Kava, kokosnoten en cocktails: Vakantie in Fiji

Dag lieve mensen! (Hey everybody! Scroll down for english!)

Zit eerlijk gezegd enigszins beschaamd achter de computer nu. Zag net dat mijn laatste verhaaltje in ...euh... september was! Duizend maal excuses! Dat voelt niet alleen belachelijk lang geleden, het is het ook! Zoals jullie gemerkt hebben (met duizend updates van mij in je inbox.. sorry hiervoor!) heb ik mijn blog omgegooid (zie eerste journal!). Alweer terug uit Fiji, en met al mijn tentamens achter de rug heb ik zeker geen excuus meer om jullie niet op de hoogte te houden! Waar te beginnen?!

De laatste 6 weken na mijn mid-break zijn omgevlogen! Met de nodige leuke feestjes en mensen ging de tijd snel, dus ik ben dramatisch achter met schrijven! Met onder andere een verjaardagsfeestje van de senior digital director van Lord of the Rings en King Kong, met als thema 'Saki's Playboy Mansion' en een avondje "gay with the gay" in Wellington's premier gay bar "The Pound", waar alle dragqueens vochten om onze aandacht, heb ik Wellington van 2 hele verschillende kanten leren kennen!

En na die 6 weken feesten en studeren (echt waar, ookal heb ik daar geen foto's van! De essays en, hopelijk, mijn afstuderen zijn het bewijs!) had ik een 'study break'! Dus Corinna, mijn duitse buurmeisje, en ik dachten; waar is het beter studeren dan in een hangmat met een cocktail in Fiji!

BULA!! Welcome to Fiji!

Aangezien ik sinds ik op reis ben nog niet in een auto heb gezeten die er niet mee op hield, was het geen schokkende verassing toen corinna's 20 jaar oude Nissan Sunny geen zin had om ons naar Wellington Airport te brengen... Gelukkig zijn er in dat geval altijd italiaanse mannen in de buurt (vooral als je in zo'n multi-culti-huis woont als wij) om ons, blonde jonkvrouwen, uit de brand te helpen! Wij blij, Sunny blij, op naar Fiji!

Het warme zwoele weer en Fiji-gevoel kwam ons tegemoet toen we het vliegtuig uitstapten. October is dry-season, met fatsoenlijke 25+ temperaturen! Op het vliegveld in Nadi stond een gitaarspelend en zingend ontvangstcommittee ons op te wachten. BULA!! Een goed begin is het halve werk!

Aangekomen bij het hostel was het al donker aan het worden, maar dat maakte Fiji niet minder mooi! Blij verrast met het witte zand, de turquoise blauwe zee, de palmbomen en de hangmatten wisten we nog niet dat het blijkbaar nog mooier en exotischer kan! De volgende dag, nadat onze hele slaapzaal een uur te vroeg was opgestaan vanwege het tijdsverschil met Nieuw Zeeland (je bent blond of je bent het niet) vertrokken we met de bus naar de haven (Denerau) waar een grote boot ons naar ons eerste eilandje bracht.


Kuata
Kuata, een uur van de kust van 1 van de twee grote eilanden van Fiji, Vitu Levu, maakt deel uit van de Yasawa eilandengroep. Om daar te komen passeerden we eerste de Mamanucas, met onder andere Bounty Island en Beachcomber Island. Na drie dagen en twee nachten op Kuata, met zonsondergangen, een kerkdienst op zondag (zo vreemd hoe de enige blanke op het hele eiland staat afgebeeld op een geweven kleed dat in de kerk hangt; Jezus), een zonsopgang (5 uur op!) en heel veel relaxen op het strand in de schaduw in een hangmat, reisden we verder in de Yasawa's richting Mantaray Island Resort.


Mantaray Island
Hoewel de roggen dit deel van het jaar de naam van het eiland niet echt hoog houden, was er snorkelend genoeg te zien! We hebben gelijk voor 3 dagen snorkels gehuurd en het rif verkend! Grote en kleine vissen in alle kleuren van de regenboog, overal koraal en anemonen en blauwe zeesterren! ik heb persoonlijk kennis mogen maken met een belachelijk grote Fiji-vis: Dzum Tiko. ik schrok me het leplazerus toen ik haar tegenkwam, maar ze vond het geen probleem dat ik 'r een half uurtje achtervolgde, terwijl ze stukken steen en koraal in haar bek van de ene kant van het rif naar de andere kant sleepte. Verder werden Corinna en ik prima vermaakt door de locals van het dichtsbijzijnde eiland en dorp (half uurtje varen), met o.a. een demonstratie 'hoe-pluk-ik-een-kokosnoot-en-verorber-ik-deze"! Daarnaast hebben we een kava-ceremonie bijgewoont. De wortels van de kava plant worden verpulverd en het poeder wordt met water vermengt om een eeuwenoud kruidendrankje van te maken. Het schijnt de favoriete drank te zijn geweest van de koninklijke families in de Pacific en is zeker het favoriete drankje van de locals vandaag de dag! het schijnt als een relaxant te werken, tegen stress en depressie, zonder dat je helemaal wazig wordt. Maar waarschijnlijk moet je nogal veel drinken om wat te merken want de vijf schaaltjes die Corinna en ik naar binnen hebben gewerkt deden niet veel! Maar het ritueel was zeker de moeite van het bijwonen waard!

We zijn zelfs nog sportief bezig geweest op Mantaray en hebben met kayaks het eiland aan de overkant (van de zee) verkend. Verder hielden we onszelf bezig met chillen in de hangmat, cocktails drinken en een bezoekje aan het dichtsbijzijnde dorp op een eilandje verderop, waar we de kerk en de school hebben bezocht! Groep 1 en 2 was blij verrast met ons bezoek en zong 2 liedjes (fijian en engels) en de stoere mannen van de klas deden de Ka Mate haka (All Blacks!). Groep 3 en 4 was druk met wiskunde ("come in, come in, what's your name?"), groep 5 en 6 deed engels en 7 en 8 waren zich aan het voorbereiden voor hun scoutwedstrijd over een week. Reefknots leggen, tenten opzetten en dat soort grappen, waarschijnlijk een stuk leuker in het zonnige Fiji dan in het regenachtige Nederland! na een half uur rondjes rennen op een schattig schelpenmarkje in het dorp, waar alle vrouwen al hun waar op een kleed hadden uitgestald voor ons, namen we de boot terug naar Mantaray. Na de lunch en afscheidssong ("Bula!") was het alweer tijd om te gaan.


Fiji was een fantastische ervaring. De mensen zijn enorm vriendelijk, er staat elke dag vis op het menu en het is overal even mooi! Toen we thuis kwamen moesten we hard aan de studie om in te halen wat we vergeten waren te doen in Fiji: studeren! Maar al mijn tentamens zijn nu achter de rug en ik heb er een goed gevoel over. Ben nu officieus afgestudeerd!! Morgenavond geef ik met Corinna, Rachel en Shelly een big fat farewell party om afscheid te nemen van iedereen die we hier ontmoet hebben en van elkaar, en zaterdag ochtend vertrek ik met Nicole, een duits meisje richting het Zuidereiland. Zij brengt me naar Kaikoura en van daar neem de bus terug richting Picton om de Marlborough Sounds te zien. Hier wordt ik opgepikt door Christian, Nichole's vriend, met wie ik vervolgens langs de westkust naar beneden reis! En dan na een maand op het Zuid eiland vlieg ik naar Australie en zie ik Mark weer!! maar ik denk dat ik voor die tijd nog wel een keer schrijf ;-)


Sorry voor alle duizend berichtjes in jullie inbox, maar nu is alles weer up to date!

Heel veel liefs uit Wellington voor het laatst!

xx Helma

Kava, coconuts and cocktails: A fijian holiday!

Hi Everybody!

As promised a little summary of my Fijian adventure in english!

After the usual New Zealand car trouble, Corinna, her little Nissan Sunny and I left Waiteata and got without trouble to Wellington Airport! When we arrived in Fiji it was already starting to get dark, but that didn't stop us from running to the beach as soon as we arrived in our hostel! The next morning we got up an hour early because of the time difference (oops) and had plenty of time on the beach! after breakfast, we took a bus to the harbour of Denerau, where an ugly big yellow boat was going to take us to our first Fijian Island: Kuata. Kuata is an island in het Yasawa's and an hour from Viti Levu. All run by locals from the island and village next door and with almost more staff than tourists, Kuata was amazingly relaxing! On sunday we took a boat to the village to go to church, where we were blown away by the voices of the choir. Apparently all fijians are great singers!

After the most beautiful sunset the next morning we went to Mantaray Island Resort, our next island. Allthought the mantarays were having a holiday of their own, the snorkeling was still an amazing experience! With all the big and little fish in all colours, coral and anemonemones I felt like I was swimming in the set of Finding Nemo! From Mantaray, we also visited nearest village, 30 minutes by boat, and visited the school and church! All the children saw us as a welcoming break from their schoolwork! The youngest ones sang a song in fijian and english and the youngest boys perfomed the Ka Mate haka! After 3 nights in Mantaray, we allready had to head home, to Wellington, to Vic, to study!

Now that all the exams are (almost) over, we're all going to leave soon! I hope we can keep in touch by blog and (e)mail and wish everybody good luck and loads of fun on their travels!

Keep in touch!

Luv, Helma

---

---