Het is even geleden

En sorry daarvoor!!

Maar na de trip hebben we een drukke periode achter de rug, gevolgd door een naar griepje afgelopen week.
De terugkomst was goed en we hebben een hoop gelachen om elkaars verhalen en avonturen en al snel vervolgde het oude ritme zich weer. Maandag was de eerste dag dat we zouden gaan klimmen in plaats van kayakken omdat het water nu toch echt te koud is geworden. We begonnen de lessen met touwklimmen in onze assembly hall. Daar hebben we een hoge brug, normaal gesproken voor lampen en techniek als er een concert is, maar nu hingen hier de touwen. Ik was van tevoren aardig zenuwachtig aangezien hoogtes en ik nog altijd niet zo goed samen gaan, maar ik moet zeggen dat ik hier redelijk snel overheen was. In het begin moesten we onszelf met behulp van een dubbele rem omhoog hijsen. Dit is makkelijker dan ik gedacht had en je hebt er geen greintje kracht voor nodig. Boven aangekomen maak je de bovenste rem los en laat je jezelf langzaam naar beneden door de tweede rem rustig te laten slippen. Natuurlijk worden we hiernaast ook gezekerd zodat we niet naar beneden pleuren.
Het tweede gedeelte vond ik iets lastiger, dit keer moest ik de brug in klimmen om me dan vanaf daar naar beneden te laten glijden. Hoewel het dezelfde hoogte was vond ik het belachelijk zwaar om mezelf buiten de brug te krijgen. Toen ik dat eenmaal gedaan had kwam het lastigste gedeelte. Ik moest mezelf rustig laten zakken terwijl mijn voeten nog steeds tegen de balken van de brug aan stonden. Dit om te voorkomen dat ik met mijn hoofd tegen de brug aan zou knallen. Dit hield dus in dat ik bijna ondersteboven hing voordat ik mijn voeten los kon laten en mijn hart sloeg een paar slagen over. Toen ik echter weer rechtop hing voelde ik me stukken beter en beneden aangekomen was ik blij dat ik het gedaan had.

Met de EuroClass was het ook weer vanouds druk. We zijn vooral bezig geweest met de evaluatie van de trip en de feedback voor de organisaties die we bezocht hebben. Dit deden we op verschillende manieren die aansloten bij de instanties of personen die we bezocht hebben. Daarnaast moest er een artikel geschreven worden voor het FIMCAP magazine en moesten we een morning assembly in elkaar schroeven waarbij we de rest van de studenten onze trip presenteerden. Puur toevallig had ik ook net een stuk over de EuroClass geschreven voor de IDEE, het blad van Jong Nederland, dus die tekst kon ik met een paar kleine aanpassingen vertalen. Hier zijn we alle 3 de dagen mee bezig geweest en het was hard werken om de deadline te halen met al de taken, maar we hebben het er aardig vanaf gebracht.

Verder gaat het nu met Basic Danish steeds beter en beter. Ik had sms het gevoel dat het tempo wat laag lag en dat ik niet veel vooruitgang boekte, maar deels door simpelweg meer Deens proberen te ouwehoeren met de studenten hier en buiten de lessen om me bezig te houden met mijn Deens Harry Potter gaat het nu rap vooruit. Ik versta al steeds meer en ik begin ook iets langere zinnen te vormen. Dit zorgt er echter wel voor dat ik nog meer moeite heb met Nederlands en ik begin echt talen door elkaar te gebruiken.

Deze week begonnen we op maandag weer met klimmen en dit keer gingen we naar een klimhal in de stad. De hal is niet zo groot en hoog, maar het parcours gaat van simpel tot aardig uitdagend voor de gemiddelde leek in onze klas. Ik begin me ook wat zekerder te voelen terwijl ik in de lucht hang en ging redelijk snel van een makkelijke wand naar een wat moeilijkere. Hierbij moest ik onder andere om de hoek klimmen en creatief zijn met mijn voetenwerk. Als laatste probeerde ik een wand te beklimmen waarbij er een hoek van 90 graden uitsteekt vlak onder de top. Dat betekent dus weer ondersteboven werken en dat werd me toch even te heet. Dus na een paar minuten proberen om de hoek te komen gaf ik op en ben ik weer naar beneden geklommen. Morgen gaan we weer naar dezelfde klimhal en dus misschien nog een keer proberen of het nu wel wil lukken. Ik hoop het in ieder geval!

Na het klimmen kwam de voetbaltraining en hier kwamen de eerste kwaaltjes omhoog. Ik begon moeite te krijgen met ademhalen en ik hoestte me drie keer in de rondte. Tegen de avond had ik knallende hoofd- en keelpijn en gedurende de nacht sloeg de griep in. Vier dagen van pijnstillers, proesten en noodgedwongen op mijn kamer verblijven tot gevolg. Het zit namelijk zo dat ze hier liever hebben dat je op je kamer blijft zeker aangezien zo'n beetje de kwart van de school hier al goed ziek is geweest in de afgelopen twee weken.
Dit hield in dat mijn afgelopen week redelijk kleurloos was tot ik donderdagmiddag weer enigszins fatsoenlijk naar de lessen kon en het normale programma weer op kon pikken.

Dit weekend heb ik voor het eerst mijn weekend elders doorgebracht dan hier op de school. Ik ben samen met Irene naar haar woonplaats gereisd, genaamd Karlby. Dit dorpje ligt een half uurtje rijden boven Århus en we hebben er samen een goede tijd gehad. Ik heb haar familie ontmoet wat niet altijd even makkelijk ging door het soms wat stroeve Engels, maar het was een erg gezellig weekend. Ook was het leuk eens een keertje iets anders te doen in het weekend dan rondhangen op school.
Vanavond zal het een rustig avondje worden in de zitkamer en ik kijk erg uit naar het klimmen morgen en het normale programma komende week. Op een paar lastige hoesten na ben ik weer helemaal de oude dus ik kan het sporten ook weer oppikken om verder te gaan trainen voor de marathon van Kopenhagen in mei. Vorige week heb ik namelijk de knoop doorgehakt en me aangemeld voor deze race. Hier in Silkeborg heb ik een renclub gevonden die voor een andere marathon aan het trainen is in april, dus onze schema's sluiten goed op elkaar aan. Ze laten me gratis meetrainen in de groep die traint voor een tijd van ongeveer 3 uur en 10 minuten. Als dat me lukt kan ik natuurlijk alleen maar tevreden zijn, maar ik kan ook altijd een stapje terug pakken voor de groep van 3 uur 30.

Dat waren dan weer de nieuwtjes van de afgelopen 2 weken. Ik zal volgende week weer eens proberen gewoon op tijd te zijn en misschien wat foto's erbij te planten. Tot dan!

---

---