wimpelen door te zeggen dat we wat wilden eten kwam hij telkens terug om te zeggen dat hij de mooiste tours kan regelen. Uiteindelijk zijn we met hem meegegaan naar zijn kantoor en werd er een prachtige trip uitgestippeld. Hoewel de trip zoals we met Armstrong hadden afgesproken totaal anders uitpakte hebben we zeker een mooie tijd gehad.
De eerste dag zijn we met een grote boot naar de meeting of the waters gegaan, hier komt de Rio Negro (Baileys) in de Amazone (bruin) en doordat ze een verschillende zuurgraat hebben mixed het water niet direct waardoor een duidelijke scheiding tussen beiden is te zien. Leuk maar niet spectaculair. Daarna met dezelfde boot naar een plek waar hele grote waterlelies te vinden zijn om vervolgens naar de floating lodge te varen. Vanhieruit zijn we iedere keer op pad gegaan wat zeker niet onze bedoeling van de Amazone trip was. De eerste dag hadden we zelfs een aantal Japanners mee waarvan het camera geluid nog het minst vervelende was.
De eerst dag
bestond uit een kleine hiking tocht door de jungle wat best aardig was omdat de gids bij de meeste planten een goed verhaal had. Tevens hebben we toen een dikke Tarantula gezien ook de grote mieren waren indrukwekkend en hebben zoveel indruk op Robert gemaakt dat hij nu zijn eigen mieren kwekerij gaat starten in Nederland. Terug bij de lodge om hier het middag maal te verorberen en de nodige uurtjes wachten op het middag programma: piranha vissen. Na een teleurstellende vangst van 2 piranhas door de gids en Ewout zijn we verder gevaren naar een eilandje. Boven dit eiland vlogen bizar veel vogels en het was dan ook de kunst de mond dicht te houden tijdens het omhoog kijken. De gids vertelde ons dat de vogels over 5 minuten zouden duiken. Enigszins in afwachting wat ons te wachten stond begon de zwarte massa zich op het eilandje te storten om hier een slaap plek te veroveren. Ik heb nog nooit zoveel kamikaze vogels tegelijk gezien. Rakalings langs je hoofd met het geluid van een goede storm. Erg indrukwekkend.
Vervolgens weer terug naar de lodge om weer een goede maaltijd (helaas zonder Piranha) naar binnen te werken en klaar te
maken voor alligator spotting. Met een zaklamp de oevers langs om de ogen te spotten. Uiteindelijk resultaat was een baby alligator waar misschien een armbandje van te maken was.
Terug naar de lodge, de volgende dag zouden we dan de jungle ingaan en daar slapen. Aangekomen in het in de jungle bleek de constructie voor de tent al te bestaan en hoefden we er alleen een zeiltje over te spannen. Niet echt een Ray Mears experience... Na de hangmatten op te hangen was het tijd voor de maaltijd die bestond uit heerlijke kip en rijst, de nodige pilsjes werden rond het vuur gedronken en de sterke verhalen van de gids kwamen tevoorschijn. Na de alligator, die op een paar meter van het kamp zat te wachten op zijn maaltijd, in zijn bek te pissen was het tijd om te slapen. De volgende ochtend zijn we met de boot wat dieper de jungle in gegaan om dieren te spotten. Verschilllende apen en een luiaard die de gids met zijn manchete in de mond en een touw om de enkels vanuit een 10 meter hoge boom heeft weten te halen waren het resultaat. Via een dorpje terug naar de lodge om de
rest van de dag zo lelijk mogelijk te water te gaan.
De volgende dag was een grote teleurstelling, we zouden een indianen stam bezoeken maar dit bleek een grote touristische show te zijn. Later in de middag was er extreme regen en storm en besloten we niet in de jungle te slapen en dus weer een nacht in de lodge. De volgende dag maakte het het weer enigszins goed doordat weer de nodige dieren werden gespot en we met de pink dolfins gingen zwemmen. Niet moeders mooiste beestje en zeker niet subtiel maar wel een leuke ervaring. In de middag zijn we waar terug gegaan naar Manaus om onze grote vriend Armstrong te bedanken voor het avontuur en met onze zelfgemaakt proost "wiele zoepn oe koal" zijn bar leeg te drinken.
Dezelfde avond vertrok onze vlucht richting Campo Grande gelegen in het moeras gebied de Pantanal.
2 Comments -
Add Public Comment or
Send Private Message
Martino!
Ik hoorde dat Ewout en Rob alweer terug zijn, je bent op jezelf aangewezen dus. Al in het land van de donkere medemens beland? Ik heb nog 2 weken van stage te gaan, rond 20 april begint mijn rondtrip. Eindelijk gekkigheid dus!
Hou de mooie verhalen hoog, mooi kapot gaan! Chau!
journals.worldnomads.com/markbrul
Haaaj martijn!!
hou je blog een beetje, bij.. leuk he!!
ik had je nog gebeld, dacht een dag voordat je wegging, maar het was de dag dat je weg ging, dus helaas gemist!! en nu ben je alweer zo lang weg!!
mooie verhalen, en leuke foto's!! echt bijzonder..
nou geniet ervan!!
kuskus marlies
Add Comment
All Comments