Vulcano!

Afijn, vandaag hebben de weergoden besloten er maar weer eens een regendag van te maken.
Ik besluit maar eens naar Tongariro National Park te gaan. Hier heb je 3 vulkanen dicht bij elkaar, waarvan eentje redelijk actief.
Ik wil de Tongariro Crossing gaan doen, het is een wandeltocht van 17km door vulkanisch gebied. Volgens de gidsen een van de mooiste eendags trektochten.
Onderweg daar naartoe, doet de naar beneden komende hoeveelheid water mij besluiten eens de andere kant op te gaan, in de hoop daar iets meer zon te vinden. Ik ga westwaarts richten een andere vulkaan, Mount Taranaki/ Mount Egmont. En ja hoor, naarmate ik verder richting kust ga, klaart het behoorlijk op. De stukjes blauwe hemel beginnen te overheersen en voor ik het weet kan ik de factor 15 weer tevoorschijn halen!!!
Bij de kust beland, wordt mijn enthousiasme echter behoorlijk getemperd, als ik in de verte alleen maar donkere wolken zie, waar er eigenlijk een hoge berg met een witte top te zien zou moeten zijn!
En ja hoor, bij de vulkaan aangekomen (welke vulkaan?) begint het weer behoorlijk te plenzen.
Ik besluit er eens omheen te rijden om toch ergens een glimp van te kunnen opvangen, maar helaas, de berg blijft verscholen in een dikke laag bewolking...*#$@$#&%%$#@!
Tja, dan toch maar naar Tongariro. Het wordt een behoorlijk lange rit.
Bij het plaatsje Stratford neem ik highway 43 richting Taumaranui, het wordt de "Forgotten World Highway" genoemd.
Het weer is eindelijk opgeklaard en het blijft gelukkig droog als ik richting Tongariro ga. Bij het nemen van een foto van de Forgotten World, zie ik ineens een grote vulkaan opdoemen tussen de bewolking. In mijn enthousiasme dat ik toch de vulkaan te zien krijg maak ik misschien wel 20 foto's, met schapen, zonder schapen, met weilanden, zonder weilanden, met auto, zonder auto, noem maar op!
Tja, niet alles zit me tegen!!!
The Forgotten World Highway, ik snap niet waarom, maar dit is echt de mooiste weg die je kunt bedenken!!!!! Er is geen enkel stukje rechte weg te bekennen, alleen maar bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, bochten, heuvels, en oh ja bochten!!! Dat forgotten slaat volgens mij op het feit dat de mensen vergeten zijn dat er hier een weg is!!! Welgeteld 7 auto's, 1 vrachtauto, 4 schapen..... en ja hoor een enkele motor op deze 150km lange weg tegengekomen!?!?!? Ergens in het midden van de afstand begin ik te snappen, waarom zo weinig mensen deze weg nemen (of beter gezegd vermijden). Deze fantastische weg bestaat daar over een lengte van 16km uit gravel!!! Laat de Ducs en de Cruisers maar thuis jongens, dit is VStrohm en Varadero terrein!
Maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn toyota heeft zich kranig geweerd en en na een bevoorradingsstop in Tauramanui kom ik laat in de avond aan in het plaatsje National Park, waar ik beter weer ga afwachten om de Tongariro Crossing te doen.
Bij de designated hostel aangekomen, is het er akelig rustig, maar 3 auto's op de parkeerplaats te bekennen.
Er blijkt dan ook maar 1 gaste aanwezig te zijn. Na uitgepakt te zijn begin ik aan het avondeten, spaghetti bolognese met paprika en groene asperges, smakelijke combinatie moet ik zeggen!
Na het eten raken de (Amerikaanse) gaste, Anne, en ik aan de praat en het blijkt dat ze ook de tongariro Crossing wil gaan doen voordat ze weer naar de States moet de 23e. Ook zij is in afwachting van beter weer.
Er is voor vrijdag beter weer voorspeld en ze zijn hier best wel accuraat met hun voorspellingen, maar afwachten.
Na haar reisverhalen aangehoord te hebben, hoef ik eigenlijk niet te klagen over de 3 dagen regen de afgelopen dagen, het blijkt, dat van haar 3 maanden vakantie het toch wel 70 dagen slecht weer is geweest!?!? En ik dacht dat ik regen aantrok?!

---

---