Het werk bij Interactionz

---

En dan nu natuurlijk hetgeen waarnaar iedereen zo benieuwd is: wat moet die jongen nou eigenlijk doen tijdens die stage van hem?! Ondertussen heb ik twee werkdagen achter de rug, en ik heb de avond vrij. Genoeg tijd dus om mijn blog wat bij te werken!

Gisterochtend ben ik naar het hoofdkwartier gegaan van Interactionz, waar alle administratie, genetwerk en strategisch gedoe plaatsvindt. Hier werd ik opgevangen door Janelle, de Quality Practice Leader, waarmee ik al eerder contact had gelegd ter oriëntatie op de stage. Zij heeft mij en Laura (die als opvang kracht zal werken) nogmaals geintroduceert tot (de visie van) Interactionz. Zorg in NZ loopt een stuk achter op die van NL, en mensen met een handicap worden voornamelijk opgevangen in grote community centres. Interactionz probeert alsnog om deze mensen te integreren in de samenleving, en geeft hierbij volkomen vrijheid aan de mensen voor wie ze zorgen. Iedereen komt met veel plezier naar de community centre (waar Interactionz er drie van heeft, ieder met een andere focus). Hier kunnen ze met de staff doelen opstellen die ze willen bereiken en wij zullen er dan alles aan doen om dit te bemiddelen. Veel van deze mensen hebben nooit echt een kans gekregen, ondanks dat ze allerlei vaardigheden bezitten! We proberen iedereen die daartoe in staat is zo zelfstandig mogelijk te maken, door ze in vrijwel alles wat ze doen ze zelf het voortouw te laten nemen. Zo ben ik vanochtend met drie dames naar de supermarkt gegaan waar ze zelf met behulp van een lijstje dat ze zelf gemaakt hadden de ingredienten bij elkaar gesprokkelt hebben en vervolgens ook zelf afgerekend hebben. Daarna zijn we met een man of 7 in de keuken gaan koken (Quiche).

De focus van de community centre waar ikzelf werk ligt op sport, het zijn dus de wat energiekere mensen! Van de andere twee centres focust er een op kunst en de ander op mensen die veel intensievere hulp nodig hebben (bijvoorbeeld mensen die niet goed kunnen bewegen). Ik vind het heerlijk om met deze mensen te mogen werken en het gaat er altijd erg levendig aan toe!

Nadat ik gisterochtend naar het hoofdkwartier gegaan was voor de introductie zijn we naar de community centre gereden waar ik werk (Dinsdale), waar iedereen ons op stond te wachten voor de openingsceremonie volgens de Maori traditie. Hier kwam heel veel Maori zang bij kijken, wat heel erg mooi klonk! Zelf heb ik een Nederlands nummer voor ze gezongen en ze vonden het heel erg leuk om het te horen, en ze waren ook bomvol vragen over hoe alles er hier aan toe gaat in Nederland.

Afgelopen middag was de stroom uitgevallen tegen een uurtje of 11, dit was blijkbaar nog nooit gebeurd! De meeste mensen waren een beetje verward, en de eerdergenoemde Quiche stond net in de oven dus dat was ook niet zo praktisch. De Lead Facilitator (soort van leider) van Dinsdale (Andrew) was uitgerekend op dat moment niet aanwezig, omdat hij met iemand naar de stad was. Ik ben toen naar de buren gelopen om te kijken of zij wel stroom hadden en dat bleek zo te zijn. Iemand van de staff wist me naar de zekeringenkast te wijzen, en deze leek genoeg op de Europese variant om te beseffen dat ik geen flauw idee had ik het op moest lossen (alle schakelaartjes stonden op On :( ). Dat werd bellen dus, en een uurtje of twee later kwam een busje met electriciens aan die een uurtje hebben zitten spelen met kabeltjes in kastjes in de tuin. In de tussentijd had ik een whiteboard neergezet met wat stiften zodat iedereen die wilde pictionairy kon spelen en ben ik de buren gaan vragen of we de quiche in hun oven mochten zetten. Dit was gelukkig geen probleem en de buurvrouw werd overladen met bedankjes toen ze het kwam brengen! Ondertussen was Andrew weer aanwezig en die heeft alles netjes afgehandeld met de electriciens. Daarna zijn we met iedereen die wilde Chairsoccer gaan spelen, aangemoedigd door het gejuich van de toeschouwers. Elke middag na lunch wordt een leuk, veilig, maar intensief spelletje gespeeld zodat iedereen z’n energie goed kwijt kan. De eerste dag was dit dodgeball (waarbij je alleen ‘uit’ was als de bal onder je knie kwam) en vandaag was dit dus Chairsoccer, waarbij je een kleine voetbal tussen de stoelpoten van elkaar moet zien te krijgen (uitsluitend met je voeten) terwijl alle stoelen in een aansluitende kring staan. Verder kwamen er geen regels bij kijken dus menig been werd omhoog gehaakt om openingen te creëren, haha! Door leuke regels op te stellen kunnen we de spelletjes uitdagend maken voor iedereen die meedoet, en het is echt super wanneer de staff als eerste het spel uitgeknalt wordt.

Ik heb het er echt heel erg naar m’n zin en iedereen is super vrolijk, we lachen ons wat af! Na gisteren keek ik gewoon al uit naar de volgende werkdag en vandaag ben ik met hetzelfde gevoel naar huis gegaan, beter kan het niet lijkt me zo! Ik heb nog geen foto’s gemaakt tijdens het werk, maar ik zal binnekort vragen of dit toegestaan is, ik zou het namelijk graag met jullie delen :)

---