Charleston: The best kept secret on the east coast

Eindelijk vakantie,

nou ja...vakantie?! gewoon heerlijk even een weekje vrij genomen van het boembastische (scrabble woord) New York en mezelf eens getrakteerd op een week (bijna een week dan) Charleston.

Charleston? Charleston? Wat is er nou in Godsnaam te beleven in Charleston?!? nou, dat kan ik je mooi vertellen. Charleston is: Zon, zee en een eik van 1500 jaar oud. Ja, dat is oud, en nee...dat is inderdaad niet veel...maar Charleston heeft op mij een grootse indruk gemaakt door de manier van leven, genieten (het enige waar men zich daar zorgen over maakt is of ze wel over heel hun lichaam even bruin zijn...en als dat je enige zorg is dan heb je het goed voor elkaar) en het algemene gevoel dat de stad op mij heeft nagelaten. De mensen in het Zuiden zijn zo veel relaxter, open, in voor een gezellig praatje, schreeuwen niet als je 10 seconden staat na te denken en vragen gewoon nog een schappelijke 20 dollar voor 5 tequilla, 3 mixjes en een biertje...Ik denk dat ik nog maar eens terug moet :D

Maar we beginnen bij het begin:
(er is genoeg visueel materiaal te vinden voor diegene die niet van lezen houden...zelfs een paar filmpjes! maar lezen is ook fijn, ik heb er tenslotte mijn best op gedaan...)

Na maandag nog even een onderwijsgroepje te hebben aangetikt, hebben Jurriaan, Jeanne en ik nog heel even het TriBeCa Film Festival aangetikt...ja mensen, even het TriBeCa Film festival aantikken behoort hier in New York tot de mogenlijkheden. Wij hebben een animatiefilm bezocht die naar mijn mening wel interessant was (Terra). Na de film snel mijn backpack gepakt (met zoals dat altijd gaat veel te veel shit, maar dat is achteraf makkelijk te zeggen), en dinsdag ochtend 7 uur was het dan tijd om (samen met Jeanne) naar betere oorden te vliegen. De heenvlucht was prima, en eenmaal aangekomen in Charleston was ineens alles groen (ja, daar wordt je als New Yorker blij van) en hadden ze zowaar een heuse boulevard met palmbomen. Na afgezet te zijn bij Catlin haar huis (door de beste vriendin van Catlin, naam is me even ontschoten) gingen Jeanne en ik dan op onderzoek uit. Nou ja, onderzoek...Jeanne was er 2 weken daarvoor al geweest dus wist precies waar te zijn. We hebben die middag in een Afrikaans Koffiehuis gezeten alwaar we heerlijk konden verbranen en genieten van gekoelde dranken. Nadat Catlin zich bij ons had gevoelgd zijn we gaan shoppen voor een heuse tappa-avond. Veel wijn, minder eten...maar wel genoeg voor een hele lange tijd kletsen op de verranda bij een ondergaande zon.

Woensdag moesten en zouden Jeanne en ik naar de Angel Oak gaan, omdat Jeanne voor mijn verjaardag me een kaart daarvan had gegeven. De Angel Oak is een 1500 jaar oude eik, en bomenknuffelaar dat ik ben vond ik dat natuurlijk onwijs interessant. Na de nodige ohhh's en ahhhh's heb ik nog even de tijd genomen jullie te voorzien van kiekjes, want daarna was het weer tijd om in de Mini cooper (nieuwe versie) rond te crossen, even het strand (en eettentje) aan te tikken om daarna weer heerlijk te gaan genieten bij Catlin thuis.

Om maar niet van elke dag een lang verhaal te maken, de rest van de week hebben we vooral veel zon gehad (logisch), 's ochtends een uurtje zwemmen (een uur lang baantjes trekken...eitje - hè jeanne ;) ), om daarna weer mooi plat te gaan op het strand. Heerlijk luieren, beetje lezen, en natuurlijk kon de duik in de oceaan er niet aan ontbreken...heerlijk!

Een dag om nog wel uitgebreid te gaan bespreken was vrijdag. Catlin moest werken vanaf half 5 dus Jeanne en ik hadden bedacht dat we naar een open lucht film gingen in een park midden in Charleston waar ze vanaf 6 uur eerst live muziek hadden. Dit bleek een top idee te zijn en we hadden ons voorzien van stokbroden, kaasjes, tapenade, wijntje (shhht...mag officieel niet buiten drinken in de VS) en wat meer van dat soort spul. Heerlijk met een ondergaand zonnetje eerst live muziek aanhoren, en hoe drukker het werd hoe donkerder en toen het donker genoeg was, tijd voor de film. Wederom een animatie film (open season) die wel ok was. Naderhand liepen we door de main-street (jaja, de straat van Charleston) en was het wel heel erg gezellig. Dus even snel naar huis, omkleden en wachten op Catlin om vervolgens uit te gaan. Thuis aangekomen kwamen we de huistenote (Robin) tegen die al volledig van de kaart was (wel lache) en zij en haar bezoek gingen ook nog mee, net als de 3 gasten die op de benedenverdieping woonden. Tequilla shots, seven and sevens (whiskey-7up) en nog meer andere shots (geloof iets van Southern Comfort ofzo) gingen er vlot in, en voor dat je het wist was iedereen "gezellig" (i.e. bezopen). 's nachts moest Jeanne nog even het toilet gebruiken, ware het niet dat onze vrolijke 3e vriend zijn avondeten in-en-nabij de pot had weten te deponeren en voor de vorm maar naast zijn nieuwgebakken pannekoek in slaap was gevallen (lees: knock out was gegaan). Die Amerikanen en drank...mèn...Een lucht van heb ik jou daar, en natuurlijk mocht ik even wakker gemaakt worden om die dude er op te wijzen dat hij niet echt een ergonomisch correcte houding had aangenomen en maar terug bij Robin in bed moest kruipen. Nadat hij dat dan had gedaan heeft hij het zelfde trucje (pannekoeken maken van je avondeten) nog eens herhaald bij Robin in bed...gelukkig heb ik dat niet meer mee hoeven te maken...(voor de insiders: Hij had nog zo gezegd, Geen Tonic!)

Nou, toen was het alweer zaterdag, het afstudeer feest van Catlin, georganiseerd door haar uni (University of Charleston). Een onwijs mooie receptie in een tuin met oude eiken, witte tenten, open barretjes, gratis voedsel, live bad, mooie vrouwen en euh...IK! Mèèn, was ik daar weer even met mijn kontje in de boter gevallen...heerlijk! dus weer een mooie mix van 7&7, margerita's en wijn op, lekker voetjes van de vloer op zijn hollandsch (die amerikanen dansen nooit), en gewoon een matse tijd hebben! heerlijk! 7 uur beginnen, uurtje of 1 (beschonken) thuis...tas inpakken en de volgende dag (zondag) was het alweer raak...4 uur 's ochtends opstaan (dus om en nabij 2 uur slaap), naar het vliegveld...komen we daar aan...vlucht gecancelled...maar gelukkig kregen we tickets via een andere luchtvaart maatschappij om via Atlanta terug te vliegen naar NY, waar we dus 3 uur later dan verwacht aankwamen...kapot en wel!

En dan is het zomaar weer maandag, moet je een presentatie geven (de slechtste presentatie ooit, maar die werd mooi wel beloond met een dikke handshake van de prof en een "well done Mr. Alexander" dus ik snap niet hoe dat het hier werkt), en is het gewone leven weer aan de orde van de dag.

voor de Outsiders trouwens, 5 mei is een spaanse feestdag (cinco di mayo) en wordt hier uitgebreid gevierd met allerhande mexicaanse dinges (eten en margeritas en tequillas), maar dit feestje heb ik even aan me voorbij laten gaan...Jeanne bleef nog 2 dagen hier slapen alvorens zij met de noorderzon vertrok naar Nederland (jullie zijn weer een topper rijker daar aan de andere kant van de oceaan!) en nu is het gewoon weer werkendag....

....nou, jullie kennen me, ik moet natuurlijk nog even updaten wat er allemaal in het vooruitzicht ligt de komende tijd:

Vrijdag ga ik naar een concert van Erykah Badu in de Radio City Music Hall (staat in alle boekjes, een van de mooiste concert plekken in NY), verder heb ik helaas mijn ticket voor het concert van The Cure moeten cancellen maar krijg ik daar natuurlijk wel iets veel leukers voor in de plaats ;-) én ben ik 24 uur per dag op de coldplay website te vinden om een ticket (liefst 2) te bemachtigen voor hun gratis concert hier in Madison Square Garden over een dikke maand...dus hopen en blijven hopen!

Voor zover alle berichtgeving vanuit een verdomd zomers New York (het is nu al bijna niet meer te harden hier...tenzij je gewoon gaat liggen chillen in Central Park), ik hoop natuurlijk dat het met jullie ook allemaal goed gaat en hoop van zoveel mogenlijk mensen dit ook te vernemen!

Hasta Luego (hopenlijk schrijf ik dit goed, maar het betekend tot de volgende keer)

Hele dikke kus


Buijs

ps. Excuses voor het wederom belachelijk lang zijn van mijn update, zo zie je maar hoe een tripje naar een zwaar onbekende plek toch zo veel verhalen kan opleveren!!
ps2. Zuid amerika vrinden, waar is de reis ondertussen naartoe?
ps3. Annorlunda, hoe was het ULV...?? Heeft Wafel het One-more-time spel dan eindelijk gewonnen?
ps4. Oisterwijk matties...hoe staat het leven in respectivelijk Tburg, Haarlem/The hague, en andere plekken van het land?

---

Videos from "Charleston: The best kept secret on the east coast":

---

---