Oud zeer en nieuwe kwaaltjes.....

---

Na een leuk dagje shoppen met Yeimi, volgde een zalige sfeervolle avond Rammstein in het sportpaleis. Enya en Kobe waren ook van de partij. Amai, het werd een volledige workout. Waarom zitplaatsen? Maar we hebben ons allemaal goed laten gaan.

Na het concert vertrokken Erik en ik nog richting Parijs. Een uurtje voor Parijs besloten we verstandig te crashen op een parking. Handig zo'n mobile-caddy. Bedje was snel gemaakt en knorren maar. Twee uurtjes later reden we verder. We hadden op deze manier alle files vermeden. Op de parking na Parijs sliepen we nog een restje. Het voelde aan als een wacht doen in AZ Jan Palfijn. Alles kan en gaat maar niet te snel...

Al snel stonden we voor de eerste bouldertjes in Coquibus Longs Vaux, Les Assis 7a volgde al snel. Een super leuk klein overhangetje met 2 moeilijke passen. Toch effe moeten puzzelen. Een naamloze 7a op de achterkant van deze blok was iets makkelijker te verwezelijken. Was er wel noemenswaardig kouder, zo in de schaduw...

Erik deed Phobos Moon avec l'arête 6c+ (6c) ook nog even op zijn sokken. Meerdere projectjes gevonden, maar de conditie van de rotsen was niet overal super. Door de vochtigheid was de grip soms ver te zoeken. En in verschillende daken regende het gewoon. Beetje pech maar we weten ze te vinden, dus volgende keer misschien.

Die avond lagen we zeer vroeg in ons nestje. We beginnen onze mobile-caddy meer en meer te apprecieren! Lekker warm, gelijke ondergrond, geen natte tenten drogen. Super gewoon!



De zaterdagmorgen vertrokken we na een rustig ontbijt richting Bois des Hauts de Milly. Daar klommen we Biloute 6c+ (7a). We gingen eigenlijk voor de zwaardere route, maar die lag totaal niet in conditie. Weer te diep verdoken in de dichte bossen.

We reden door naar Drei Zinnen. Daar klommen we Kilomètre 162 assis 6c en Kilomètre 162 6a+. Dit waren zeer leuke uitdagingen, en die kenden we ook al veel langer. De 6C zagen we enkele jaren geleden niet zitten en de 6a+ was door de jaren heen ook niet gelukt. Nu gingen ze als vanzelf. Dit was echt reuze! Andere projecten lagen ook hier totaal niet in conditie. Humidité!!!

Dus reden we door naar Canche aux Merciers. Hier klommen we Tir à l'Arc 6c zeer snel. Dit is de zitstart van een blauw routje. En daarna gingen Erik en ik voor de zoveelste keer onder Extorsion de Fond7a+ (7b) liggen. Dit was echt een heel oud zeer! Maar deze keer geraakte ik vrij snel van de grond. De juiste combinatie tussen de voeten, benen, bekken en handen. We waren hier zeer gelukkig mee.

We dwaalden nog wat verder. Om 20u30 waren we toch aan het eten... Vriesdroogzakje en nestje in om te recuperen!

Zondagmorgen vonden we niet direct een bestemming. De vorige boulders waren nog volop aanwezig in ons lijf. Overal zo van die kleine, nieuwe pijntjes...

We besloten Franchard Isatis nog een bezoekje te brengen. Erik klom OK Corral7a. Een te gekke kant gelegen in een verlaten hoekje van Isatis.

En we openden nog een nieuw routje "Für Immer" 6B genaamd; een schattig bouldertje met een kleine overhang en een prachtige mantel beweging met een duim-pinch! Echt een must. Ik hoop deze binnenkort officieel te hebben. Allen daarheen....

Laat het prachtige klimweer maar aanrukken. We zijn er bijna klaar voor......

---