Auto verkocht en de laatste dagen in Auckland

---

In het weekend vroeg Anita of we een 3e week wilden blijven. Jan vond het geen probleem, ik daarintegen was er niet zo blij mee. We kwamen overeen dat we dan toch gingen blijven met het oog om de auto te verkopen in die week. Maar het koppel wou wel een andere 'werkmethode' dan voorheen. Om 8u30 opstaan en om 9 uur beginnen werken tot 1 uur. Daarna waren we vrij om te doen wat we wilden. Euhm, het vakantiegevoel was een beetje weg de 1e dag dat we zo vroeg moesten opstaan. Het werk was ook anders want we moesten het houten huis afstoffen en schilderen. Van het schilderen is er niet veel in huis gekomen, het afstoffen en kuisen wel, maar alleen de achterkant van de benedenverdieping. Het huis is zo groot dat op 4 uur tijd je niet veel kan doen.

Diezelfde dag gingen we met de wagen nog es naar de garagist om een check up te laten uitvoeren. We hadden een paar dagen ervoor ook al es naar de garagist geweest om een WOF (warranty of fitness) te laten uitvoeren en deze was goedgekeurd. Een halfuur later begon er opeens een lampje te branden 'oil control'.T'is toch niet waar zeker?? Wat is er nu aan de hand? Oil control (olie controleren?) we hadden onze olie nog maar een maand ervoor ververst in Lake Taupo. We gingen ook een dag later naar de Carfair /Automarkt voor backpackers. Die mannen verdienen er goed geld aan om een backpackerscarmarket te openen op zaterdagmorgen! Er stonden wel 50 VAN's $25 dollar voor een halve dag markt en geen één koper! We stonden daar zowat te bevriezen van de koude om 8 uur 's morgens en in de 5 uur dat we er stonden hebben we niemand gezien.
Gelukkig kregen we wel een sms van enkele Duitsers dat ze geïnteresseerd waren in onze wagen (aha dankzij al onze blaadjes in de backpackerhostels!) en wilden kijken.
Dus spraken we af een uur later en waren we ervan overtuigd dat de Duitse vrienden de auto een goeie deal vonden.
We waren wel eerlijk dat ons raam niet meer werkte en dat 'oranje lampje' dat erop verscheen.
Enkele uren later deden ze een bod: $3400 en we moesten zelf kijken om de auto te fiksen.
We hebben een goeie deal gedaan en veel geluk gehad!

Dus gingen we maandagnamiddag naar de garagist opnieuw....bleek dat oranje lampje kwam er vanzelf op na 10.000 km en had de vorige garagist dat vergeten uit te schakelen. En ging de garagist het stuk bestellen voor ons raam.
Toen we enkele uren later terug gingen had hij het verkeerde stuk voor ons raam besteld! Pfff, dus moesten we de dag nadien terugkomen.


Dinsdagmorgen stonden we vroeg op – zoals afgesproken- en zagen we dat het regende buiten. Dus ik vroeg aan Anita wat we konden doen en ze zei: 'niets, jullie moeten onmiddellijk vertrekken' 'je kan je kamer kuisen en de badkamer' 'je moet niet meer terugkomen want er is geen werk voor je'.
=>Ok, hier hadden we niet op gerekend, maar aan de andere kant was ik wel heel blij dat we wegkonden want het was absoluut geen gezellige plaats om 'vrijwilligerswerk' te doen!

Een halfuurtje later stond onze auto terug vol met onze spullen en stonden we bij de garagist. Hij verzekerde ons dat hij onze auto eerst ging nemen maar dat het raamstuk er nog niet was.
Rond de middag was het raamstuk er nog altijd niet. Rond 15 uur nog niet! We kwamen onnozel van de godganse dag rond te tjolen in de shoppingmall. Rond 16 uur kregen we een telefoon dat de garagist bezig was de auto te herstellen en dat hij bijna klaar was.
20 minuten later stonden we in de gietende regen te schuilen aan de garage. De garagist was met 2 auto's tegelijk bezig...en ging nog wat langer werk hebben!

Uiteindelijk zijn we met een fikse korting onze wagen kunnen afhalen. Dat was wel het minste wat hij kon doen! En zijn we naar Auckland gereden. Franzi en haar vriend stonden ons op te wachten met het geld en in een halfuurtje was onze wagen niet meer de onze maar van de Duitsers.
Dus een auto kopen en verkopen in NZ is héél gemakkelijk! Geen gedoe met andere nummerplaten of verzekeringen. Je gaat naar het postkantoor (koper en verkoper) en je vult wat papieren in. Er worden kopiën gemaakt van je rijbewijzen en paspoorten en 2 seconden later sta je terug buiten. Je moet geen cent afgeven aan het postkantoor en de volledige prijs voor je wagen is voor jou alleen.

Dus daar stonden we dan. Afscheid van ons autootje dat zolang ons een goeie dienst bewezen heeft! Vaarwel Toyota Estima!

We verbleven een 2 tal nachten in een hostel in Auckland, nabij K'Road (een hele leuke buurt trouwens) en vlogen op 21 maart 2012 naar Sydney.

Nieuw-Zeeland blijft een 2e thuis voor ons! We dragen het ganse land mee in ons hart en onze gedachten. We bedanken ook iedereen die ons gesponsord heeft doorheen onze reis in Nieuw-Zeeland en we zijn vooral de HelpX hosts en Kwinten's familie heel erg dankbaar dat we hen mochten leren kennen en voor de gastvrijheid!

Thank you so much for everything!!
One day we'll be back! :-)

---