Afscheid Ross River/ welkom gigantische lange oneindige weg.

---

Ok zoals jullie al wel wisten heb ik afscheid genomen van harry, sandy, warren, alex en de meiden.

De laatste dagen waren erg leuk maar druk.
We kwamen 1 dag later terug van de stad, door de hevige regenval was er een groot deel van het asfalt van 1 van de rivier oversteek plaatsen verdwenen, het enige dat je kon zien was een 3 voet diep gat van paar vierkante meter wijd.
Maar toen we dan eindelijk weer terug waren was ik de hele dag druk met het nieuwe meisje Betty (uit frankrijk) en jess & kim. Om hun te leren hoe met de paarden verder te gaan als ik weg ga.

Had besloten om Annie in Bamily’s paddock te zetten met de rest van de kids. Wel zo leuk voor haar, een welverdiende vakantie. Was even een opgave om haar naar de andere paddock te krijgen maar ze vertrouwde me heel goed.

De laatste 2 dagen heb ik ook een parcours in de heli paddock neergezet. Een driehoek van balken waar tussendoor gestapt/gedraafd moest worden, daarna een slalom met 5 pionnen, toen een klein kruisje of een balk op de grond, en daarna barrel race.
De wedstrijd was niet tegen elkaar maar tegen jezelf, omdat we allemaal in een ander niveau zaten.

Luna is zo supersnel in neckreining geworden. Echt superfijn paardje.

Op de laatste dag deed ook harry mee.

Ik eerst op Houdini ja ja eerste keer uit de longeer ring huppa hele parcours rond haha zelfs deels in draf!!! en dat voor een 3e keer onder het zadel.
En daarna ging ik op Luna, en de rest

Harry op Anzac
Jess op Ginger
Kim op Ross
Betty op Woody
Bec deed niet mee ze was druk aan het pakken.

Harry had to mijn grote schik erg veel moeite met anzac, hij lag er een paar keer bijna af, en anzac protesteerde steeds.
Op het laatst heb ik even met harry geruild hij op Luna en ik op anzac.

Anzac ging met mij een stuk beter omdat ik het rustiger aandeed op de plekken dat anzac dat nodig had.

Harry op luna ging niet zo heel slecht maar ook bij haar lag hij er bijna af, ik had nog gezegd dat ze supersnel reageert op de hulpen, dus hij knalde tegen de barrel op.

Volgende ochtend vroeg de bergkam achter ons beklommen samen met kim. Super mooi uitzicht met zonsopgang.
Daarna alles in de auto gegooid.

Toen Bec en ik op de quad. Ik natuurlijk veel te hard door de nog steeds stromende ross river heen. Beiden zeiknat. Maar goed warren was heel blij dat we nog even langs kwamen om afscheid te nemen.

Daarna weer terug door de rivier, dit keer iets langzamer haha.
Daarna ontbijt gehad en grote afscheid van de rest.
Daarna beiden in de auto gesprongen en gaan met de banaan.

Muziek hard aan maar beiden hadden we toch wel een raar gevoel. Om dit achter te moeten laten na maanden.

In alice even gauw boodschappen gedaan en langs alex gereden voor kort afscheid.

Daarna de stuart highway op richting Coober Pedy.
En toen stond er een lange rit te wachten.
Uitzicht werd al gauw minder. Groene gras en bomen verdwenen en de kale droge vlaktes waren overal om ons heen.

Tegen de avond kwamen we aan in ons ondergrondse hostel.
Eerst maar eens een pizza en een koud biertje gehad.
Pizza was de beste die ik ooit heb gehad, en de bier tja ik dacht laat ik eens een nl biertje nemen namelijk Heineken.

Volgende dag weer vroeg onderweg voor de lange rit naar Adelaide over lang bedoel ik dat we zo’n 800km per dag deden.
Rond lunchtijd stopte we nog even bij 1 van de zoutmeren.
Ik was hier al eens geweest maar bec nog niet. Dus fotoshoot!!!!!!

Tegen de avond kwamen we aan in backpack oz hostel. Hier was gratis internet en domino’s pizza om de hoek dus dit was goed.

Volgende dag besloten om met de auto naar de plek te gaan waar mcleods daughters gefilmd werd.

Dus wij met de auto naar de plek waar de farm moest zijn, we verlieten de snelweg en reden een zand/grind weg op. Naar een paar 100 m was er een wit hek te zien dat ik onmiddelijk herkende maar helaas was het op slot.
Je kon het huis niet echt zien vanaf de weg dus wij volgden de weg verder, maar na 10 min kwamen we alweer in de bewoonde wereld uit.
Toen besloten om naar freeling te gaan. Dit kleine dorpje staat bekend om de Gungellan Hotel en truckstop in de serie.

Eerst naar het hotel/pub gegaan, buiten zat een man met zijn honden bier te drinken. Ik raakte met hem aan de praat. Daarna naar binnen gegaan om een hamburger te eten. Even later kwam diezelfde man naast ons zitten, en we kletsten weer wat af. Hij was een boer en roadtrain chauffeur.
Hij kende het allemaal wel waar wij gewerkt hadden enz.
En toen vroeg hij of we het terrein van de series willen zien, dus bec antwoorde tja zal wel mooi zijn maar t zit op slot.
En toen kwam hij ermee dat de eigenaar van het huis ene goede vriend is en dan het werk voor de beuren die de weides gebruiken.
Dus voor we het wisten zaten we daar in zijn ute
Bec achter het stuur want ik had mijn rijbewijs niet mee. En ik in het midden ergens tussen de handrem en de radio. En Dave zat naast mij de honden los achterin.
We reden over een paar landweggetjes en toen bovenop een heuvel stonden zag ik het.
Het prachtige huis lag voor ons in het dal. De schuren lagen er omheen en het zag er precies zo uit als ik had gedacht alleen was het al bijna een jaar niet onderhouden.

Bec parkeerde de auto op de oprit waar ze altijd de auto hadden staan in de series.
Camera’s uit de tas en daar liepen we met open mond om het huis, zo prachtig om te zien. Natuurlijk gelijk een foto gemaakt staande voor de witte deur van het huis.
Daarna gingen we opweg naar meg’s cottage, het prachtige kleine huisjes lag een beetje verscholen. Er stond een deur los dus wij gingen naar binnen, alles was leeg.

Daarna was de scheer schuur aan de beurt.
Hier vonden we diverse kleine yards en een paar fake kalfjes en veulens.

Het uitzicht van deze schuur op het huis was erg mooi dus huppa weer richting het huis. Onderweg gestopt bij de scheerdershut of ook wel de plek waar jodi en kate sliepen. Dit was flink vervallen maar je kon wel de plek zien waar jodi door de muur had geslagen!.

Vlak bij de scheerderhut lagen de paarden stallen en yards en de roundpen.
Hier stonden een stuk op 10 jonge koeien.
En ook ontmoette we de buurvrouw. Wat bleek, zij was de stunt rijder van tess.

Ze zij dat we ook wel binnen in het huis mochten kijken maar ze had de sleutel niet bij zich, die had haar man die voor een paar dagen weg was. Dus eerst probeerde dave het met een ijzerdraadje maar nee toen ben ik door 1 van de raampjes geklommen die open was.
Binnen was het zo mooi. De trap naar boven was zo prachtig en dan de grote kist met de deur naar de kelder.
De kamers boven hadden allemaal nog de juiste kleuren.
Beneden in de eetkamer was de grote eettafel die leek nu zelfs nog groter dan in de series.

Daarna was de keuken aan de beurt. En raad eens wat er in 1 van de lade’s lag 2 tandenborstels. Verder was het hele huis zo leeg als het maar kan. Dus ik heb 1 tandenborstel meegenomen.

Daarna was het weer tijd om te gaan. Dave moest weer aan het werk.
Dus wij alles weer op slot gedaan en door het raampje geklommen.

Toen we later weer aankwamen in de pub was de baas daar. Hij had iedereen in de series al meerder keren ontmoet en vertelde ons een paar verhalen.
Daarna dave nog maar een 6pack gegeven en heb ik nog even ene stubbyholder en een tshirt gekocht voordat bec en ik weer in de auto sprongen richting ons hostel.

Beiden zoooooooo happy om dit te hebben kunnen zien.

Terug in adelaide aangekomen gelijk foto uitgewisseld en heb ik het filmpje in elkaar gezet. En natuurlijk gelijk iedereen laten weten via mail, facebook of hyves.

Volgende dag tijd om nog wat laatste inkopen te doen voordat ik mijn pakketje op de post doe naar huis.

Dus zijn we richting de stad gelopen. Eerst amar even een boost smoothie gehaald en daarna naar de RM Williams shop gegaan. Voor mensen die het niet kennen, dit is DE zaak waar je je werkkleding haald. Schoenen, jassen, riemen, shirts alles. Wel prijzig maar supergoed spul.
En wat heb ik uiteindelijk gekocht!!
Een echte Oilskin raincoat = zo’n lange bruine regenjas. Echt super gaaf.

Daarna naar de beste chocolade winkel van australie geweest om eens wat te proeven.

Volgende ochtend was het even haasten. Ik optijd naar bec’s auto gegaan om mijn backpack te sorteren en om te zien wat mee moet en wat naar huis kan en nog beter wat in de prullebak kan.
Na een uurtje was het gelukt, bec en ik onderweg naar het postkantoor met 2 dozen en een grote tas.

Natuurlijk was er geen doos groot genoeg, dus moesten het er 2 worden. Pff laten we maar niet zeggen hoeveel kg er richting huis gezonden is maar goed als je na gaat dat er wandelschoenen, werkschoenen, laarzen, boeken, regenjas etc in zat pff maar goed beter dan dat in mijn backpack meesleuren.

Daarna heeft bec mij op het vliegveld afgezet en gingen wij ieder onze eigen weg. Bec richting een polocrosse wedstrijd en ik richting Port Lincoln.

Ja ja voor diegene die het nog niet wisten ik ben naar port lincoln geweest om te gaan shark cage diven. = ik in een kooi onder water gaan zitten en dan de grote mensenhaaien bewonderen.

Uitdagingen zijn goed in het leven dus dit was er zeker 1.

Maar hellaas verliep de dag niet zoals ik gehoopt had.

Zodra we de haven verlieten waren de golfen zo gigantisch groot!. de boot ging alle kanten op. Geloof dat we zelfs zo af en toe door de lucht heen vlogen om vervolgens weer hard te landen op de volgende golf.

Na 3 uurtjes waaren we er dan eindelijk. De neptune islands. Het anker verdween in het water maar de boot bewoog nog flink. Meerendeel van de mensen stonden buiten een frisse neus te halen. Helft was al flink zeeziek. Ik voelde me nog wel aardig goed. Ik had de hele tijd een beetje onderuitgezakt op de bank gezeten wat goed ging.
Maar daarna moesten we allemaal naar buiten voor een uitleg over de veiligheid en de kooi. Het waren maar iets van 4 stappen naar de deur maar halverwege voelde ik me al ineens zo misselijk dat ik gauw naar de zak grijpte die links van me hingen en binnen een minuut was er al 1 gevult. Daarna maar niks meer gegeten.
en ben ik buiten gaan zitten maar dit hielp me toch ook niet echt, na een uurtje kwam er weer een lading uit. Daarna ben ik binnen op de bank gaan liggen, en heb gewoon gegeten wat er voor me stond. Had er wel gevoelt dat het beter is om iets te eten en het er dan weer uit te gooien dan niks in je maag te hebben en dan over willen geven.
Liggen was zeker een goed idee en voelde me goed, toen ik na een paar uur nog niks gehoord had over een haai ging ik weer even naar buiten. Hier ging 1 van de vissers een grote vis (tja sorry ben de naam vergeten)te vangen.
En ja hoor na een minuut haalde hij een gigantische vis uit het water.
Na een paar foto’s gemaakt te hebben ben ik maar gauw weer naar binnen gegaan om de derde lading eruit te gooien. Daarna maar chips gegeten dat beviel me wel want de rest van de dag heb ik alle erin gehouden. Maar uiteindelijk geen haai gezien wat toch wel heel erg tegenviel.
Wel veel zeehonden en zeeleeuwen gezien.
Die avond vroeg naar bed gegaan.

Volgende ochtend weer vroeg op want mijn vlucht terug naar adelaide ging om 10,10.
In het vliegtuig voelde ik me gelijk alweer een beetje beroerd maar heb het gered tot adelaide waar ik 2 uurtjes moest wachten voor de volgende vlucht van adelaide naar melbourne.

Op dit moment ben ik weer terug in mijn favoriete grote stad. Even tot rust komen en om te plannen wat ik ga doen.

Mijn vlucht terug is geboekt.
Ik vertrek vanuit sydney op de 25e en kom op de 26e in de ochtend aan.

Ok tot de volgende blog maar weer.

---