Eerste ervaring

---

Afgelopen dinsdag was het dan zo ver. Een dag van verdriet(lees vorige blog) en een dag van het begin van nieuwe uitdaging. Ik vertrok vanuit Victoria richting Seattle. In het vliegtuig zouden ze normaal drinken serveren maar vanwege het ruige weer zou het een bumpy flight worden dus deden ze het deze keer niet. Ik weet niet wat ze gewend zijn maar ik heb nog nooit zo'n rustige vlucht gehad. (Overigens hoop ik dat ik nog wel vele rustige vluchten mag maken). In Seattle vervolgde ik mijn weg door de immigratie dienst richting Dallas met als eindbestemming Tampa. Bij de immigratie deden ze alleen beetje lastig. Waarom weet ik niet maar hij had het erover dat mijn visum snel zou verlopen ofzo terwijl hij tot 2014 geldig is. Rare Amerikanen. Hij had het erover dat ik weer wat formulieren opnieuw in moest vullen terwijl ik dat 5 dagen eerder ook al had gedaan. Ik denk niet dat het zo snel zou gaan kwa verloop datum, maar hij wou denk ik gewoon zo'n mooi wit papiertje in mijn paspoort nieten. Lang leve les 3 van de kleuterklas.
Op het vliegveld stond Koij een vlieginstructeur van de vliegschool mij op te wachten. Hij stond daar met een mooi naambordje met mr. Oudhuis erop en bedoelde mij denk ik zowaar. Rijdend naar mijn nieuwe verblijf hebben we over van alles en nog wat zitten praten. Nadat hij mij bij mijn nieuwe "thuis" had afgezet was het al rond 12 uur en hij ging naar huis. De eigenaresse van het huis was er niet en werd opgevangen door een vriendin van haar. Na een korte rondleiding en wat info vond ik het wel tijd om mijn bed is te gaan testen.

Die nacht op zich prima geslapen en ik had met Tom eigenaar van vliegschool afgesproken om deze ochtend langs te gaan. Na her en der wat rond vragen naar de weg kwam ik op een snelweg uit. Ik denk mooi die moet ik hebben. Al rijdend op mijn gammele beach cruiser duurde het toch wel erg lang voordat ik bij het vliegveld was. Dit kon ook wel kloppen want na wat vragen bleek ik de verkeerde snelweg te hebben gevolgd. Terug fietsend en uiteindelijk de goeie weg gevonden te hebben kwam ik bij de vliegschool aan. Het was ondertussen wat laat voor de vingerafdrukken die een instantie nog van mij genomen moesten worden en dit moest de volgende dag dan maar gebeuren. Dat onderdeel hebben we geskipped en zijn met de rest verder gegaan. Een info praatje over hoe en wat allemaal van mijn instructeur Andy en ik kreeg mijn lesmateriaal uitgereikt. Een hele tas vol voor alleen al mijn eerste cursus. Ik begin met mijn Private pilot licence en wil daarna nog Instrument rating gaan doen. Word dus een hoop de boeken in duiken maar dat had ik ook wel verwacht. Daarna zijn we naar de lokale dokter gegaan maar ik mijn medische keuring moest ondergaan. Hij had tijdens zijn jaren in militaire dienst de wereld aardig wat verkend en vond dat Europa zo duur was. Van de voren was al door Andy verteld dat het iemand was die je oren van je hoofd lulde en dat klopt ook wel. Als je iets terug zei hij ik ben doof en hoor je slecht en begon weer te praten. Verder was het een aardige gast en zonder al te veel problemen kwam ik door de keuring heen. Behalve dan me prisma in me ogen maar dar had geen consequenties.
Aangezien ik nog niet mocht lessen zat het erop voor mij die dag. Nu bleek Andy iemand anders les te geven en vroeg of ik mee wou. Ja ik vond prima idee dus ff een rondje meegegaan op de achterbank. Raar gevoel dat ik voortaan alleen voorin zal zitten en het echt zelf zal moeten doen. Maar keek er wel erg naar uit.
Nadat we geland waren was het mooi geweest voor die dag en ben ik naar huis gegaan. Thuis al mijn spullen gedumpt en heb ik wat boodschappen gedaan voor mijn eerste avond maal in Florida. Meteen ff rond het huis gekeken bij daglicht. Het ligt op een aardig stukje grond met hoop bomen en ziet er erg netjes uit. We hebben ook een houten balkon/vlonder achter het huis met een jacuzzi. (Ook al is het niet koud toch zal het wel erg lekker zijn denk[:O]. Savonds ook meteen kennis gemaakt met mijn huisgenoot Gary. Dat is een aardige gast die hier in de kerncentrale werk waar ze op moment onderhoud aan het plegen zijn. Hij geeft nog geen licht in het donker dus zal wel niet al te veel straling hebben gehad.

De volgende dag was het dan zover. Ik had om 9 uur afgesproken op de vliegschool om vervolgend ergens mijn vingerafdrukken te deponeren. Eenmaal aangekomen zouden we naar het plaatselijke politie bureautje gaan waar dat zou moeten gebeuren. Daar eenmaal aangekomen waarvan je zoiets hebt is dit het ja dit is het politie bureau van Crystal River was het antwoord. Nou ja de plaatselijke kruidenier bij ons lijkt nog meer op een politie bureau onderhand om maar een vergelijk te trekken. Het is dan wel een drop waar alleen oudere mensen schijnen te wonen maar toch.... Eenmaal binnen moest ik op 2 velletjes al mijn vinger afdrukken zetten en wel lekker op de ouderwetse manier met inkt en netjes je vingers afrollen. (Hiervoor heb ik al op verschillende plekken mijn vingerafdrukken achtergelaten alleen dat waren digitale) Op ouderwetse manier is nog hele kunst op je vingers te ontspannen en niet alles tegelijkertijd erop te planten en ook duidelijk, dus niet te hard en niet te zacht drukken.
Eenmaal terug gekomen op het vliegveld was het dan zover en ik zo beginnen met mijn eerste vlucht. Aan het begin een briefing wat er allemaal de bedoeling was. We begonnen met een pre flight check (inspectie welke voor de vlucht gedaan moet worden) en die is wel heel anders dan wat ik gewend ben. Ook zijn de criteria wat anders en kijk ik toch op een andere manier er tegen aan dan mijn instructeur. (Ik blijft toch al monteur kijken) Na dat dit gedaan was de rest ook allemaal voor mijn rekening, alles netjes afwerken n.a.v een checklist en dan komen we er wel. Eerst motor starten en vervolgens proberen te taxiën en een pre run doen om de systemen te testen. Het taxiën valt niet mee en vergt een hoop gewenning. Dit voelt lastiger dan het vliegen zelf. Eenmaal pre-run gedaan gingen we dan eindelijk de lucht in. Dit mocht ik ook allemaal meteen doen en is een hele aparte ervaring. Je moet meteen op alle meters letten en ook het vliegtuig nog op de baan houden. Het is meteen een overlading van info en indrukken die als een wervelwind door je hoofd gaan. Als je eenmaal 60 knopen hebt bereikt is het langzaam aan het stuur trekken zodat je loskomt. Dan nog meer snelheid opbouwen en vervolgens verder doorklimmen. Eenmaal in de lucht en op veilige hoogte gingen we wat oefeningen doen. Beetje proberen recht te vliegen en te sturen en alles gecontroleerd. Het blijft lastig om op een vaste koers te vliegen als je ook nog allerlei andere dingen in de gaten moet houden en ik blijf teveel op meters letten i.p.v. de horizon. Maar het blijft een wonderbaarlijk gevoel zo vrij rond te vliegen en dat dan zelfstandig en smaakt echt naar meer. Ondertussen passeren de vogels je in de hoop dat ze je ook echt ontwijken. Daarna was het dan de tijd om ook weer veilig aan de grond te komen. Eenmaal bezig met de approach bezig kwamen we rustig voor de baan aanvliegen. Ik had een vermoede dat Andy het wel over zou nemen maar dat deed hij niet en lande dus uiteindelijk bij mezelf. Hij gaf wel wat aanwijzingen maat verder niks. Daarna meteen weer doorgegaan en zo hebben we dat nog een paar keer gedaan toch het na ruim een uur van een hoop indrukken en ervaringen wel mooi geweest was. Hij vond dat ik het erg goed deed voor iemands eerste les en was wel een mooi compliment. Nu was de buurt aan mij om te beginnen met mijn theorie.
Die middag thuis aangekomen en een beetje het dorp rond gefietst te hebben en eindelijk een supermarkt gevonden waar je iets van groente kan krijgen. Ook nog 2 stoffen hangkasten of hoe je het ook noemt gekocht om de kleren in mijn kast beetje op fatsoenlijke manier op te bergen. Toen ik thuis kwam dus alles beetje opgeruimd zodat het een beetje aan kant is.

De volgende ochtend was het dan weer zover ik mocht weer naar het vliegveld om les 2 te beginnen. Hier van te voren weer een briefing wat er allemaal de bedoeling was en daarna weer richting het vliegtuig om weer van vooraf aan te beginnen. Dit keer voelde dingen nog steeds erg raar aan maar het word allemaal wel iets comfortabeler. De pre flight loop ik meteen zelfstandig en is wel wennen ook al hoort het in Nederland bij mijn werk maar toch voelt het anders. Zijn allemaal weer andere dingetjes en je moet je routine en je zogenaamde rondje zien te vinden. Eenmaal weer in de lucht gaat het voor mijn gevoel ook allemaal wel redelijk ook al blijft het nog erg onwennig en een storm van indrukken die in me opkomen. Het gaat ook meteen weer een stukje verder met scherpe bochten draaien i.p.v. de standaard bochten de dag ervoor en ook wat je moet doen als je motor uitvalt. Midden in de lucht motor naar idle en dan zoek het maar uit waar wil je heen. Dan nog op je snelheid letten zodat je zo ver mogelijk kan komen. Na dit gedaan te hebben ook weer een aantal landingen gedaan te hebben wat wel redelijk ging was het weer over. En ik blijf het taxiën heel raar vinden. Voelt op een of andere manier heel ongemakkelijk.

Die middag ben ik naar de andere kant van het dorp gefietst. Het is niet erg groot en is eigenlijk geconcentreerd langs een snelweg. Het heeft centrum en wat ik hoor en zie is het niet heel spannend. Alles ligt ver uit elkaar en overzicht is vrij lastig. Naar het noorden is er een winkelcentrum en een bioscoop. Daar even door heen gelopen te hebben was het ook wel weer tijd om terug te gaan naar de plaatselijke supermarkt om wat boodschappen te halen. Onderweg nog gestopt bij een kanowinkel/verhuur. Daar beetje rondgevraagd te hebben hoe en wat en vragen of hij nog hulp nodig had met instructie. Dit had hij helaas niet maar ik kon wel daar kano's huren en zelf er wat op trekken. Via hem ook weer iemand email adres te weten gekomen die wel regelmatig stuk gaat varen en die maar is mailen of ik keertje mee kan. Lijkt me leuk om dan is met een local de omgeving te verkennen.

Ik vlieg tot nu toe iedere dag en blijf het nog steeds erg leuk vinden en gaat ook wel steeds beter en het gevoel blijft heel geweldig. Het is alleen wel een beetje eenzaam zo want heb weinig aanspraak en ook op de vliegschool zie je niet heel veel mensen langs komen. Ik had verwacht daar ook wat meer mensen tegen te komen maar is misschien ook kwestie van tijd. Ik ben ook druk bezig met leren en het vliegen en wil nog zo veel eromheen gaan doen.

Mijn enigste dag dat ik niet vlieg is zondag en zo was afgelopen zondag mijn eerste vrije dag. Ik had idee om nog ergens een rondje te fietsen om wat meer van de omgeving te zien en vooral ook richting de kust. Helaas ging dit niet helemaal op want het kwam met bakken uit de hemel hier. Het leek wel een tropische bui die alleen wat langer duurde dan een normale tropische bui met onweer. Voor jullie gemoedsrust ook hier kan het regenen.

Groetjes vanuit het ook af en toe vochtige Florida.

---