Winter in Wellington

Dag lieve mensen!

Terwijl ik 23 juni voor het laatst geschreven heb en het nu tien dagen later is, heb ik het gevoel dat er te veel gebeurt is om in 1 berichtje te proppen.. maar ik zal een dappere poging wagen ;-)!
Donderdagavond ben ik aangekomen in Wellington, na de mooiste treinreis van mijn leven; in 12 uur van Auckland (noorden van Noordereiland) naar Wellington (zuiden van Noordereiland)!! Langs bergen, beekjes, vulkanen en natuurgebieden! Heb nog noiit zoveel verschillende kleuren groen gezien!! aangekomen in Wellington werd ik opgehaald door een jongen van de universiteit, die me in zijn auto naar mijn appartementencomplex bracht. Ik woon nu in een huisje met 3 andere internationale studenten en heb mijn eigen (best grote) kamer!! Het uitzicht vanuit de woonkamer is adembenemend! Net als het uitzicht wat ik nu hier in de bieb heb trouwens. De bieb ligt namelijk boven mijn huis en ik kijk uit over de stad , de haven en de zee! Op het moment ligt er een groot cruise-schip in de haven, die als slaapplaats dient voor honderden lions-fans, die dit weekend W'ton onveilig maken. Gelukkig zijn ze goed te herkennen, want ze dragen allemaal rood; dit is namelijk de kleur van het nationale rugby-team van de UK, dat dit weekend voor de tweede keer is ingemaakt door het team van NZ, de All Blacks! Het feit dat prince william was ingevlogen om zijn team mentaal te steunen heeft blijkbaar weinig geholpen ;-)
Maar goed, morgen beginnen mijn colleges; vrijdag heb ik me ingeschreven en de hele campus over gerent om alle bureaucratische onzin voor elkaar te krijgen. Ook ben ik vrijdag samen met ong. 100 andere internationale studenten officieel welkom geheten door de Maori. Na een welkomstceremonie op de Marae (binnenplaats) en een gratis lunch in het clubhuis (ofzo) ben ik nu officieel geen vijand meer van de Maori (toch een veilig gevoel ;-)). Het clubhuis was trouwens fantastisch mooi, geheel bewerkt met houtsnijwerk en van binnen allemaal kussens en overal houtsnijwerk, als eerbetoon aan de voorvaderen (foto komt nog!!).

Dat was Wellington wel zo'n beetje voor het moment.. heb helaas de stad nog niet echt gezien (behalve de universiteit, de supermarkt, en wat kroegen (meer cafes en restaurants dan NYC??). Dus ipv W'ton een verslagje van de dagen ervoor!!

Na Fraser Island, waar mijn vorige verhaaltje stopte, heb ik met Frank de nachtbus gepakt naar AirlieBeach, 15 uur richting het noorden. AB was de opstapplek voor onze zeiltour langs de Whitsunday eilanden. Toen we 's ochtends met de bus aankwamen was er weinig te merken van het feit dat het winter was: zon, strand en palmbomen! Maar omdat we en nog geen slaapplaats hadden en het nog niet zeker was of we wel met een boot mee konden, hadden Frank en ik andere dingen aan ons hoofd dan strand.. maar binnen een hakf uur was zowel een hostel als een boot geregeld en konden we gaan ontbijten op het strand!! Joepi! 's Middags konden we inchecken in het hostel (wederom hadden we een prive-dorm: 4 bedden met z'n tweeen, in een leuk houten huisje tussen de palmbomen) en daarna weer relaxen op het strand, want de boot vertrok pas de volgende ochtend. De Whitsundays is een eilandengroep voor de kust van Queensland, 73 eilandjes, koraalrif en het Great Barrier Reef! Alles wat je ziet had zo een ansichtkaart kunnen zijn! We hebben drie dagen gezeild, gezwommen, op het strand gelegen, heerlijk gegeten en een duikcursus gehad! Tot 7 meter mochten we deze eerste keer. Frank, ik en Matt, onze instructeur en heel veel visjes! De eerste keer ademhalen onder water was erg vreemd, wat een lawaai! De eerste paar minuten was ik alleen maar bezig met ademhalen en vergat ik helemaal waar ik was. Pas toen ik toevallig om me heen keek om te zien waar Frank was, vergat ik alle worst-case-senarios: vissen!! veel!! en koraal! Zoveel kleurtje en zo mooi!

Eenmaal terug in AilieBeach hadden we nog 1 dag om te relaxen, voor ons vliegtuig naar Sydney ging. En na 4 uurtje slaap in Sydney moesten we alweer richting vliegveld en afscheid nemen!!! Mijn lieve broertje vloog richting Singapore en is nu naar eigen zeggen op weg naar Kuala Loempia. Ik vloog naar Auckland en stapte de dag erop in de trein richting W'ton... en zo was het cirkeltje weer rond! Het is nu half vijf en alweer bijna donker; ik ga es kijken of de tafel die we gister uit mijn huis naar de buren verplaatst hebben voor een feestje, al uit zichzelf is teruggewandeld. Ik hoop het!

Lieve mensen, hele dikke kus voor jullie van mij uit dit koude winderige stadje. Voor iedereen die me een muts wil sturen, zie hieronder mijn adres!!

10/15 Waiteate Road
Kelburn
Wellington
New Zealand

huistelefoon: 0064 4 499 8721
mobiel: 0064 210629098

Liefs Helma

Voor meer foto's zie: groups.msn.com/helmainoz

---

---